Hoodna Orchestra – Ofel
Door op 04 juli 2019

Band: Hoodna Orchestra
Album_title: Ofel
Genre: World/Afrobeat, Funk
Release_date: 10/04/2018
Label: AGOGO
Release_date_reissue: 04/19/2019
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3878467
Ofel Hoodna Orchestra
4.5
4.5

Fela Kuti is net zo’n grootheid als Bob Marley, en net zo invloedrijk geweest. Wist Marley de Reggae op de kaart te zetten, Kuti deed hetzelfde voor de Afrobeat. Beiden waagden het leven door de aanhangende politieke ideeën strijdbaar tot uiting te brengen. Na het overlijden in andere omstandigheden, maar net zo indrukwekkend leeft hun gedachtengoed en muzikale erfenis voort. Het twaalfkoppige Hoodna Orchestra weet vanuit thuisbasis Tel Aviv in Israël zich te presenteren als een spannende variant op de Afrobeat, doordrenkt met een flinke dosis aan slepende funk. Om het geheel nog voller te laten klinken wordt de hulp ingeroepen van twee extra trompettisten, Arthur Krasnobaev en Sefi Zisling. Ofel is na het in 2015 verschenen Let Go het tweede volwaardige album. Om zo dicht mogelijk bij het beoogde geluid te komen, leent Hoodna Orchestra de productie en distributie uit aan het toonaangevende kleinere wereldmuziek label Agogo Records. Gitarist Ilan Smilan mag zich de rol van kopstuk toe eigenen, met naast hem een ensemble aan diversiteit in muzikanten, ieder in een bepalende positie.

Veel belovend gaat het spookachtige Intro over in een laidback aan zwoele blaasinstrumenten. De mellow klanken maken ruimte voor de drukkende bas van Amir Sadot die als dirigent het ritme aangeeft voor de volgende blazers en percussie. Al swingend wordt de Afrobeat naar Israëlische maatstaven gedefinieerd in Ofel I. Tomer Zuk weet er met zijn toetsenwerk een Hammond orgel achtig sausje overheen te gieten, die smeuïg geserveerd wordt met gillende saxofoon uithalen. De voedende krachtbron van elektrokillers The Prodigy wordt vastgelegd in de aangename cover van Breathe. Want wat is dat van oorsprong al een verdomd lekkere track. De baspartijen blijven dicht bij de basis, met de toevoeging van stevig blaaswerk als dansbare smaakmakers. Ondergedompeld in een mix aan hypnotiserende slangenbezweerders gefluit weet men de mysterieuze oosterse cultuur te mengen aan westerse harde beats.

De seventies luiden met het rockende orgelgeluid de vette funk van Rexico in. Door het zorgvuldig gebruik maken van exotische percussie gaat men terug naar de basis beginselen van de Afrobeat. Het lijkt een regelrechte aanbidding van oppergod Kuti, die daar in trance zeker zijn goedkeuring over zou uitspreken. Door het tempo als een tikkende klok aan te passen in het herhalende Power Ballad kan er in alle eenvoud toegewerkt worden naar een jazzy explosieve saxofoonsolo. Die mag jankend overgaan in weer een heerlijke garnering van het volgende hoofdgerecht Ofel II. De uptempo funk van Ef-M zou zo van dienst kunnen staan in een achtervolgingsscene van een remake van de filmklassieker Shaft.

De bandleider van The Dirty Dozen uit Tel Aviv heeft nog maar sporadisch van zich laten horen, maar laat als een charmeerde gangsterbaas zijn bekwaamheid tot ons richten in het lange sterke Beit Lechem. Waarin er een hedendaagse voorstelling wordt gegeven van de Palestijnse plaats Bethlehem. Vuile misvormde gitaarakkoorden voegen een vies slijmerig tintje toe aan het verder sterk georkestreerde hoogtepunt van deze geweldige plaat. Blues, geblazen treurnis en heuse hardrock weten in duizelingwekkend tempo in het tweede gedeelte de luisteraar nogmaals te overbluffen. Het dromerige Outro bevestigt dat kwalitatief goed geschoolde instrumentisten geen dure producers en een toonaangevend platenlabel nodig hebben om tot een goede plaat te komen. Deze eigen productie kan zich moeiteloos meten met hoog aangeschreven klassiekers.

Tracklisting Ofel:

  1. Intro
  2. Ofel I
  3. Breathe
  4. Rexico
  5. Power Ballad
  6. Ofel II
  7. Ef-M
  8. Beit Lechem
  9. Outro

Written in Music Nieuwsbrief