Clare Maguire – Light After Dark
Door op 31 juli 2011

Artiest: Clare Maguire
Album_title: Light after dark
Genre: Pop
Release_date: 05/13/2011
Label: Polydor
Rating: Drie sterren (3)
Light after dark Clare Maguire
3
3

Na mijn fascinatie voor Céline Dion op mijn twaalfde heb ik niet meer zo vol overgave meegezongen met muziek die ik diep in mijn hart best wel fout vind. Ik wist eigenlijk niet eens dat dat soort muziek nog steeds gemaakt werd. Na een eerste luisterbeurt van deze Clare Maguire’s (noooooit van gehoord) dance/rock/pop/duister/vaag debuutalbum Light After Dark was ik dan ook vastbesloten om een vernietigende recensie te schrijven. Iets in de trant van: ‘Brrr, nepviolen. In de jaren ’90 had ik deze walgelijke synthesizerpop nog wel geaccepteerd, maar anno 2011 kun je hier echt niet meer mee aankomen! Zelfs haar stem doet me aan iemand uit de nineties denken.’ Maar na een keertje of tien luisteren en voorzichtig meeneuriën ben ik degene die hier niet meer mee kan aankomen! Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik in de trein vuisten ging heffen en in mezelf keihard meezong met haar enorme beltgeweld.

Wees gerust, mijn onberispelijke linksehobbyverantwoorde muzieksmaak blijft onaangetast. Mits ik hier kan verantwoorden waarom ik zo uitbundig meegil met Maguire. Lastig, maar hier komt-ie:

  • Ze heeft een stem die beurtelings aan Cher, Annie Lennox, Shakira, Céline Dion, Tarja Turunen van gothicmetalband Nightwish, Joan Baez en Kate Bush doet denken. Volgens mij doe je dan iets goed. En live doet ze het ook wel aardig (youtube).
  • De basis van de liedjes wordt gevormd door sterke drums, en dus zijn ze waanzinnig opzwepend.
  • Het zijn wel degelijk echte violen!
  • De refreinen zijn echt damn catchy, daar is geen speld tussen te krijgen.
  • Feit blijft dat dit album best wel fout is. Echte violen of niet, de danceachtige bliepjes en afgrijselijke echo’s poets je daarmee niet weg. Alle nummers zijn volgesmeerd met alle mogelijke geluidjes die producer en co-writer Fraser T. Smith uit zijn keyboard kon krijgen. En dat gaat erg vermoeien. Tel daar Maguire’s eindeloos doordreinende stem en de niet bijster sterke composities bij op en dan krijg je snel genoeg van dit album. Jammer, want ze kan ook met nuance zingen, getuige Sweet Lie en de gestripte versies van de liedjes op youtube ‘live’ opgenomen in St. Luke’s Church in Londen. Maguire’s helden zijn Johnny Cash en Bob Dylan. Voor hen gold: less is more. Als zij ook wat vaker volgens dit principe zou werken wil ik zeker meer van haar horen. Anders ga ik wel weer naar Céline Dion luisteren.

    Ain’t Nobody ‘live’:

    Tracklisting Clare Maguire – Light After Dark

    1. Are You Ready? (intro)
    2. Shield And Sword
    3. Last Dance
    4. Freedom
    5. I Surrender
    6. Bullet
    7. Happiest Pretenders
    8. Sweet Lie
    9. Break These Chains
    10. You’re Electric
    11. Ain’t Nobody
    12. Light After Dark
    13. This Is Not The End