In memoriam Naná Vasconcelos
Door op 12 maart 2016

NANÁ Juvenal de Holanda VASCONCELOS (1944-2016) Recife/Pernambuco – er was nauwelijks een meer karakteristieke WAARACHTIGE STEM, REAL VOICE, in de muziek van de afgelopen decennia. De Braziliaanse percussionist Naná Vasconcelos verenigde in één geste en één flow de klank van mens en vogel, het gefluister van bomen en struikgewas en de kosmische adem. Zijn stem, lichaam en handen brachten het tropische regenwoud naar onze concertzalen en buitenplaatsen. Naná Vasconcelos, hij is er niet meer, op 9 maart j.l. heeft hij fysiek onze levende wereld verlaten.


Je hoefde deze stem niet eens bewust waar te nemen, ze bleef wel bij de luisteraar hangen om er nooit meer uit te gaan. Ze bleef bij je, bleef je begeleiden voor een langere periode. Hetzij in en door de muziek van vocalist Milton Nascimento (op zeven albums), de muziek van Pat Metheny, de muziek van Jan Garbarek, de muziek van Arild Andersen, de muziek van Jon Hassell, de muziek van Antonello Salis, de muziek van Paul Simon, de muziek van Jack DeJohnette, de muziek van Jim Pepper, de muziek van John Zorn. Legendarisch werd het trio CODONA bestaande uit percussionist Collin Walcott, trompettist Don Cherry en Naná Vasconcelos met zijn drie albums (ooit gesampled door U2). Eveneens legendarisch was zijn duo met de zijn landgenoot gitarist/pianist Egberto Gismonti.
 
 


IMG_8757Je kon zijn magisch geluid nauwelijks ontlopen getuige zijn samenwerkingen in verschillende muzikale contreien: Herb Alpert, Laurie Anderson, Ginger Baker, Ron Carter, Debbie Harrie (Blondie), Chaka Khan, Sergio Mendes, Penguin Cafe Orchestra, Ryuchi Sakamoto, Paul Simon, Talking Heads, Caetano Veloso … . Zijn opname-geschiedenis begon 1970 en 1971 met Os Mutantes en met de bekende Argentijnse saxofonist Gato Barbieri. 1973 verscheen zijn eigen vermaarde album Afrocadeus (1973) en besloot met Sinfonia Batuquer (2011). begin met het vermaarde album Afrocadeus (1973) en besloot met Sinfonia Batuquer (2011).
De fotos hier zijn genomen op het Northsea Jazz Festival 1988 in Den Haag waar hij met Don Cherry en bassist Mark Helias speelde.
 
 


 
Na lang in Europa en nog enige tijd in New York gewerkt te hebben, ging Vasconcelos uiteindelijk weer terug naar zijn geboorteplaats Recife in het noorden van Brazilie waar hij tot op het laatst actief bleef (optreden) hetzij met Braziliaanse musici of internationale musici zoals o.m. ook met Ernst Reijseger. Zijn klanken waren/zijn te horen (geweest) in ballet-voorstellingen van Pina Bausch en films van Jim Jarmusch en Mika Kaurismäki.

Zijn karakteristiek instrument was de Berimbau, een schijnbaar simpel ding bestaand uit een roede, een snaar, een kalebas, een stukje ratel-blik, een steen een een stok om te slaan. Hij was de eerste die concerten met de berimbau en een heel symfonieorkest gaf. Legendarisch is zijn album Saudades uit 1979.
 
 


 
 
video ONDAS
 
 
video VOCES
 
 
En (voor diegenen die Brazilaans Portugees kunnen verstaan) mensagem do Hermeto para Naná Vasconcelos, het memento van Hermeto Pascoal voor Naná Vasconcelos: kijk HIER …
 
 

©FoBo___