Het Weekeinde; Het beste van week 12 – 2016
Door op 25 maart 2016

Het Weekeinde vol met opvallende artikelen, interviews en recensies. Met een terugblik op de afgelopen week, soms al een vooruitblik op de komende week of een duik in de archieven. Allemaal verzameld vlak voor het weekend. Om lekker door te lezen in het weekend. Bekijk hier ons vorige Weekeinde, of hier het volledige overzicht van Weekeindes.

Artikelen die je gezien moet hebben

Submotion Orchestra maakt van Bird dampende nachtclub

Submotion Orchestra maakt van Bird dampende nachtclub

Het is even een overgang, van een prestigieuze concertzaal in het thuisland met duizenden toehoorders naar een kleine club in Rotterdam waar krap 150 Nederlandse geïnteresseerden aanwezig zijn. Als er iets is wat je het Engelse Submotion Orchestra toewenst dan is het een veel groter Nederlands publiek en een mooi podium op NSJ en, pak ‘m beet, de Bravo-tent op Lowlands. reken maar dat Submotion deze podia plat zal spelen, zoals ze dat eigenlijk altijd doen en ook deze keer in Bird weer deden. Lees meer

Electronic

In de gaten houden: Revel In Dimes

Rock

De vierkoppige band Revel In Dimes uit New York maakt een unieke mix van blues en rock & roll, aangevuld met een fijne portie soul. De band bestaat uit zangeres Kia Warren, gitarist Eric Simons, bassist Chris Waller en drummer Washington Duke. Zelf zeggen ze over hun band: “There is boot-stompin’, soul-shakin’ rock-‘n’-roll — and then there is reveling in Revel in Dimes.” Lees meer

Jazz Maastricht verkleint opzet met 3 topacts

Jazz Maastricht verkleint opzet met 3 topacts

De 2016 editie van Jazz Maastricht Festival breekt met de traditie van het aanbieden van diverse acts op verschillende podia. We kennen het als festivalbezoekers natuurlijk allemaal. Je moet continu kiezen, je mist altijd wat en er is veel in- en uitloop tijdens de concerten. In het Theater aan ’t Vrijthof is het op zaterdag 19 maart eten wat de pot schaft, er zijn drie concerten geprogrammeerd in de grote – en goed gevulde – zaal en tussendoor pauze nummers in de foyer. Het aanbod is daardoor kwantitatief een stuk minder. Maar de voordelen zijn er ook, het geeft rust tijdens de concerten, het publiek heeft serieuzer de aandacht, wat de intimiteit ten goede komt. Lees meer

Jazz

Mooie albums, met mooie recensies

Joe Bonamassa – Blues Of Desperation


Rock

Joe Bonamassa heeft zichzelf overtroffen. De laatste jaren leek de hardwerkende bluesgitarist even ten onder te gaan aan de zijn eigen succes. Voorspelbaarheid en over-exposure lagen continue op de loer. Met Blues Of Desperation bewijst Bonamassa dat zijn criticasters het bij het verkeerde eind hadden want hij levert tamelijk onverwacht het meest gevarieerde album uit zijn carrière af. Lees meer

Matthew Stevens – Woodwork


Jazz

De Canadese gitarist Matthew Stevens maakte de afgelopen jaren grote indruk in de band van Christian Scott. Maar zijn samenwerkingen met Terri Lynn Carrington, Walter Smith III en Esperanza Spalding zijn al net zo opvallend. Zo kan zijn zeer prominente rol op Spaldings laatst verschenen album Emily’s D+Evolution niemand ontgaan zijn. Dat hij een van de gitaristen is die flink in de gaten gehouden moeten worden is dus wel duidelijk. Lees meer

So Pitted – neo


Rock

So Pitted is een noiserock-trio uit Seattle, jawel de stad van de 90’s grunge scene. De band klinkt dan ook nog eens vreemd, traag, maniakaal, agressief en is nu getekend door Sub pop. Je kunt nog zo hard je best doen, maar één vergelijking ligt gelijk voor de hand: Nirvana’s Bleach, destijds ook gemaakt door een stel jonge honden die een portie vreemde herrie je speakers door knalden, eveneens op het Sub Pop label. Het is een terugkerend probleem voor nieuwe bands op het label dat je niet onder de vergelijking uitkomt… Lees meer

Nap Eyes – Thought Rock Fish Scale


Alternative

Vrij snel na het debuutalbum Whine Of The Mystic verschijnt Thought Rock Fish Scale, de tweede plaat van het uit Halifax, Canada, afkomstige Nap Eyes. De band houdt deze keer wat wat kalmer en ingetogener in vergelijking met het vorige album. De muziek is echter nog steeds duidelijk geïnspireerd door bands als The Clean, The Feelies, The Go-Betweens en vooral Lou Reed. Lees meer

Richmond Fontaine – You Can’t Go Back If There’s Nothing…


Roots

Dit nieuwe album van de Amerikaanse alt-countryband Richmond Fontaine zal tevens de laatste zijn, zo maakte frontman Willy Vlautin al in meerdere interviews bekend. Voor een band wiens albums altijd al een definitief verloren sfeer over zich hebben, betekent het qua sfeer- en toonzetting op You Can’t Go Back If There’s Nothing to Go Back To geen al te grote verandering. Enkel het eindresultaat lijkt wat meer definitief… Lees meer

Om naar uit te kijken

Om te bekijken

Fijn weekeinde!