Hartverwarmende Stacey Kent in Olympia in Parijs
Door op 20 november 2013

Artiest: Stacey Kent
Gig_title: Hartverwarmende Stacey Kent in Olympia in Parijs
Genre: Jazz
Label: Parlophone
Loc_venue: Olympia
Loc_city: Parijs
Loc_country: Frankrijk

Op basis van haar fraaie nieuwe album The Changing Light en haar reeds met haar vorige albums ontstane populariteit trad de Amerikaans/Britse jazz zangeres Stacey Kent afgelopen vrijdag 15 november op in het grote maar volledig uitverkochte Olympia in Parijs. Het werd een hartverwarmend concert.

Olympia is de zaal waar alleen de grote helden staan. Het opvallend sfeervolle theater gaf plaats aan de grote Franse helden als Aznavour of Piaf maar ook aan internationale sterren en werd daarmee en sieraad van de muziek in Frankrijk. Voor iedere artiest is het de zaal om naartoe te leven als een carrière een vlucht neemt. Dat Stacey Kent al jaren zeer populair is in Frankrijk mag met het uitverkopen van de dikke 1800 tickets wel heel duidelijk zijn. En voor haar interpretatie van jazz al helemaal.

Kent stond afgelopen zaterdag op het podium alsof ze nog beduusd was van de uitverkochte zaal. Met een verlegen uitdrukking vertelde ze verhalen in het Frans tussendoor, soms zelfs twijfelend of haar Frans wel goed genoeg was. Maar met de talenknobbel die Kent heeft zat dat wel helemaal goed, zo begrepen we van de Fransen na het concert. De stijl in jazz spelen van Kent en haar vlekkeloze muzikanten, waarin de hoofdrol altijd is weggelegd voor partner en saxofonist Jim Tomlinson, is warme, relaxte jazz met een fijne nadruk op bossa. De setlist van de avond stond vol met de fijne songs van het laatste album maar ook de daarvoor verschenen albums Breakfast On the Morning Train (2007) en Raconte Moi (2010) werden bepaald niet vergeten.

De nadruk van de avond lag echter op de bossa die ook op het laatste album zo de voorkeur geniet. Opvallend hoe Kent met haar o zo relaxte warme stem de oude bossa klassiekers van Jobim en consorten weer een fijne eigen wending weet mee te geven. Maar juist ook Marcos Valle’s The Face I Love en Robert Menescal’s O Barquinho waren de hoogtepunten van een warm klinkend concert. De band speelt goed en vol kleur zonder in experimenten te vervallen. De muziek van Kent en haar band heeft eigenlijk ook niet veel meer nodig dan wat zacht licht en de fijne klanken die van het podium komen. Het is juist de verstilling die vanavond zo aanspreekt en de zaal reageert hartverwarmend.

Heel, heel snel naar Nederland halen! Ook hier is veel meer publiek te vinden voor Stacey Kent. En dan gewoon eens in een paar mooie zalen in plaats van een festival. Stacey Kent en haar band verdienen dat zeer!