DeWolff – Roux-Ga-Roux
Door op 31 januari 2016

Band: DeWolff
Album_title: Roux-Ga-Roux
Genre: Rock
Release_date: 02/04/2016
Label: Electrosaurus Records
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3480177
Roux-Ga-Roux DeWolff
4.5
4.5

Roux-Ga-Roux is het eerste album van het Limburgse rocktrio na de geweldige livedubbelaar Live & Outta Sight. Op de eerste albums experimenteerde de band er lustig op los en dat leverde een aantal juweeltjes op, maar op Great Southern Electric vielen alle puzzelstukjes op zijn plaats. Het goede nieuws is dat Roux-Ga-Roux minstens zo goed als Great Southern Electric. Dat mag een prestatie van formaat worden genoemd want waar de band de vorige keer hulp had van ervaren producer Mark Neill deed men het dit keer allemaal zelf. De jonge kerels leren dus snel. Niet alleen achter de knoppen, maar ook zakelijk want ze hebben zelfs hun eigen label opgericht: Electrosaurus Records. Alle ingrediënten die DeWolff zo goed maken zijn weer volop aanwezig; de jaren zeventig sound, de psychedelische invloeden, relaxte sfeer, de uitstekende instrumentatie en lange, jamsessie achtige passages. De titel van het album is ontleend aan Franse legenden waarin met Roux-Ga-Roux een weerwolf wordt aangeduid.

Na een intro trapt men af met het swingende Black Cat Woman dat een boogiewoogie ritme en bijpassend toetsenwerk kent. Het nummer herinnert enigszins aan Peter Frampton’s solowerk na zijn vertrek bij Humble Pie. De single Sugar Moon is al een tijdje uit en ademt een prettig sixties sfeertje en minstens net zo goed is Baby’s Got A Temper. Het eerste hoogtepunt is het lange What’s The Measure of A Man met heerlijk gitaarwerk zoals de Allman Brothers Band of The Outlaws in hun beste dagen en een fraai Doors-achtig middenstuk dat toont dat het trio flink qua compositorische vaardigheden flink is gegroeid. Easy Money is een korte, relatief eenvoudige stamper die op het podium weleens kon uitgroeien tot een publieksfavoriet. Lucid is ook een voltreffer met een blues ritme waarop (een jonge) Eric Clapton minstens een kwartier zo kunnen soleren. Misschien duikt de oude Britse vos ooit nog eens op bij DeWolff tijdens een show in Engeland. Dat de heren ook wel eens naar oude platen van Elton John luisteren blijkt op Stick It To The Man. Slechts één nummer kan het beste zijn en op deze plaat is dat zonder twijfel Tired Of Loving You. Het gitaarwerk van Pablo van de Poel is werkelijk verbluffend goed. Duane Allman zal goedkeurend vanaf zijn wolkje toekijken. Het is dat Edward van Halen in Nederland is geboren, anders zou Pablo samen met Jan Akkerman best wel eens aanspraak mogen maken op de titel beste rockgitarist van Nederland. Over de ondersteuning van toetsenist Robin Piso en drummer Luka van de Poel hoor je ons overigens ook niet klagen. De mannen moeten toch heel wat uurtjes jammer erop hebben zitten. Love Dimension haalt dat hoge niveau niet, maar zorgt door de gospel koortjes wel weer voor wat afwisseling. Op het slotnummer (een woordspeling op de Engelse toiletgang) mag drummer Luka even helemaal los om samen met het orgel te zorgen voor een fijn psychedelisch slot.

Het is nog wat vroeg in het jaar, maar Roux-Ga-Roux lijkt voorbestemd voor een notering in de eindejaarlijstjes. Bravo landgenoten!

Tracklisting

  1. Roux-Ga-Roux
  2. Black Cat Woman
  3. Sugar Moon
  4. Baby’s Got a Temper
  5. What’s the Measure of a Man
  6. Easy Money
  7. Lucid
  8. Stick It to the Man
  9. Tired of Loving You
  10. Love Dimension
  11. Toux-Da-Loux