Fire! – The Hands
Door op 19 februari 2018

Band: Fire!
Album_title: The Hands
Genre: Jazz
Release_date: 02/02/2018
Label: Rune Grammofon
Rating: Vier sterren (4)
Soundsid: 3754846
The Hands Fire!
4
4

Fire! mét uitroepteken, zoals het hoort. Het Zweedse freejazztrio legt ons het nieuwe The Hands voor. Wat een ontembare, woeste expressie! Intens! Een woest, op hol geslagen beest. Daar denken we aan. Niet te houden, met geen enkel middel.

In zijn inmiddels tienjarig bestaan heeft het door ambitie gekenmerkte Fire! slechts een doel voor ogen: (nog) beter doen, de lat (nog) hoger leggen. Met The Hands is er, na de XL versie met een zevenentwintigkoppige bezetting Fire!Orchestra (Enter en She Sleeps, She Sleeps), opnieuw een album in triobezetting. Daarop zoekt de groep vooral eenvoud. Aan de basis liggen groovy patronen en een sound die mede door het repetitieve veeleer de soundtrack is bij een niet nader te omschrijven ritueel met soms stevig schurende uithalen, maar ook met wat tedere passages die onder meer Morphine in herinnering brengt.

Het trio met saxofonist en jazzviking Mats Gustafsson die ook bijklust op elektronics, (contra)bassist Johan Berthling en drummer/percussionist Andreas Werliin laat naast een grote musculaire kracht vooral veel intense bezieling en passie horen die de bakens van vrije muziek helemaal aan gort speelt en de luisteraar bezweert dan wel overweldigt. Fire! geeft hen daartoe volop de gelegenheid.

Ook al is er aansluiting bij freejazz, toch is het vooral de uitgesproken duivelse rockattitude die het trio hier kenmerkt. Zo schuift Fire! inspiraties als Black Sabbath, Cream en The Jimi Hendrix Experience naar voren. Niet eens zo gek, eigenlijk. Want in wezen is Fire! vooral de manier waarop die strakke ritmesectie (solide percussieve tikken en een ronkende bas) zich aan de luisteraar presenteert (neem opener The Hands die gelijk al piept, kraakt en beukt), met als finale uppercut de woeste, levensbekrachtigende en freewheelende uithalen van Gustaffson.

Her er der worden er diverse ideetjes uitgeprobeerd, zoals de spoken wordintro bij When Her Lips Collapsed, dat algauw vervelt tot een naakt en uitgepuurd slavenritme. Dat kale, sobere en minimalistische komt onder meer terug in Touches Me With Tips Of Wonder, terwijl elders vooral het drifterige (Washing Your Heart In Filth), elastische (Up.and down) en experimentele opvalt. Rest nog : het dik negen minuten meanderende To Shave The Leaves.In Red.In Black. waarmee er ook een politieke laag aangeboord wordt.

Het zesde Fire! album geldt vooral als een bevestiging van het menselijke, via handen, hersenen en hart. En dat alles wordt respectievelijk aan het werk gezet op drums, bas en saxvarianten (tenor, bariton,bas..) en aangelengd met zacht pruttelende elektronics en laagjes feedback. Dat maakt van The Hands wederom een prikkelend, uitdagend en uiterst bezield pleidooi voor échte muziek, gespeeld door échte muzikanten. Nobel en hartverwarmend, zeker in tijden waarin vrijwel alles draait rond digital streamingmodellen en hoe men daaruit de kassa’s van het kapitalisme weet te spijzen.

In zeven, vaak opvallende compacte composities neemt Fire! je mee in een eerder donker, duister en mysterieus klankschap. Daarin is er tot nader order geen enkele ruimte voor compromis, of het moest de mooie, haast elegische afsluiter I Guard Her To Rest. Declaring Silence zijn. Die is misschien wel de meest emotionele passage die Fire! tot op heden op band zette. Het is een afscheid dat er noodzakelijkerwijs moet zijn en illustreert treffend dat Fire! niet alleen de groep is van wilde, ontembare chaos en roodgloeiende uitbarsting, maar ook van plechtstatig en ingetogen sentiment. Alleen al daarvoor zou je dit album moeten kopen. Op vinyl, uiteraard.

Tracklisting The Hands:

Kant A:

  1. The Hands
  2. When Her Lips Collapsed
  3. Touches Me With The Tips Of Wonder
  4. Washing Your Heart In Filth

Kant B:

  1. Up. And down.
  2. To Shave The Leaves. In Red. In Black.
  3. I Guard Her To Rest. Declaring Silence.