Fijne hardrock avond in ’t Beest met Dead Lord en Horisont
Door op 14 mei 2018

Band: Dead Lord
Gig_title: Fijne hardrock avond in ’t Beest met Dead Lord en Horisont
Genre: Hardrock
Loc_venue_prefix: 't
Loc_venue: Beest
Loc_city: Goes
Loc_country: Nederland

Sinds een jaar of wat is vintage hardrock weer best salonfähig en ’t Beest zou ’t Beest niet zijn als hier niet op werd ingesprongen. Heavy metal en allerlei andere alternatieve muziekvormen hebben hier altijd onderdak kunnen vinden.

Een nieuwe muziekstijl werd er zaterdag 12 mei niet uitgevonden, maar beter creatief leentjebuur gespeeld dan perfect nagespeeld zoals al die tribute-acts. De vier Zweedse rockers van Dead Lord zijn vermoedelijk als baby in een vat vloeibare Thin Lizzy en UFO gevallen. Ze brengen in elk geval melodieuze hardrock/metal, stevig geworteld in de jaren ’70 en vroege jaren ’80, voordat enerzijds getoupeerde glamrockers uit Los Angeles en anderzijds speedfreaks het genre een andere kant uit dreven.

img_0081

De grote zaal van ’t Beest was niet volledig gevuld, maar het was gezellig druk. Er zijn genoeg liefhebbers voor dit soort ambachtelijke hardrock. Degenen die thuis bleven hebben wat gemist; Dead Lord beheerst de kunst van de dubbele gitaarsolo’s a la Thin Lizzy, Allman Brothers en Wishbone Ash tot in de puntjes. Met speels gemak pakten zanger-gitarist Hakim Krim en zijn collega Olle Hedenström riffs, solo’s en melodielijnen van elkaar over. Drummer Adam Lindmark en bassist Martin Nordin legden een solide basis. Voeg daarbij de geweldige podiumact van met name Krim en Hedenström bij. Gibson-gitaren op de heupen, oude Marshall-versterkers op 11 en onbeschaamd vertoon van borsthaar.

Helemaal ongelofelijk is dat de muziekstijl waarin deze mannen excelleren in feite z’n creatieve hoogtepunt beleefde voordat zij zelf geboren waren. Het was niet te merken. Nummers als Ignorance en Too Late hadden gemakkelijk door de Ierse hardrockgoden zelf kunnen zijn geschreven.

Toch had je niet het gevoel dat je hier naar een retro-act stond te kijken. Andere bezoekers vergeleken deze band ook met het Nederlandse Vanderbuyst, een band die enkele jaren terug veel succes had. De mannen van Dead Lord mochten nog terugkomen voor een toegift en speelden onder meer Stormtroopin’ van het inmiddels bejaarde politieke dwaallicht Ted Nugent. Uiteraard tot grote vreugde van het publiek. Enige minpuntje is misschien dat de bindteksten van voorman Krim verloren gingen door zijn enthousiaste Zweedse accent.

Aan Scandinaviërs kun je het wel overlaten om een Teutoons sfeertje neer te zetten. Bevatte het optreden van Dead Lord vooral ook de nodige rock ’n roll, het uit Gothenburg afkomstige Horisont appelleerde eerder aan het intellect. Wishbone Ash en Allman Brothers meets progrock, zoiets. De hoge zang van Axel ging eerder richting vintage Uriah Heep en Deep Purple. Muzikaal is Horisont van een zeer hoog niveau. Dubbele gitaarsolo’s a gogo.

Deze mannen voerden het retrogevoel veel verder op, met synthesizers, plateauzolen, grote brillen en spijkerhesjes. Het was uw recensent iets te bombastisch en ook het metalpubliek van ’t Beest begaf zich deels richting bar. Pas tegen het einde ging Horisont ook flink los met het op Judas Priest geïnspireerde Bad News, vooraf gegaan door een maffe act met een vikinghelm van aluminiumfolie. Zo wonnen ze alsnog de harten van veel Zeeuwse metalheads. Blijkbaar vond Horisont de respons te mager, want voor een toegift kwamen ze niet terug.

Wat heeft een verstandige man van middelbare leeftijd anders nodig dan bier, heavy metal en een gezelschap van gelijkgezinden? En Phil Lynott zag dat het goed was.