Phil Collins – Plays Well With Others
Door op 16 oktober 2018

Artiest: Phil Collins
Album_title: Plays Well With Others
Genre: Pop
Release_date: 09/28/2018
Label: Rhino
Rating: Drie sterren (3)
Soundsid: 3821195
Plays Well With Others Phil Collins
3
3

Het is maar moeilijk vast te stellen, waar het in de carrière van Phil Collins precies mis is gegaan. Qua credibility, tenminste. Toen hij zichzelf in de kijker speelde als drummer en latere zanger van Genesis was er nog niets mis met de olijke Brit. In het begin van zijn solocarrière ook niet. Langzaam maar zeker is Collins echter verworden tot de paljas van de Britse popmuziek.

Het zullen de komisch bedoelde clips in de nadagen van Genesis’ carrière zijn geweest wellicht. Dan wel de flauwe covers You Can’t Hurry Love of True Colors. Of het feit dat Collins de mierzoete, een glazuur van de tanden beitelende soundtrack afleverde bij Disney’s Tarzan. Feit is wel, dat zijn aangekondigde pensioen door de smaakpolitie met veel gejuich werd ontvangen. Maar goed, Collins heeft een rentree gemaakt. Zijn alleraardigste autobiografie Not Dead Yet is gewoon een feest om te lezen, naar verluidt is de gelijknamige tournee die momenteel de wereld over trekt ook heel geinig. In de schappen van de winkels ligt nu het boxje Phil Collins Plays Well With Others. Een set waarvan je zou denken dat geen platenmaatschappij zich daar nog aan zou wagen. Niet omdat het Phil Collins is, maar juist omdat een allegaartje als dit bij uitstek iets is waar omheen je playlists mee kan samenstellen op de diverse streamingdiensten. Het fysieke product heeft voor dergelijke verzamelaars zijn beste tijd gehad, zou je denken.

Verspreid over vier CD’s vind je een bloemlezing van tracks waarop Phil Collins te horen is in combinatie met andere artiesten. Soms als onderdeel van een band waarin hij zat/zit (Flaming Youth, Brand X, Genesis), als gastmuzikant bij namen als John Martyn, Laura Pausini, Frida, Rod Argent of Philip Bailey (nee, Easy Lover staat er dan weer net niet op) en nog veel vaker meespelend met de écht groten er aarde (Eric Clapton, Peter Gabriel, Paul McCartney, Robert Plant, George Harrison) en nog veel meer.

Het lastige is echter dat het vanwege het criterium ‘Phil Collins speelt er op mee’ een pittige klus is om deze vier chronologische geordende cd’s van begin tot eind door te worstelen. Want absolute toptracks zoals het ronkende en bijna punk te noemen Angry van Paul McCartney worden doodleuk afgewisseld met lichtgewichttracks als Loco In Acapulco van The Four Tops, of het machtige en onheilspellende Intruder van Peter Gabriel door het (terecht) alweer bijna vergeten I Know There’s Something Going On van ABBA’s Frida. Nummers die in elk andere collectie echt nooit naast elkaar terecht gekomen zouden zijn.

Als je dan toch dat criterium aanhoudt, kan je ook flink wat gaten schieten op de collectie omdat er nummers waar Collins ook op meespeelt ontbreken, terwijl er dan wel ineens vrij ‘random’ tracks als No Son Of Mine van Genesis op zijn gezet, of het toch al te vaak op compilaties opduikende Do They Know It’s Christmas van Band Aid. Als die draak van een In The Air Tonite met Lil’ Kim er wel op staat, waarom dan het veel beter gelukte Home met Bone Thugs ’N Harmony niet? De schijf met live-opnames gaat hetzelfde voor op. Iedere muziekliefhebber wacht met smart op een officiële release van Led Zeppelin met Collins op Live Aid. Staat er niet op, maar dat was te verwachten. Maar waarom dan Layla met Eric Clapton tijdens Party At The Palace in 2002 wel en de verzengende uitvoering van Claptons Behind The Mask uit 1987 op een Prince’s Trust show (waarin Collins harder aan het drummen is dan Clapton kan soleren) niet? Temeer van die show wel een prachtig While My Guitar Gently Weeps (Clapton solerend, George Harrison zingend en Collins drummend sámen met Ringo Starr) is toegevoegd.

