Jane Getter Premonition – On
Door op 20 oktober 2015

Band: Jane Getter Premonition
Album_title: On
Release_date: 10/02/2015
Label: Madfish
Rating: Drie sterren (3)
Soundsid: 3452267
On Jane Getter Premonition
3
3

Jane Getter Premonition is de nieuwe supergroep van succesvol jazzrock gitariste Jane Getter (VS). Met het album On stapt ze definitief (?) de progwereld in na haar lange muzikale reis die ooit begon met blues, jazz en rock en later duidelijk progstraat insloeg met haar derde album Three. Op On werkt ze samen met toetsenist Adam Holzman (Steven Wilson, Miles Davis), bassist Bryan Beller (The Aristocrats, Joe Satriani) en drummer Chad Wackerman (Frank Zappa, Alan Holdsworth). Samen namen ze de plaat vorig jaar op in New York.

Eveneens te horen op dit album zijn gitarist Alex Skolnick (Testament), zanger Corey Glover (Living Colour) en blaaskoning Theo Travis (Steven Wilson, Robert Fripp). Al deze namen bij elkaar deden mij enigszins duizelen: niet alleen omdat het zo veel bekenden zijn, maar met name vanwege de uiteenlopende achtergronden van de deelnemende heren. Wat kunnen we van dit album verwachten?

On van Jane Getter Premonition is een fijne plaat die het vooral moet hebben van het compositorisch vernuft van Getter en de kracht van de instrumentale stukken. De zangpartijen van Jane Getter zelf vind ik niet geweldig, verre van zelfs. Het is duidelijk waar haar talenten (niet) liggen. Overigens is haar vocale bijdrage op het heerlijk dromerige Falling niet geheel onverdienstelijk.

Niet alle nummers zijn voorzien van zanglijnen. Dat zorgt voor een prettige afwisseling. Vooral Corey Glover heeft natuurlijk een vrij intense stem waardoor composities soms wat overvol aanvoelen. Dan is het fijn dat nummers als Pressure Point en Diversion even wat adempauze creëren. Vooral de laatste track is een fijn kabbelend instrumentaal nummer dat rust brengt, althans, tot de drumsolo van Wackerman aan bod komt. Ja, drumsolo’s bestaan nog!

Wackerman, Beller en Holzman leggen op On een vette basis neer waarop de andere participanten mooie lagen neerleggen, soms subtiel, soms rockend, soms echt progressief à la Aristocrats. Zonder deze heren was dit album echt niet zo lekker geworden. Het bewijst maar weer het belang van een knappe ritmesectie: de rode draad op deze plaat. De gitaarpartijen zijn ook dik in orde, maar minder spannend.

Corey Glover is een van mijn jeugdhelden en heeft een zeer herkenbaar en authentiek geluid; ik vroeg me sterk af of zijn aanwezige timbre wel zou passen binnen dit gezelschap. Na flink wat luisterbeurten kan ik melden dat zijn stem op On zeker toegevoegde waarde heeft en dan met name in het nummer Train Man dat gaat over een zwerver die tegenover de ondergrondse in New York leeft. Op dit nummer zingt Glover vol overgave de daadwerkelijk door deze dakloze man gesproken woorden: “gonna get rich and die”. Het is een lekker stevig rocknummer (overigens is het gehele album vrij stevig). Alleen op afsluiter Transparent krijg ik het gevoel dat Glover net even te veel toevoegt aan het nummer. Het zal de bedoeling zijn geweest de plaat af te sluiten met een knaller, maar wat mij betreft is het net even té.

On is een album dat goed wegluistert en waarop genoeg te beleven valt, ook na meerdere luisterbeurten. Het wordt geen klassieker, maar is beslist luisterwaardig.

Tracklisting On:

  1. Surprised
  2. Where Somewhere
  3. Pressure Point
  4. Train Man
  5. Diversion
  6. Falling
  7. Logan (would’ve sounded great on this)
  8. Transparent