Postpunk Nederland
Door op 20 februari 2011

Vernieuwend was eind jaren zeventig niet direct een woord dat je associeerde met Nederlandse popmuziek. Amerikaanse en Engelse voorbeelden zo goed mogelijk navolgen, dat was in de praktijk vaak het devies. De meeste Nederlandse muzikanten leken dan ook meer op handelaars dan op kunstenaars, laat staan op vernieuwende kunstenaars. Een wezenlijke eigen bijdrage leveren was nauwelijks aan de orde, of smoorde in goede bedoelingen. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk.

postpunk_intro_etoncropIn de tweede helft van de jaren zeventig lijkt er dan toch iets te gaan gebeuren. De Engelse punkrevolte waait over en zorgt in Nederland in 1977 en 1978 voor een creatief doe-het-zelfklimaat. Muzikaal gezien wordt het rond 1980 echt interessant en komen in Nederland een aantal eigenzinnige, uitdagende bands op, die een blijvend applaus verdienen. WiM zet ze voor je op een rij dit jaar: de interessantste postpunk- en indiebands van eind jaren zeventig tot de jaren negentig. Op 23 februari trappen we af.

Deel 1: The Tapes
Deel 2: Minny Pops
Deel 3: Minny Pops II

Deel 4: Mecano
Deel 5: De Div
Deel 6: Eton Crop
Deel 7: Nasmak
Deel 8: MAM
Deel 9: MAM II
Deel 10: Spasmodique
Deel 11: Clan Of Xymox
Deel 12: Blue Murder
Deel 13: Blue Murder II
Deel 14: Mekanik Kommando
Deel 15: The Nits
Deel 16: The Nits II
Deel 17: The Dutch / Tent / W.A.T.
Deel 18: Toylets / The Serenes
Deel 19: The Visitor / Christ In Concrete / Social Security
Deel 20: Gruppo Sportivo
Deel 21: Das Wesen / Bazooka / Braak
Deel 22: Ensemble Pittoresque / Vice
Deel 23: Kobus Gaat Naar Appelscha, Weekend at Waikiki
Deel 24: Neon, De Artsen, The Gentry
Deel 25: The Meteors
Deel 26: The Spiderz