Meridian Brothers – Donde Estas Maria
Door op 05 september 2017

Band: Meridian Brothers
Album_title: Donde Estas Maria
Genre: World/Roots/
Release_date: 09/08/2017
Label: Soundway
Rating: Vier sterren (4)
Donde Estas Maria Meridian Brothers
4
4

Midden de jaren negentig besloot David Hidalgo (Los Lobos)  thuis te experimenteren met tapeloops. Hij wou het atypische geluid van Los Lobos’ succesalbum Kiko uit 1992 verder exploreren.  De experimenten kregen vaste vorm, Hidalgo ontving assistentie van medewolf Louie Pérez en de producers Mitchell Froom (Crowded House, Suzanne Vega) en Tchad Blake (Pearl Jam). Het resultaat leverde ons een intrigerende langspeler op: het titelloze debuut van Latin Playboys.  Een vijftal jaar werd het album opgevolgd door het even stekelige, vage en broeierige Dose. De Latin Playboys gaven er de brui aan en samen met hen verdween hun psychedelische interpretatie van latin rock.

Hoewel je Meridian Brothers onmogelijk als epigonen kunt neerzetten (daarvoor zijn ze te eigengereid), deed het beluisteren van Donde estas Maria me terugdenken aan Latin Playboys. Afkomstig uit Columbia en onder de leiding van Eblis Alvarez produceren ze een soort science fiction-folk. Denk aan een combinatie van The War on Drugs, Buena Vista Social Club en Arto Lindsay. De muziek op dit album is gedrenkt  in eeuwenlange traditie, maar je raakt vooral bedwelmd door de steeds verrassende en kronkelende arrangementen. Net zoals in de romans van hun landgenoot Gabriel Garcia Marquez wordt er een beroep gedaan op je voorstellingsvermogen. Ieder nummer vormt een wereld op zich. Aanvankelijk komt het universum van Meridian Brothers licht bevreemdend over op de luisteraar, maar die initiële onwennigheid lijkt me eerder te wijten aan de eenvormigheid van de ons omringende popmuziek. Die is er meestal op gericht is om ons te overdonderen, niet om onze fantasie te bespelen.

Wanneer de elektrische gitaar opduikt in Entra El Ritmo Antillano is dat in onherkenbare vorm. Dit is geen gitaarplaat, eerder een ode aan de mogelijkheden die percussie (in alle maten en gewichten) biedt. Luister naar het handgeklap in ‘Yo soy tu padre, yo te fabrique’ of naar de industrial in ‘Cumbia, eres la cumbia’ en begrijp dat deze groep niet voor één gat te vangen is. Ergens lazen we dat Meridian Brothers ‘gekke’ Columbianen zijn, een uitspraak die kant noch wal raakt. Er is niets ‘prettig gestoord’ aan deze muziek, dit is het product van musici die verdraaid goed weten waar ze heen willen.

Meridian Brothers – Donde Estas Maria:

  1. Donde Estas Maria
  2. Canto Me Levanto (pesadumbre)
  3. Yo Soy Tu Padre, Yo Te Fabrique
  4. Entra El Ritmo Antillano
  5. Hablame Amigo, Citadino
  6. Cumbia, Eres La Cumbia
  7. Como Estoy en Los Sensenta
  8. Estaré alegre, No Estaré Triste
  9. El No Esta Muerto
  10. No Me Traiciones