Verslag Lowlands 2016: vrijdag uitbundig en opzwepend
Door op 22 augustus 2016

Gig_title: Lowlands 2016
Loc_city: Biddinghuizen

Net zoals Tom Odell zijn Another Love niet nodig heeft om de Alpha in katzwijm te brengen (oké, vooral de dames) heeft Jake Bugg genoeg sterke liedjes in zijn repertoire om diezelfde immense tent in zijn greep te houden. Hoewel tijdens Lightning Bolt het dak er pas echt af gaat. Een hit waar dan toch even behoefte aan lijkt te zijn. Waarop net wat actiever wordt gereageerd. Lowlands 2016 is afgetrapt. De 24ste editie, onder formidabele weersomstandigheden. Bijna uitverkocht ook weer. Lowlands heeft zich herpakt en dat is goed nieuws.

Miike Snow, het Zweeds-Amerikaanse elektronicaduo, is blij dat de Heineken is afgeladen ‘tonight’, terwijl de klok toch echt pas kwart over drie in de middag aangeeft. Artiesten en besef van tijd; het blijft een ongelukkig huwelijk. Er is geen song van Miike Snow die niet in de smaak valt bij het van voor tot achter uitzinnige publiek. Lichtvoetige indiepop. Muziek die een zomerse middag verdient en het is warm in Biddinghuizen.

Ook bij Die Antwoord, in de Alpha. Op veel tekstueel frappante invalshoeken zijn de Zuid-Afrikanen nooit te betrappen geweest. ‘Fucking with the best’, en meer van dat soort proza. Maar het is altijd feest en dat is nog altijd een van de kernfundamenten waarop Lowlands rust. Die Antwoord gooit met de hysterische Yolandi Visser alle remmen los en vreet als een dol speenvarken uit de onuitputtelijke technoruif.

Op dancegebied is steevast veel te beleven op Lowlands. Vrijdagavond rond etenstijd is het in de Alpha de beurt aan de Duitse techno-dj en danceproducer Paul Kalkbrenner. De Duitser die niet voor de eerste keer laat horen hoe je Biddinghuizen aan het dansen krijgt. Stampvolle tent, niemand die stilstaat. Hoewel zijn set aan het eind wat aan dynamiek verliest, is Kalkbrenner het eerste hoogtepunt van het weekend.

Zwakste act van de dag staat in de Heineken en heet Hollywood Undead, uit Los Angeles. Zes types met kolderieke maskers op. Onwaarschijnlijke pak bagger, die nog het meest aan Linkin Park doet denken, maar daar kwalitatief geen seconde bij in de buurt komt. Wat een blamage.

Snel naar Oscar and the Wolf, in de Alpha. De opkomst is niet massaal voor de Belgische dreampopformatie, hoewel de tent opnieuw goed gevuld is. De immer monotone Max Colombie en zijn drie Belgische kornuiten zijn live steevast uitbundiger en opzwepender dan op plaat. Zo ook op Lowlands. Vooral het vrouwelijke gedeelte in de Alpha gaat uit zijn dak.

muse

Uitbundiger en opzwepender dan op plaat; dat geldt bovendien voor Muse, de grootste naam op het affiche van Lowlands 2016. Muse (foto) is de rockband die je eigenlijk nooit op een schoonheidsfoutje kunt betrappen, die perfectie bijzónder hoog in het vaandel heeft en die perfectie ook steevast weet te benaderen. Dat daar een routineus zweempje rond gaat hangen, zorgt in geen velden of wegen voor minder enthousiasme in de overvolle Alpha. Muse is music for the masses geworden. Of de Britten daar nu blij mee zijn of niet. Gezien de beperkingen van het spelen in een tent wordt op visueel wat minder groot uitgepakt dan eerder dit jaar in Amsterdam. Dikke 8 niettemin, ondanks Matthew Bellamy’s soms net wat te hysterische uithalen. Op naar de zaterdag!

Foto: Ron Bakker