Klaus Johann Grobe – Du Bist So Symmetrisch
Door op 30 november 2018

Band: Klaus Johann Grobe
Album_title: Du Bist So Symmetrisch
Genre: Electronic, Pop
Release_date: 10/26/2018
Label: Trouble in Mind
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Soundsid: 3824365
Du Bist So Symmetrisch Klaus Johann Grobe
3.5
3.5

In de tijd van de New Wave leefde dat in bijna elk Europees land wel; de Belpop, Italo disco, Nederpop en Neue Deutsche Welle. Thema’s die terugkwamen waren vooral het milieuproblematiek met de zure regen en vervuilde stranden, de dreiging van De Koude Oorlog en de kernraketten. Zelf woonachtig in het grensgebied, en ook in Nederland sloeg de Neue Deutsche Welle flink aan, niet alleen hier, maar ook internationaal gezien. Elk jaar met Oud op Nieuw wordt er thuis aangenaam verdoofd geschakeld naar de Duitse zender ZDF om de Kultnacht te volgen met overwegend Duitse wave bands. Het leeft dus nog steeds, logisch dat Klaus Johann Grobe goed in de smaak valt. Dit is dus niet zoals verwacht een eenmansproject, maar juist een band bestaande uit Sevi Landolt en Daniel Bachmann, niet voortkomend uit de jaren 80, maar ontstaan in 2012. Zelfs niet eens van Duitse oorsprong, wat wel te verwachten valt bij het Neue Deutsche Welle, maar uit Zurich in Zwitserland. De invloeden komen wel uit het hierboven beschreven tijdperk.

Du Bist So Symmetrisch is hun derde album, en zelfs bij de vormgeving van de albumhoes zou men denken dat dit een product uit The Eighties is, muzikaal gezien uiteraard ook. Ooit zou Discogedanken futuristisch geklonken hebben, dat lijkt nu ondertussen lichtjaren geleden. Het zou zo de openingstune kunnen zijn van een Japanse tekenfilmserie van vervlogen tijden. Vette disco met nog vettere funky beats, opgehitst door die terugkomende lekkere echte bas. Eigenlijk jammer dat er bij deze track gezongen wordt, had het instrumentaal gehouden. Ja! lijkt zo van de Atari spelcomputer geplukt te zijn, een mogelijkheid die zo kan kloppen, hier vallen de vocalen wel op hun plek. Bij Der König gaat het tempo flink omhoog, en maakt de bas een meer slapping beweging, toch wel het allesbepalende instrument van de plaat. Zou Der König slaan op de hitgevoelige koning der bassisten uit de tachtiger jaren; Mark King? Dat zal dan wel niet het geval zijn geweest.

Na het eerste intermezzo schakelen we vervolgens weer over naar de bas, maar waarom dat afleidende tussenstuk? Het haalt de vaart er uit, dit zal toch niet de bedoeling zijn geweest. Von Gestern vervolgd stoerder, meer onverschillig, wat uit de neus gezongen. Voor mij had het langer mogen duren, op het einde wordt het een heerlijke discotrack. Bij Watte In Meinem Kopf maakt de beginnende speech minimaal indruk, en komt het pas echt op gang bij de relaxte zang, het lichaam maakt contact met de geest, waardoor er onbewuste dansbewegingen ontstaan. Helaas is de gesproken afsluiting net zo vreemd als de start, en door de toegevoegde geluiden ontstaat er kortsluiting tussen brein en body, met stagnatie en stilstand tot gevolg. Out Of Reach spacy gedateerd, als een haperende motor van een ruimteschip, wacht het op lancering; een dreigende aftelling zou het af maken. Overgaande in een elektronische jamsessie die je helemaal mee laat voeren in de gevoelloze ruimte. Du + Ich gaat de donkere en zwaardere kant op, de instrumenten lijken net wat lager gestemd, zonder dat het deprimerend wordt.

Het tweede tussenstuk bevalt net wat beter dan de eerste onderbreking, de overgang van het geneuriede stuk naar het instrumentale gedeelte is mooi gemaakt, maar we wachten uiteraard op Siehst Du Mich Noch?, al moet je concluderen dat dit het minste nummer van Du Bist So Symmetrisch is, een beetje inspiratieloos gefröbel, en de vocalen kunnen het ook niet reden. De brug naar Zu Spät is wel de meest geslaagde van de plaat, maar als track is het allemaal net wat te vrolijk en inhoudsloos. De drumsolo red het einde van de plaat, en is pakkend genoeg om je wakker te schudden bij An Diesem Abend, och, er valt goed te leven met de twee misstappen hiervoor, en ben dat al snel vergeten.

Op Du Bist So Symmetrisch is Sevi Landolt wel de meester. Zijn manier van basgitaar spelen trekt vrijwel terecht alle aandacht naar zich toe, verder staat het wel in de schaduw hiervan, en is het niet altijd even sterk. Voor mij is het voornamelijk een terugblik naar Neue Deutsche Welle, en de druilerige zaterdagmiddagen voor de Duitstalige buis, waar je de nagesynchroniseerde Japanse tekenfilmserie Captain Future zonder succes natuurlijk, probeert te volgen.

Tracklisting Du Bist So Symmetrisch:

  1. Discogedanken
  2. Ja!
  3. Der König
  4. Sintemal 1
  5. Von Gestern
  6. Watte in Meinem Kopf
  7. Out of Reach
  8. Du + Ich
  9. Sintemal 2
  10. Siehst Du Mich Noch?
  11. Zu Spät
  12. An Diesem Abend