SX – Eros
Door op 29 november 2018

Band: SX
Album_title: Eros
Genre: Electronic
Release_date: 11/16/2018
Label: Clay
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Soundsid: 3838947
Eros SX
3.5
3.5

SX ofwel sex, zo is schijnbaar de bedoeling dat het uitgesproken wordt, maar dan kom je met een beetje googelen natuurlijk nooit bij dit Belgisch tweemansproject uit. Er is afscheid genomen van de drummer en de extra keyboard speler. De kern bestaat nu uit Benjamin Desmet en Stefanie Callebaut. De naam klinkt futuristisch, zoals jaren geleden bij Computer Love ook het geval was. De boodschap is min of meer hetzelfde. Door de ontwikkeling op internet en de virtual reality speeltjes, kiest deze snelle maatschappij steeds meer voor een niet visuele partner. Eros lijkt geschreven vanuit een kunstmatig gecreëerde persoon, die probeert te ontsnappen uit een denkbeeldige fantasiewereld, een hedendaagse erotisch sprookje, waar Stefanie zich als een door een computer bestuurde hologram probeert te koppelen aan een aards bestaan, als een moderne kleine zeemeermin. Klonk de elektronica in de jaren 80 nog afstandig en steriel, tegenwoordig lijkt het net alsof ook de keyboard een ziel en emoties heeft gekregen. I, Robot van Isaac Asimov vertaald naar het heden.

De jonge onschuld van het debuut Arche is verdwenen en heeft bij het derde album meer plaats gemaakt voor meer diepgang. Natuurlijk is Stefanie Callebaut bijna tien jaar ouder, en klinkt ze begrijpelijk een stuk volwassener. Eros is verlangen naar elkaar, maar verwacht geen standaard liefdesliedjes. Eigenlijk wordt bij vrijwel elke track de liefdesdaad beschreven, om het maar netjes aan te geven. Het gevoel en zelfs de lichamelijke reactie die het letterlijk, zoals het gekreun in Falling, en figuurlijk oproept. Dit is een plaat voor intieme momenten, waar SX zich geheel overgeeft aan de erotiek. Over hun relatie doen Desmet en Callebaut erg geheimzinnig; of we hier daadwerkelijk met minnaars te maken hebben, laten ze in het midden. Maar de softe muzikale vormgeving van Desmet sluit wel perfect aan bij de verwoording van Callebaut. Eigenlijk best vreemd dat er juist daar niet open over gesproken wordt, terwijl tekstueel wel zichzelf helemaal bloot wordt gegeven. Op de momenten dat er uit de sensuele roes wordt ontwaakt, en er ruimte lijkt te komen tot de realiteit, klinkt het muzikaal gelijk een stuk harder, zoals in Real Life. De muziek openbaart zich hier als een stoorzender, en ook de zang is gelijk een stuk wantrouwiger. Zo ook bij het meer dan geweldige The Dancers, waar het allemaal wat duisterder, gedurfder en gevaarlijker klinkt, en door die combinatie terecht gezien mag worden als de beste track van de plaat.

Eros heeft niet zo’n pakkende single als Black Video van het debuut Arche, maar verder spreekt de plaat meer aan. Thematisch is het tot in de puntjes uitgewerkt, en wat we hier voorgeschoteld krijgen is niet een volledige maaltijd, maar alleen het lekkere toetje, inclusief de slagroom en kers. Soms wil je ook alleen genieten, en ongeremd los gaan. Eros is daar een goed verslag van. De basis ligt in de jaren 80 en sluit aan bij de synthpop uit deze periode, maar verder zit er ook een flinke dosis darkwave in verwerkt ondersteund met hier en daar wat triphop en new age van ongeveer 10 jaar later. Het laat zich leiden tot een mooi harmonisch geheel.

Tracklisting Eros:

  1. Designed / Desire
  2. Devotion
  3. Real Life
  4. Give
  5. Falling
  6. Sunrise
  7. Solitary
  8. The Dancers
  9. Gone
  10. Eros