Heavy hausse houdt aan
Door op 15 oktober 2015

Het aantal releases in het heavy genre is in de maanden september en oktober bizar groot. Het is ondoenlijk om alles te beluisteren, laat staan recenseren. Daarom doen we een bescheiden poging om het kaf van het koren te scheiden.

Thy Catafalque

De Hongaarse multi instrumentalist Tamás Kátai is een bijzonder veelzijdig artiest die zich met elke release verder blijft ontwikkelen. Op intrigerende wijze weet hij Slavische folkmuziek, klassieke muziek, progrock en zelfs black metal te combineren tot fascinerende composities die ook na vele luisterbeurten blijven boeien. We waren al gecharmeerd van Rengeteg en ook aan Sgùrr gaan we vele uurtjes luisterplezier beleven. Jaarlijstmateriaal!

Queensryche

Waar voormalig zanger Geoff Tate voor een moderne koers kiest, geven de overgebleven leden de voorkeur aan een terugkeer naar de roots van de band. Op Condition Hüman horen we veel composities die herinneren aan The Warning en Rage For Order. Er is zowaar een afsluitend epos dat niet onder doet voor Roads To Madness. Het plezier is hoorbaar terug bij de harde kern en zanger Todd de la Torre heeft zich inmiddels tot onmisbaar bandlid opgewerkt. Een terugkeer naar de goede, oude tijden.

Akhlys

Akhlys speelt black metal van het zwartste soort. Op The Dreaming I druipt het gif zo ongeveer uit je luidsprekers bij de razernij die deze Amerikaanse band op de nietsvermoedende luisteraar loslaat. Lange composities vol atmosferische passages, dissonante riffs en gejaagde drumpartijen staan garant voor een beklemmende luisterervaring. Akhlys bewijst dat black metal wel degelijk enorme diepgang kan hebben, zo diep als de negende ring van de hel om concreet te zijn. Deze labelgenoten van Blut Aus Nord maken niet bepaald muziek voor mensen met een teer hartje.

The Sword

Men begon ooit als Black Sabbath epigoon, ontwikkelde zich tot stoner band en kiest op het nieuwe album voor een wat luchtigere koers. Het lijkt wel of de band een paar joints heeft gerookt met de broertjes Robinson (Black Crowes) want het klinkt meer doorleefd en ontspannen. Gelukkig is de groove gebleven en steken de Thin Lizzy invloeden weer in tal van nummers de kop op waardoor High Country lekker wegluistert.