Gary Numan – Splinter (Songs From A Broken Mind)
Door op 31 oktober 2013

Artiest: Gary Numan
Album_title: Splinter (Songs From A Broken Mind)
Genre: Electronic
Release_date: 10/10/2013
Label: Cooking Vinyl
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3233883
Splinter (Songs From A Broken Mind) Gary Numan
4.5
4.5

Okee, nu het stof begint neer te dalen en 2013 muzikaal zijn contouren laat zien, kan je concluderen dat sommige albums toch niet zo goed zijn als je aanvankelijk dacht. Of wilde hopen. Zeker in de electropop/rock hoek is het toch een beetje behelpen wat betreft de oudgedienden. Want daar zijn vooral de albums te vinden die je echt heel goed wilt vinden. Puur omdat het helden betreft. Maar Delta Machine van Depeche Mode was het uiteindelijk toch niet helemaal. Ook Hesitation Marks van Nine Inch Nails heeft – hoe technisch fantastisch ook – zich nog niet in het hart weten te nestelen. Natuurlijk komt dat nog. Natúúrlijk. