Theon Cross: De tubaspeler die de Britse jazz extra kracht geeft
Door op 30 oktober 2018

Artiest: Theon Cross
By: Dick Hovenga

De nog maar 25-jarige tubaspeler Theon Cross speelt een voorname rol in de ontwikkeling van de Britse jazz. Met de diepe bassound die zijn tuba geeft speelt hij niet alleen naast Shabaka Hutchings een prominente hoofdrol in Sons of Kemet, de band waar hij vanaf hun tweede album Lest We Forget What We Came Here To Do aan verbonden is, maar hij speelt met zo gemakkelijk in de bands van al die andere zo getalenteerde Londense muzikanten als Jon Batiste & Stay Human en Pharoe Monch, grime artiest Kano en popzangeres Emilie Sande. Daarnaast werkt hij ook nog onder zijn eigen naam en heeft dan weer saxofoniste Nubya Garcia en drummer Moses Boyd in zijn band.

Superdruk als hij is, heeft hij gelukkig toch even tijd bij te praten. ‘Het is wel flink uit de hand aan het lopen met optredens’, vertelt hij lachend. ‘Door de deal met het legendarische Impulse (onderdeel van major Universal) hebben we met Sons of Kemet nog meer zichtbaarheid gekregen in de winkels en media en de onverwacht overweldigende reacties op ons derde album Your Queen is A Reptile hebben er zeker aan meegeholpen dat we nu echt overal kunnen spelen. Niet alleen in de jazz-zalen en op de jazzfestivals maar ook op de poppodia en world en alternative festivals. Waarschijnlijk zijn we extra interessant omdat we gewoon met z’n vieren kunnen spelen (naast Cross en Hutchings zijn dat drummers Tom Skinner en Eddie Hick) maar ook in de XL versie kunnen spelen (met nog eens twee extra drummers, waar Moses Boyd er vaak een van is) en dan nog meer energie kunnen creëren. Mooi om te zien dat we een steeds groter publiek kunnen bereiken en boeien. We worden ondertussen niet meer perse als jazzband maar als energieke liveband gezien en dat is fijn. We hebben altijd muziek gemaakt vanuit ons hart, niet voor een bepaald publiek, en het is fantastisch te zien dat mensen door onze muziek geraakt worden of er al dansend enorm veel plezier aan beleven. En als de politieke invalshoek van ons laatste album daarbij ook nog eens binnenkomt is dat helemaal meegenomen. Niet dat we die er bij iedereen in willen duwen maar de achtergrond van Your Queen Is A Reptile (het album refereert aan de sociale ongelijkheid die er in Engeland heerst en de onderdrukking van de mensen in Engeland die binnen het Britse koninkrijk als minderwaardig worden gezien) is te belangrijk binnen datgene wat we ook muzikaal vertellen dat het zonde zou zijn als niemand dat oppakt natuurlijk’.

theon

Over de drukke tourschema’s gesproken. ‘Morgen vertrek ik naar Canada voor een grote tour daar, onder meer het vermaarde Montreal Jazz. Dat zal mijn eerste keer naar Canada worden dus ik zie er heel erg naar uit. Eigenlijk is dat het tweede deel van de grote tour die we dit jaar met Sons of Kemet maken. Na Canada gaan we ook nog even naar Chicago. Ook daar heb ik ontzettend veel zin in. De Chicago jazzscene behoort tot mijn favoriete en platenlabel International Anthem en alles wat zij uitbrengen al helemaal. Zou daar graag eens wat langer zijn als dat uitkomt. Zoals de Chicago scene met London flirt (het nieuwe Makaya McCraven-album werd zelfs in Londen opgenomen…) zou dat andersom ook optimaal moeten gebeuren eigenlijk. Deze keer heb ik in Chicago maar een dag vrij helaas omdat we met Sons of Kemet in Europa verwacht worden voor een enorme trits aan optredens, vooral de grote festivals (zoals North Sea Jazz). In het najaar gaan we terug de oceaan over en doen dan en lange tour langs de oost en westkust van Amerika. Ook iets om heel erg naar uit te zien.’

‘Doordat de Oost-Londen jazzscene door het We Out Here album zo dik door pers en daarna door publiek is omarmd en daarmee ook de hele Britse jazzscene nu de terechte aandacht krijgt is naar Londen komen bijna vreemd’, vertelt Cross verder. ‘Waar iedereen eerst met elkaar kon hangen en spelen is dat nu bijna onmogelijk. Je moet echt afspraken maken op voorhand en thuiskomen voelt nu dus echt anders. Het afgelopen najaar doorlopend naar de eerste maanden van dit jaar, dus voordat het laatste Sons of Kemet-album uit kwam, ben ik druk bezig geweest aan een eigen album. Mijn eerste EP Aspirations kwam in maart 2015 uit en het werd dus echt tijd voor een album (lacht). Maar het was gewoon zoeken naar tijd. Het album zal in november uit gaan komen en wederom hebben Moses (Boyd) en Nubya (Garcia), ja.. het lukte me zowaar hen tussen alle tours door in de studio te krijgen, er aan meegewerkt. Dit jaar is absoluut het jaar voor Sons of Kemet maar volgend jaar wil ik natuurlijk ook volop met mijn eigen plaat en band gaan touren. Nu in alle drukke tourschema’s tijd gaan vinden om de best mogelijke band bij elkaar te brengen voor een tour om mijn eigen composities live uit te gaan voeren’.