Antoine Pierre – Urbex
Door op 16 januari 2017

Artiest: Antoine Pierre
Album_title: Urbex
Genre: Jazz
Release_date: 01/15/2016
Label: Igloo Records
Rating: Vier sterren (4)
Soundsid: 3499861
Urbex Antoine Pierre
4
4

Antoine Pierre is een van de meest getalenteerde Belgische jazzdrummers. Je kent hem wellicht als drummer bij TaxiWars of bij vele andere projecten zoals Jean Paul Estiévenart, Lorenzo Di Maio of het David Thomaere Trio. De nog jonge Pierre, ooit gerecruteerd door Philip Catherine en te horen op albums van Catherine, Estiévenart en LG Collective, toont op Urbex dat hij als slagwerker in een grote groep erg goed uit de voeten kan.

Pierre, die ooit in de leer ging bij meesterdrummer Stephane Galland (Aka Moon), studeerde af in 2014, waarna hij naar de States trok en kennis maakte met de New Yorkse jazz-scene, een invloed die ook op dit Urbex project doorwerkt. Nu heeft hij zijn eigen groep en eigen project waar hij niet langer als sideman maar als bandleider naar voren treedt. Geen gemakkelijke opdracht, ook al niet omdat het Urbex project een maar liefst achtkoppige formatie aan het werk is met o.a. grote/bekende talenten zoals gitarist Bert Cools, pianist Bram De Looze, tenorsaxofonist Delannoye, trompettist Estiévenart, elektrisch bassist Zurstrassen en extra percussionist Frédéric Malempré.

Urbex staat voor Urban Exploration. De invloed van New York, maar ook die van grootsteden als Brussel. Om maar te zeggen: de muziek die Pierre & co op het album laten horen is van internationale allure. Er gebeurt best veel en dat vaak tegelijkertijd. Dat geeft een wat drukker album met complexer spel, waar evenwel ruimte is voor gelaagdheid, ingetogenheid en nuance.

Zijn liefde voor het stedelijke weerklinkt tijdens tracks als Metropolitan Adventure. Urbex zit vol broeierige energie en dito klanken, maar kan ook als compagnon voor wat desolatere en meer eenzame momenten fungeren. Er gaat een heerlijk gezellige warmte vanuit. Dat hoor je al van bij de schijnbaar lichtvoetige opener Coffin For A Sequia, dat opgedragen wordt aan de schilder Basquiat. Dat veelkleurige en diezelfde expressiviteit vindt je namelijk in de muziek terug.

Daarop volgt een wat meer intieme, sensuele passage met Litany For An Orange Tree, terwijl Les Douze Marionettes het eerder moet hebben van lichte dromerigheid, die mee aangedikt wordt door een sexy, ambientachtig geluid waarin al eens een subtiele stilte valt. Elders, bijvoorbeeld tijdens de ballade Moon’s Melancholia is er een donkerdere, meer avondlijke sfeer.

Dat er een uitgebreide bezetting volop aan het werk is hoor je dan weer tijdens de maar liefst twaalf minuten aanhoudende titeltrack. Ook de afsluiter Ode To My Moon is een uit de kluiten gewassen track waarop de all-star lineup nog eens een keertje alles uit de kast schijnt te halen. Pierre laat zich op dit project onder meer inspireren door pianisten als Brad Mehldau maar ook de invloed van Aka Moon is hoorbaar, vooral ook tijdens die passages waarin een wat meer zuiders en exotisch geluid de overhand krijgt.

Urbex – een knap mengsel van jazz, soul en fusion – is uiterst ambitieus qua opzet, maar overstijgt de verwachtingen door de bevlogenheid en passionele creativiteit. Met zijn dik zeventig minuten speellengte is het best een lange rit, waardoor je haast niet anders kan dan opmerken dat het misschien net iets compacter had gekund. Het is duidelijk dat Pierre zich helemaal uitleeft met dit project. En dat voel en hoor je volop. Van harte aanbevolen.

Tracklisting Urbex:

  1. Coffin For A Sequioa (to Basquiat)
  2. Litany For An Orange Tree
  3. Who Planted This Tree?
  4. Les Douzes Marionettes (dedicated to the memory of Francis Houtteman)
  5. Urbex
  6. Metropolitan Adventure
  7. Walking On A Vibrant Soil
  8. Wandering #1
  9. Metropolitan Adventure (reprise)
  10. Moon’s Melancholia
  11. Ode To My Moon