Trevor Powers – Mulberry Violence
Door op 16 januari 2019

Artiest: Trevor Powers
Album_title: Mulberry Violence
Genre: Pop, Electronic, Alternative
Release_date: 08/17/2018
Label: Baby Halo
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3807429
Mulberry Violence Trevor Powers
4.5
4.5

Als een artiest het lukt om gelijk al na een paar seconde van de openingstrack de aandacht te trekken, dan heeft hij al een flinke voorsprong opgebouwd. Deze indruk is van belang bij hoe je verder de plaat beleefd. Ga je er voor zitten, of is het achtergrondmuziek; arbeidsvitamine. Mulberry Violence valt onder de eerste categorie. Trevor Powers verruilt zijn werkveld van de dreampop gerichte Youth Lagoon naar meer toegankelijke avant garde onder zijn solo naam. Wetende dat Youth Lagoon al een eenmansproject was, blijft de uitvoerende hetzelfde. Vanuit San Diego in Californië weet hij ons ook nu te betoveren.

De kracht van XTQ Idol zit hem in de combinatie van abstracte klanken met vervreemde geluidseffecten op de stem. Het volgen van pianolessen op zeer jeugdige leeftijd blijkt zijn nut te hebben. De natuurlijke manier hoe hij zichzelf hierop begeleid getuigd van muzikale kunde. De ruis op het geheel roept geen irritatie op, maar laat je nieuwsgierig worden naar wat er allemaal nog volgt. Nergens komt het te moeilijk of gemaakt over. Op het laatste nog even de knipoog naar de dreampop om daarna de reis te vervolgen. Mijn aandacht heeft hij te pakken. Wat er vervolgens gehoopt werd blijkt in Dicegame daadwerkelijk uit te komen. De sound is somberder, Trevor duikt meer de diepte in. De gesamplede schreeuw laat je intense pijn en verdriet ervaren. Het sterke pianospel moet ook hier weer genoemd worden, alsof al de witte toetsen zijn vervangen door alleen maar zwarte, zo duister eindigt de track.

Het ritmische tussenstuk Pretend It’s Confetti wordt vervormd door obscure geluiden, er wordt zelfs de indruk gewekt dat er een hartmassage apparaat in verwerkt is. De duisternis staat ook centraal in het triphoppende soulvolle Clad in Skin, de nacht doet zijn intrede, de verlokkingen van een sensuele avond achter zich laten. De jazzy saxofoontonen versterken het zomerse karakter. Trevor Powers bewijst hiermee dat hij ook geslaagde popliedjes weet te produceren. Het mysterieuze Playwright krijgt de invulling die het verdiend. Rustgevende aanrakingen van een liefkozend instrument met hier en daar een industriële bevlieging. Zo hoor je een jeugdliefde te behandelen. Film It All wordt zwaarder en meer orkestraal ingezet. Het sfeertje is filmisch, zoals in de titel. Gecontroleerde drums die een grondige aanpak krijgen tot een opzwepende krachtige beat.

Zoveel harder wordt op ons gevoel ingespeeld met het ontoegankelijke industrial Squelch, avant garde, avant la lettre. Onverwachte wendingen met een trieste openbaring in het therapeutisch bestrijden van je nachtmerries. Om vervolgens zo toe te slaan met het speelse Ache, werkt hier vreemd genoeg prima. Ook roept het cineastische beelden op, maar in een publieksvriendelijke context. Plaster Saint is grimmig, het veelzijdige gebruik van stemcollages geeft het een vertekend beeld, alsof er met meerdere zangers wordt gewerkt. De zwerm van oorverdovende soundscapes die vervolgende intro zijn noodzakelijk om vervolgens het slepende dramatiek van Common Hoax te vervolgen. Uiteindelijk afsluiten in een meditatieve werking van het dromerig eindsignaal.

Tracklisting Mulberry Violence:

  1. XTQ Idol
  2. Dicegame
  3. Pretend It’s Confetti
  4. Clad in Skin
  5. Playwright
  6. Film It All
  7. Squelch
  8. Ache
  9. Plaster Saint
  10. Common Hoax