Kiki Manders en Nubya Garcia dé jazztoppers op ZPF deel één.
Door op 12 augustus 2018; fotografie door Wouter Schenk

Gig_title: Kiki Manders en Nubya Garcia dé jazztoppers op ZPF deel één.
Genre: jazz, pop, soul, hiphop, roots, blues, Folk
Loc_venue: Julianapark
Loc_city: Venlo

Zomerparkfeest Venlo (ZPF) start met zijn 42e editie op een moment dat de langdurige hitte van zomer 2018 is verdreven. Dat betekent veel wind en wat regen, maar dat zit het publiek in het Julianapark nauwelijks in de weg. Ooit begonnen als bescheiden buurtfeest in de Heutzstraat in Venlo-Oost is het festival inmiddels uitgegroeid tot één van de grootste gratis meerdaagse festivals in Nederland. En hoewel velen malen groter dan het oorspronkelijke buurtfeest, de sfeer van gezelligheid zit er nog steeds in, wat niet altijd even bevorderlijk is voor de muziekliefhebbers. Zomerparkfeest heeft er wat op gevonden. Bij luisterconcerten worden lolly’s uitgedeeld die je aan je buurman of buurvrouw kan geven als je last hebt van hun gebabbel tijdens het concert.

De eerste act waarmee het festival op donderdagavond 9 augustus opent is het gezelschap ISH Dance Collective met hun project IGNITE. Dit vindt plaats in de grote tent, de Zelt, dat na de MainStage het tweede grote podium is. Een show met heel veel energie, begeleid door elektronische muziek, met veel soundscape en effecten, dat samen met de choreografie een psychedelische sfeer oproept. Ook zien invloeden van streetdance. De dansers wisselen af in solo dans, duetten en groepsdans, met dynamische tempowisselingen die de energie verbeelden en overbrengen op het publiek. Deze voorstelling, van choreograaf Shailesh Bahoran heeft in 2017 de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Internationalisering ontvangen, met terecht lovende kritieken.

Even later, een malse regenbui heeft voor verkoeling verzorgd, is de eerste act op het hoofdpodium Main met de rockband Lone Road Station en hun Full Rebels Show. De in 2013 opgerichte band met roots in Venlo heeft in 2017 hun debuut album Rebels uitgebracht en won de publieksprijs in de Nu of Nooit competitie. Voor dit optreden is het gezelschap uitgebreid met een groep strijkers van Symphonica in Rosso en een blazerssectie. Het resultaat mag er zijn. Stevige energieke rock met een knipoog naar de ’80’s.

Terwijl de rockers van Lone Road Station nog bezig zijn, begint op het kleine en intieme vriendenpodium elders in het park, dat enkele jaren geleden is omgedoopt tot Amigo, het optreden van Hammond Happen. Twee hammondorganisten, Bart Billekens en Dick Franssen, begeleid door een stevige ritme sectie en saxofoon, zorgen voor een hippe sound met funk, jazzinvloeden en blues, een beetje zoals we dat kennen van Orgelvreten. Ze maken er een waar feest van en feest hoort bij het Zomerparkfeest.

Kiki MandersHet hoogtepunt op donderdag, althans voor de jazzliefhebbers en die mogen er zijn want Zomerparkfeest heeft op elke festivaldag jazzacts op het programma, is het optreden van zangeres Kiki Manders en toetsenman Mike Roelofs in de Arena. Niet die grote, maar de Arena in het Julianapark is een kleine tent met een podium voor de echte liefhebbers. Manders is geboren in Venlo, maar woont en werkt al enige jaren in Berlijn, waar ze in 2017 haar debuutalbum Love is Yours is Mine uitbracht. Roelofs is een zeer begaafde toetsenist, studeerde cum laude af op het conservatorium van Maatsricht en hij werkt vooral op ‘oude’ instrumenten zoals Fender Rhodes, Wurlitzer en Hohner Clavinet. Het eerste nummer is Alles begint met ut hert van het eerder genoemde album. Gezongen in dialect maakt dit tot een bijzonder fraai stuk. Geen alledaagse combinatie, Venloos dialect en jazz, maar Manders bewijst dat het kan en ook nog prachtig is. Enigszins gehinderd door veel geluid van buiten de tent, laten Manders en Roelofs dit door hun professionaliteit niet merken en weten ze het publiek te overtuigen met hun grote bevlogenheid.

