Flamenco en eigentijdse muziek, une liaison (im)possible?
Door op 25 januari 2012

In de voorstelling La Curva van flamenco-danser Israel Galván met de twee bekende flamenco-artiesten, zangeres Inés Bacán en palmero Bobote alsmede de New Yorkse componiste/ pianiste Sylvie Courvoisier komen allebei tot een intrigerende nieuwe eenheid samen. Aansluitend op een week in het Parijse Theatre de la Ville, is Galván met deze voorstelling nu voor het eerst in Nederland te zien: Stadschouwburg Amsterdam, zaterdag, 28 januari, 20:30, Grote Zaal.

GALVAN

Galván (1973), telg uit een Sevillaanse flamenco-familie, geldt met zijn choreografieën en zijn dans-performance als één van de grootste en meest eigenzinnige vernieuwers van de flamenco-dans. Hij won zowat alle belangrijke flamencoprijzen. Agerend vanuit de dieptelagen van de flamenco her- groepeert hij diens essentiële elementen in het licht van moderne dans en eigentijdse gecomponeer- de muziek tot beeldende nieuwe expressievormen. Eind jaren 90 richtte hij zijn eigen gezelschap op waarmee hij vanuit een veelvoud van ongewone invalshoeken voorstellingen creëerde.

Bailando1

Voorstellingen als Mira Los Zapatos Rojos, Metamorphosis, een flamenco versie van Kafkas beroemd verhaal Die Verwandlung, Arena, een verrassende voorstelling over het stierengevecht, de barok-flamenco van Tabula Rasa, het dansstuk Solo Flamenco waarin stilte de muziek voor de dans vormt, The Apocalypse, La Edad de Oro en de allernieuwste creatie El Final de este estado de cosas redux die onlangs in de opera La Maestranzain in Sevilla in première ging.

In zijn voorstellingen werkt Galván zowel met artiesten van de klassieke stijl samen als met innovatoren van nieuwe lichtingen als Enrique Morente, Gerardo Núñez, Miguel Poveda, Diego Carrasco, Diego Amador en Alfredo Lagos. Kortom een markant en boeiend nieuw gezicht.