Robin Borneman – Folklore III: The Cradle
Folklore lll
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2019/02/cover-robin-borneman-folklore-iii-the-cradle-tree.jpg)
Zo’n vijf jaar trekt Robin Borneman als zanger op met het Trans Siberian Orchestra, gedurende de wintermaanden maakt hij deel uit van het Trans Siberian Orchestra, een uitgebreid gezelschap dat in een pompeuze crossover rock met symfonische toestanden verbindt. De spektakelshow vult de stadions in de VS en zodoende bereikt Borneman met TSO een voor Nederlandse normen duizelingwekkend bezoekersaantal.
In 2012 bracht de singer-songwriter uit Osse in eigen beheer Home uit, als Borneman zich terugtrekt in de studio ver weg van de hectische tourneetoestanden, bouwt hij zijn eigen muzikaal universum. In 2015 komr met The Waving Days, het eerste experimentele deel uit van Folkore. Het ambitieus opgezet drieluik verhaalt de ervaringen van de reiziger op zoek naar zijn identiteit, die eenzame zoektocht wordt verdergezet op The Phantom Wail, een donkere episode in het verhaal.
Het derde, afsluitende deel kwam tot stand in de studio van Wouter Budé. In tegenstelling tot de meer gelaagde orkestratie op de voorgaande episodes leunt The Cradle op compacter uitgewerkt songwerk dat tussen folk en progrock pendelt. Borneman wordt daarbij voortreffelijk geassisteerd door zijn oude vrienden van Navarone. The Stormcrow met esoterisch snarenwerk en The Boatman, een knap opgebouwde ballade, zijn fraaie illustraties van die samenwerking.
In I’ve Been Around weerklinken de berustende verzuchtingen van de vereenzaamde vagebond die het nakende einde aanvoelt, het rauwe stemtimbre balanceert op een meeslepend orgel carrousel. Latter Mile is een fijn luisterliedje, de omzwervingen lopen ten einde in dit breekbare, akoestische slaapliedje. De titeltrack is een soundtrack samengesteld met melodieën uit de eerdere volumes van Folklore. Spoken word passages creëren een dromerige sfeer in de symfonische instrumentatie en ronden het verhaal mooi af.