Sting – The Last Ship
Door op 01 oktober 2013

Album_title: The Last Ship
Genre: Pop
Release_date: 09/19/2013
Label: A&M
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Soundsid: 7443208
The Last Ship
3.5
3.5

Wij zijn geboren in de jaren vijftig, dus wij zijn jong en we rekenen af met het verleden, zong Sting als zanger van The Police op het eerste album Outlandos D’Amour (1978).

You don’t understand us
So don’t reprimand us
We’re taking the future
We don’t need no teacher
Born, born in the fifties

Zou Gordon Sumner toen al enig vermoeden hebben gehad dat het afrekenen met dat verleden hem zowat zijn hele leven zou kosten? Sting, die dezer dagen zijn 62ste verjaardag viert, is in 2013 niet meer het punkmeisjesidool, die wedstrijd verliest hij van One Direction. Hij heeft, voor wie dat even niet allemaal had bijgehouden, zijn eerste plaat met oorspronkelijk, eigen werk in meer dan een decennium gemaakt. “Ik heb wel meer pauzes gehad, maar tien jaar is erg lang,” erkent hij zelf in het boekje bij The Last Ship.

Al met al is de voormalig Police-zanger best druk geweest in de afgelopen tien jaar (onder meer met een reünie van diezelfde groep), maar vooral met vertolking van het werk (klassiek, folk) van oude of zelfs allang overleden componisten. De behoefte om zelf te schrijven, leek verdwenen. Die kwam pas weer terug toen Sting een ‘sentimental journey’ ondernam naar zijn geboortestreek. In zijn geval allesbehalve ‘sentimental’ omdat zijn jeugd niet bepaald een periode van opperst geluk was.

Gordon Sumner groeide op en speelde op straat in de Noord-Engelse havenstad Newcastle-Upon-Tyne, waar in de vroege jaren zestig zelfs voor de spelende jeugd de teloorgang van de scheepvaartwereld al voelbaar was. Sting verwerkte een deel van deze unheimische jeugdherinneringen al in The Soul Cages uit 1991. Dat hij er nog niet klaar mee was, merkte Sting rond zijn zestigste verjaardag, nu twee jaar geleden, toen hij terugkeerde naar zijn geboorteplek.

Als volwassen vent, zo oordeelde hij, moest hij de ‘geesten uit zijn verleden’ toch op een wat andere manier kunnen aanpakken dan via de navelstaarderige obsessies (zijn eigen woorden) van de ‘jongere schrijver’.

En zie daar, als vanzelf begonnen de teksten uit hem te stromen, voor het eerst op een manier waarin niet alles noodzakelijkerwijs in de ik-vorm gegoten hoefde te worden. Verschillende songs vertellen het verhaal van Newcastle-Upon-Tyne vanuit verschillend perspectief. De brutale zoon die niet in de voetsporen van zijn vader wil treden (Dead Man’s Boots) scheldt zijn vader de huid vol, bijna zoals Sting in 1978. In het nummer And Yet is de ik-figuur tot zijn eigen verbazing ineens terug in die stad uit zijn verleden. Een stad die hem wel erg na aan het hart gebakken zit.

And in my private moments
I drop the mask that I’ve been forced to wear
But no one knows this secret me
Where albeit unconsciously
I count the boats returning from the sea

Op zijn nieuwe plaat is Sting voor een deel weer de rockzanger die veel oude fans zo lang gemist hadden. Tegelijkertijd is Gordon Sumner ‘sadder and wiser’, maar nu wel eindelijk in staat de pijn uit zijn jeugd aan te pakken, op een manier die heel particulier is, maar tegelijk uitermate universeel. The Last Ship is daarmee een bijzondere plaat geworden.

Tracklisting The Last Ship:

  1. The Last Ship
  2. Dead Man’s Boots
  3. And Yet
  4. August Winds
  5. Language Of Birds
  6. Practical Arrangement
  7. The Night The Pugilist Learned How To Dance
  8. Ballad of the Great Eastern
  9. What Have We Got? (met Jimmy Nail)
  10. I Love Her But She Loves Someone Else
  11. So To Speak (met Becky Unthank)
  12. The Last Ship – reprise