Jason Moran fascineert met Monk at Town Hall
Door op 10 maart 2012

Artiest: Jason Moran
Gig_title: In Your Mind: Monk At Town Hall
Genre: Jazz
Label: Blue Note
Loc_venue: Muziekgebouw aan het IJ
Loc_city: Amsterdam
Loc_country: Nederland

Jason Moran had al enige tijd voorspeld iets met zijn grote held Thelonious Monk te gaan doen. Dat het zo fascinerend zou gaan uitpakken als gisteren in the Muziekgebouw aan het IJ te zien was, overtrof de verwachtingen.

In interviews geeft jazzpianist Jason Moran vaak aan dat zijn inspiratie om echt piano te gaan spelen het moment was toen hij, op 13 jarige leeftijd, zijn ouders een verzamelalbum van Thelonious Monk hoorde draaien. Hij werd gelijk geraakt door de manier van spelen die Monk had. Moran vond vervolgens zijn eigen weg nadat en zag zijn arbeid beloond in een platendeal met Blue Note aan het einde van de vorige eeuw. Hij maakte over de afgelopen 13 jaar 8 uitstekende, immer verrassende, albums en verkreeg een geheel eigen publiek. Ook speelde hij de afgelopen jaren in de band van Charles Lloyd, opvallend genoeg bleek zijn rol in die band zo prominent dat hij daardoor, door de grote Amerikaanse jazzbladen, werd uitgeroepen tot jazzpianist van het afgelopen jaar.

Moran is de afgelopen jaren volop bezig geweest een manier te vinden om zijn held Monk een plek te geven binnen zijn eigen werk. Uiteindelijk werd het idee van In Your Mind: Monk At Town Hall 1959 geboren. Het legendarische optreden van Monk in Town Hall zou een concert/voorstelling gaan worden waar aan de ene kant de muziek van Monk, aan de andere kant zijn leven en de persoon Monk centraal zou gaan staan. Vervolgens stapte Moran , een groot kunstliefhebber en bewonderaar, af op beeldkunstenaar David Dempewolfe. Met de enorme collectie foto’s, video’s en audio die gemaakt werden door W.Eugene Smith in de periode 1957 tot 1965, toen hij een ruimte op 621 Avenue in New York had en daar alle groten (Monk, Charles Mingus, Bill Evans) van de jazz speelden, zou in visuals de wereld van Monk nog verder worden ingekleurd.

Het vooraf toch wel pretentieuze idee heeft in de uitwerking echter de absoluut juiste vorm gevonden. Moran vormde de afgelopen periode een grote band om zich heen. Naast de mannen van zijn eigen trio Bandwagon, drummer Nasheet Waits en bassist Tarus Mateen, werd een 5 mans blazerssectie aangetrokken. Met deze band trad hij gisteren aan in het Muziekgebouw aan het IJ waar in samenwerking met het Bimhuis Jason Moran – In My Mind: Monk At Town Hall 1959 plaatsvond. Het bleek al snel een gedenkwaardige avond. Moran kwam op, je hoorde Monk via de p.a. spelen en Moran speelde mee met de compositie (Thelonious) om aan te geven hoe dit concert zou gaan werken. Toen de band vervolgens compleet werd speelden ze, volledig op ‘eigen kracht’, een heerlijke versie van Friday The 13th.

Op het podium stond een flinke bandopstelling met een groot doek daarboven. De sterke beelden, versneden met foto’s en teksten van de wat je de mannen op de achtergrond hoorden zeggen, sloot naadloos aan op de muziek die Moran en zijn band lieten horen. Het grootste gedeelte van die gesprekken waren trouwens die tussen Monk en zijn arrangeur Hall Overton over hoe het Town Hall concert te gaan doen.

Moran en zijn band speelden het grootste gedeelte van de muziek die Monk en zijn ‘orkest’ op die bewuste avond in 1959 in Town Hall speelden en vermengden deze met nieuwe prachtstukken van Moran. Door de vorm van beelden en live gespeelde muziek, werd zo een postuum portret van Monk geschetst dat diepe indruk achterliet. De briljant spelende muzikanten gemengd met de fascinerende beelden en geluidsschetsen waren soms bijna van hallucinerende schoonheid. Toen de band zich als toegift vanaf het podium naar de lobby van het gebouw verplaatste bleek ook dit een geniale vondst. Het publiek stond al snel om de band heen gekluisterd te genieten van de reprise die de band daar gaf. Dat de bandleden daarna in de lobby bleven gaf het publiek tevens de mogelijkheid met de bandleden na te praten over datgene wat ze hadden gehoord en gezien was een perfecte extra.