Aerosmith – Music From Another Dimension
Door op 04 november 2012

Band: Aerosmith
Album_title: Music From Another Dimension
Genre: hardrock
Release_date: 11/05/2012
Label: Sony Music
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Soundsid: 3139490
Music From Another Dimension Aerosmith
3.5
3.5

Iedereen die de totstandkoming van dit album de voorbije jaren heeft gevolgd, weet dat dit het laatste album van Aerosmith is. De bandleden worstelden met fysieke ongemakken en ziekten, hadden ruzie over de muzikale koers en twistten publiekelijk over de deelname van zanger Steven Tyler als jurylid in American Idol. De band bestaat al geruime tijd uit twee kampen die opmerkelijk genoeg op elke bandfoto valt terug te zien; enerzijds de flamboyante Tyler en Perry en anderzijds de ‘oude mannen’ Hamilton, Bradford en Kramer. Plat gezegd het zongebruinde, botox kamp dat een moderne koers voorstaat versus de gerimpelde bleekneusjes die naar het geluid van weleer willen terugkeren. Uiteindelijk besloot men een old-school Aerosmith album te maken en haalde men succesproducer Jack Douglas die in de jaren zeventig veelvuldig met de band werkte terug.

Die terugkeer naar de oude sound is goed gelukt op Out Go The Lights en Street Jesus. Fans die bootlegs van onuitgebracht materiaal in huis hebben zullen direct de riff van Guilty  Kit, een demo uit de Pump periode, in eerstgenoemde liedje herkennen. Net als Van Halen heeft Aerosmith meer materiaal uit de archieven gevist en bewerkt. Zo is de eerste single Legendary Child bijvoorbeeld al jarenlang als demo op het internet te vinden. Nieuw materiaal is er ook in overvloed al klinkt dat toch meer als het materiaal op latere albums als Nine Lives en Just Push Play dan als liedjes in de jaren zeventig.

Luv XXX opent het album op stevige wijze en bevat hier en daar wat psychedelische elementen. Het swingende Oh Yeah is op en top Aerosmith zoals we dat sinds midden jaren tachtig kennen. Beautiful is de eerste van een rits ballads met een arrangement dat nauwelijks afwijkt van ballads op eerdere albums. Ondanks het feit dat de band twee gitaristen heeft (Perry en Whitford) klinken de gitaren niet echt prominent. Al met al een tikkeltje te voorspelbaar ondanks het wat merkwaardige refrein. Het funky Out Go The Lights is het hoogtepunt van het album en herinnert in de verte aan de klassieker Last Child. De gitaren klinken hier veel prominenter als op voorgaande nummers. Ook de single Legendary Child klinkt prima als is dit nummer wel wat aan de gladde kant.  What Could Have Been Love is weer zo’n typische Aerosmith power ballad vergelijkbaar met de hit I Don’t Wanna Miss A Thing uit de Armageddon film. Het uptempo Street Jesus klinkt zoals eerder gemeld lekker old-school. Op de ballad Can’t Stop Loving You horen we een echte verrassing, namelijk gastzangeres Carrie Underwood die vooral bij country liefhebbers bekend zal zijn. Het feit dat iemand anders dan Tyler of Perry zingt is een primeur voor Aerosmith. Het navolgende Lover A Lot is veruit het hardste en snelste nummer op de plaat. Het arrangement is eigenlijk te simpel voor woorden en zou beter passen bij een band als The Rods, maar het zorgt wel voor afwisseling. We All Fall Down is wederom een ballade die dik is aangezet met een strijkpartij. Op Freedom Fighter staat gitarist Joe Perry achter de microfoon. De man met de grijze lok is echter een veel betere gitarist dan zanger waardoor dit toch goede nummer wat van zijn charme verliest. Ook acteur Johnny Depp doet nog even mee. Op de laatste drie nummers worden de invloeden van de Beatles steeds sterker, aanvankelijk alleen in het refrein (Closer), maar later ook in de arrangementen en stijl (Another Last Goodbye).  Het liedje Something is op het eerste gehoor een wat vreemde eend in de bijt, maar zou wel eens kunnen uitgroeien tot een favoriet van veel fans.

Na een paar luisterbeurten is duidelijk dat de band niet 100% voor de old-school sound is gegaan, maar evenmin is doorgegaan op het pad dat met Nine Lives en Just Push Play werd ingeslagen. Music From Another Dimension is een goed, afwisselend album geworden waarmee de band op twee paarden lijkt te wedden. De band heeft echter nog altijd genoeg klasse in huis om niet tussen wal en schip te vallen.  Er wordt goed gemusiceerd en de 64-jarige (!) Tyler zingt nog altijd prima. De productie van Douglas komt het best tot zijn recht in gitaargeoriënteerde liedjes en is een beetje over the top in de ballads.

Naast de reguliere cd is er ook een deluxe versie op de markt met een bonus cd en DVD. Op de bonus cd staan drie nummers. Het eerste is een gezapig liedje geschreven en gezongen door bassist Tom Hamilton. Het liedje ontbeert pit en de lijzige zang maakt het er niet beter op. Ook het door Perry gecomponeerde en gezongen Oasis In The Night houdt niet over en lijkt ontsproten in de ochtenduren met een fikse kater. De derde en laatste bonustrack wordt gelukkig weer gezongen door Tyler en klinkt alleen om dat feit al beter. Als compositie is het evenmin een topper en is het volstrekt duidelijk waarom dit materiaal het originele album niet haalde.

De bonus DVD is een stuk leuker. Er staan interviews op met alle bandleden, foto’s en vier concertopnamen uit Tacoma waarop te zien is dat de band op het podium altijd nog een belevenis is. Op Train Kept A Rollin’ speelt Johnny Depp mee die qua uiterlijk zo met Steven Tyler en Joe Perry kan wedijveren met zijn hoed, veren, sjaals, kettinkjes en armbandjes. Hopelijk doet de band op haar tournee ook de Ziggo Dome aan zodat we het circus uit Boston zelf nog eenmaal kunnen aanschouwen.

Conclusie: Aerosmith neemt afscheid met een degelijk album, maar niet de klapper waarop we elf jaar hoopten.

Tracklisting Music From Another Dimension:

  1. Luv XXX
  2. Oh Yeah
  3. Beautiful
  4. Tell Me
  5. Out Go The Lights
  6. Legendary Child
  7. What Could Have Been Love
  8. Street Jesus
  9. Can’t Stop Loving You
  10. Lover A lot
  11. We All Fall Down
  12. Freedom Fighter
  13. Closer
  14. Something
  15. Another Last Goodbye

Bonus cd:

  1. Up On The Mountain
  2. Oasis In The Night
  3. Sunny Side Of Love