Manders vertelt ons na afloop over haar nieuwe album dat in april volgend jaar uitkomt en dat is opgenomen met Philipp Brämswig op gitaar, Jonathan Ihlenfeld Cuniado, en Jim Black op drums. Het schrijfproces was heel anders dan bij het eerste album, dat een verzameling is van stukken die ze over de jaren heen geschreven heeft, en dit album is in een paar maanden geschreven. Het publiek in Venlo krijgt een primeur met drie werken, Der Mond Ist Aufgegangen, Universe in a Shoebox en Mins Dörf te Laeve. Stuk voor stuk prachtige nummers. Manders heeft een geweldig stembereik, met veel dynamiek en de begeleiding door Roelofs maakt het in Venlo alleen nog maar spannender. Met gemak tovert hij een heel bandje uit zijn Fender Rhodes. Zo horen we percussie, bas en gitaar met zijn toetsenwerk. De samenwerking tussen Manders en Roelofs krijgt een vervolg. Dat én het nieuwe album belooft nog heel wat. We gaan Kiki Manders in de gaten houden.

Sugaray RayfordDe eerste dag ZPF sluiten we af met de vette blues van Sugaray Rayford, de lekkere mix van soul, hiphop en R&B van Joël Domingos en de prettige gestoorde tropische bende van de Meridian Brothers. Tenslotte een massaal feest voor het hoofdpodium met Jett Rebel, aangekondigd als topact.

Vrijdag 10 augustus vervolgen we onze ZPF-reis met de heerlijke pop songs met een duidelijke country inslag van Merel, alias Blackbird op het vriendenpodium Amigo. Mooi stemgeluid heeft ze en de nummers liggen lekker in het gehoor. Darlingside in de Arena is een leuke ontdekking. Een Amerikaans kwartet met meerstemmige zoete Americana waarin je de invloed hoort van Fleet Foxes of The Byrds. Dit jaar brachten ze hun album Extralife uit. Muziek om lekker bij weg te mijmeren. Een andere zoete verrassing zijn de dames van The Bluebirds, Elske DeWall, Krystl en Rachèl Louise. Fraai countrywerk met een verwijzing naar Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris. Ze brengen de stemming er gemakkelijk in samen met hun strakke band. Tussendoor pikken we nog wat mee van de heerlijke frisse rock van EUT en de mooie songs van Baer Traa.

Mario Batkovic is een echte verrassing in de Arena. De in Bosnië geboren en in Zwitserland woonachtige accordeonist brengt solo een pulserende stroom van tonen met een klassieke en minimalistische inslag. Het werk is sterk meditatief van karakter en doet denken aan Philip Glass en Steve Reich. In 2017 bracht hij zijn debuut album uit. Verfijnde harmonieën wisselen zich af met krachtige pulserende patronen. Van deze man gaan we zeker nog veel meer horen!

Nubya GarciaLater op de vrijdagavond noteren we opnieuw een hoogtepunt voor de jazzliefhebbers met de Britse saxofoniste Nubya Garcia met haar band. Garcia heeft in korte tijd de harten van jazz minnend Europa gestolen en is inmiddels waanzinnig populair. De Arena barst daarom uit zijn voegen. Eerder vorige maand stond zij nog op North Sea Jazz tijdens een speciaal programma The British Jazz Invasion, waar ook de eveneens waanzinnig populaire jongens van GoGo Penguin deel van uitmaakten. Garcia heeft een hele groovy band met een geweldige sound. Niet alleen Garcia zelf schittert met haar prachtige solo’s, maar toetsenist Joe Armon-Jones is al net zo fantastisch. Voortdurend in contact met de drummer Moses Boyd brengen ze in duo geweldige grooves, terwijl Garcia hier vanaf de zijkant van het podium zichtbaar mee geniet. Garcia verovert de jazzpodia, zie ook het verslag van haar optreden in Leuven eerder dit jaar. Houd haar in de gaten.

De Jeugd van Tegenwoordig sluit de tweede dag ZPF af met een om die reden helemaal volgestroomd Julianapark. Wij maken ons inmiddels op voor vierde en laatste dag van dit breed georiënteerd festival met voor elk wat wils.

Written in Music Nieuwsbrief