Dat is dus het lastige van een set als deze, die is domweg niet compleet te maken op ‘maar’ vier CD’s. Juist als je er een playlist van maakt, kan je met een verzameling als deze veel meer. Maar goed laten we vooral focussen op wat we wel hebben en daar zit toch wel heel veel prachtigs tussen. David Crosby’s Hero, het genoemde While My Guitar Gently Weeps en als hoogtepunt een verstilde uitviering van In The Air Tonight op het Secret Policeman’s Ball bijvoorbeeld. Zónder de kenmerkende drumsolo, heel bijzonder. Of bijvoorbeeld de Abbey Road-finale (Golden Slumbers, Carry That Weight, The End) met George Martin, die is juist door Collins’ drumwerk majestueus. Wat deze set vooral laat zien is wat een vreselijk bezig baasje Collins is geweest tussen 1969 en 2011 (de bandbreedte van deze verzameling). Want nog los van dat het verzamelde werk met anderen bij lange na niet compleet is, moet je hier natuurlijk ook nog een rij solo-albums én Genesis-albums naast zetten. Waardoor Collins – ondanks de hoorbare creatieve pieken en dalen – misschien wel als een van de meest productieve Britse artiesten van de vorige eeuw aangemerkt kan worden. Daar krijgt hij niet genoeg waardering voor en een set als deze helpt zeker bij de bewustwording daarvan. Wanneer gaan we deze man met zijn allen eens rehabiliteren tot credible artiest?

Phil Collins – Plays Well With Others

CD1: 1969-1981

  1. Flaming Youth – Guide Me Orion
  2. Peter Banks – Knights [Reprise]
  3. Eugene Wallace – Don’t You Feel It
  4. Argent – I Can’t Remember, But Yes
  5. Brian Eno – Over Fire Island
  6. Tommy Bolin – Savannah Woman
  7. John Cale – Pablo Picasso
  8. Brand X – Nuclear Burn
  9. Brian Eno – No-One Receiving
  10. Rod Argent – Home
  11. Brian Eno – M386
  12. Brand X – …And So to F…
  13. Robert Fripp – North Star
  14. John Martyn – Sweet Little Mystery
  15. Peter Gabriel – Intruder
  16. Frida – I Know There’s Something Going On
  17. Robert Plant – Pledge Pin
  18. Gary Brooker – Lead Me To The Water

CD2: 1982-1991

  1. Robert Plant – In the Mood
  2. Al Di Meola – Island Dreamer
  3. Adam Ant – Puss ‘N’ Boots
  4. Philip Bailey – Walking on the Chinese Wall
  5. Band Aid – Do They Know It’s Christmas (Feed the World)
  6. Eric Clapton – Just Like a Prisoner
  7. Philip Bailey- Because of You
  8. Chaka Khan – Watching the World
  9. Howard Jones – No One Is to Blame
  10. The Isley Brothers – If Leaving Me Is Easy
  11. Paul McCartney – Angry
  12. Four Tops – Loco in Acapulco
  13. Stephen Bishop – Walking on Air
  14. Stephen Bishop – Hall Light
  15. Tears for Fears – Woman in Chains
  16. Phil Collins – Burn Down the Mission

CD3: 1991-2011

  1. Genesis – No Son of Mine
  2. John Martyn – Could’ve Been Me
  3. David Crosby – Hero
  4. John Martyn – Ways to Cry
  5. Phil Collin – I’ve Been Trying
  6. Quincy Jones – Do Nothing ‘Till You Hear from Me
  7. Fourplay – Why Can’t It Wait Til Morning
  8. John Martyn – Suzanne
  9. Laura Pausini – Looking for an Angel
  10. George Martin – Golden Slumbers / Carry That Weight / The End
  11. Lil’ Kim feat. Phil Collins – In the Air Tonite
  12. Phil Collins – Welcome
  13. John Martyn – Can’t Turn Back the Years

CD4: Live 1981-2002

  1. Phil Collins – In the Air Tonight [Live at the Secret Policeman's Other Ball]
  2. George Harrison – While My Guitar Gently Weeps [Live]
  3. Bee Gees – You Win Again [Live]
  4. Tony Bennett – There’ll Be Some Changes Made [Live]
  5. Quincy Jones – Stormy Weather [Live]
  6. Phil Collins Big Band – Chips and Salsa [Live]
  7. Phil Collins with Buddy Rich Big Band Band – Birdland [Live]
  8. Phil Collins Big Band – Pick Up the Pieces [Live at the Montreux Jazz Festival 1998]
  9. Eric Clapton – Layla [Live at Party at the Palace, 3 June 2002]
  10. Annie Lennox – Why [Live at Party at the Palace, 3 June 2002]
  11. Bryan Adams – Everything I Do (I Do It for You) [Live at Party at the Palace, 3 June 2002]
  12. Joe Cocker – With a Little Help from My Friends [Live at Party at the Palace, 3 June 2002]