Liam Noble Trio – Brubeck
Door op 28 januari 2013

Artiest: Liam Noble
Band: Liam Noble Trio
Album_title: Brubeck
Genre: Jazz
Release_date: 01/28/2013
Label: Basho Records
Rating: Vijf sterren (5)
Soundsid: 2816322
Brubeck Liam Noble Trio
5
5

Vorig jaar op 5 december 2012 overleed componist/ pianist Dave Brubeck. Een dag voor zijn tweeënnegentigste verjaardag. Meer dan zestig jaar actief in de scene en wereldberoemd geworden door de miljoenenverkoop van zijn compositie Take Five. Ondanks zijn grote productiviteit staat Brubeck niet bekend als een componist van stukken die standards geworden zijn. Bij de bekendere die die status wel gehaald hebben, horen The Duke en In My Own Sweet Way.

Dat belette de Britse pianist Liam Noble niet om voor Basho Records een cd onder de simpele naam Brubeck op te nemen. Hij deed dat in juni 2007 met bassist Dave Whitford en slagwerker Dave Wickins, met wie hij al jaren samenspeelde. Noble, geboortejaar vermoedelijk 1968, studeerde muziek aan de Oxford University. In 1993 sloot hij een postdoctorale cursus af aan de Guildhall School of Music and Dance. Al in die tijd werd hij de vaste pianist van het kwartet van saxofonist Stan Sulzmann, een veteraan van de tweede lichting Britse improvisatoren. Eind jaren negentig begon zijn samenwerking met tenorsaxofonist Bobby Wellins. Uit die tijd stamt Nobles opmerking dat hij bij voorkeur standards speelt in groepen van anderen.. In de praktijk blijkt dat best mee te vallen. Zo bevat Close Your Eyes uit 1996, tot nu toe zijn enige solo-cd op Future Music Records, al een stuk van Rodgers.

Noble is docent aan het conservatorium in Birmingham en het Trinity College of Music in Londen. Hij publiceerde onder andere een boek, Jazz Piano. Daarin analyseerde hij vijftien invloedrijke pianisten, onder wie Bill Evans, Duke Ellington en Dave Brubeck. Dat deed hij in gedetailleerde analyses. Het boek bevat ook vijftien composities van zijn hand “in de geest van”. In die stukken weet hij de verschillende aspecten van een pianist te vangen.

Alle stukken op Brubeck komen uit de periode van 1956 tot en met 1967, waarin Brubeck het kwartet bij elkaar had waarmee zijn muziek vereenzelvigd wordt: Paul Desmond altsax, Eugene Wright bas en Joe Morello slagwerk. Alhoewel Noble vaak met saxofonisten samenwerkt – naast de al genoemden ook met Ingrid Laubrock, Julian Siegel, Chris Biscoe, Harrison Smith en Tim Whitehead, heeft hij er niet voor gekozen om Brubecks stukken met een saxofonist uit te voeren. Dat ligt voor de hand. Zo komen er drie stukken komen van Time Out: Take Five, Blue Rondo A La Turk en Three To Get Ready. In de uitvoering van het Dave Brubeck zijn dat al jaren iconen. Een volledige omwerking was voor Noble de enige respectvolle interpretatie.

Waar Paul Desmond in Blue Rondo na het uitgebreide thema-exposé in 9/8 in vieren soleert, deconstrueert Noble het thema in de opening en houdt hij met zijn ritmesectie de 9/8 met een speelsgemak vol. Ook Take Five ondergaat een volledige deconstructie Three To Get Ready verandert van een soepel walsje in een stuk vol complexe lijnen. De gespatieerde accenten van de bas in het uptempostuk It ’s a Raggy Waltz (van Time Out) vinden wij bij Noble terug in onbekommerd gespeelde vertragingen die de spanning opbouwen. Zelf zegt hij dat het stuk iedere behandeling weerstond behalve de meest ongecompliceerde.

Noble is niet alleen door de ritmische variëteit van Brubecks stukken getroffen, hij waardeert ook ten zeerste het melodische raffinement. Dat bepaalde zijn keuze van stukken als Cassandra, het oorstrelende Autumn in Washington Square en Sixth Sense. Het laatste met een arcobassolo die volledig recht doet aan de melodie. Er staat een Mexicaanse traditional op het album: La Paloma Azul van Bravo Brubeck, onweerstaanbaar voor Noble, maar ook voor de luisteraar. En dat geldt voor alle stukken. Het favoriete stuk van Noble, In Your Own Sweet Way, krijgt zelfs twee vertolkingen.

Brubeck toonde zich zeer tevreden over het project, getuige zijn woorden: “I ‘ve never gone so far into the unknown as you three, but IO have opened the door and peek in. Your CD is an invitation to enter.”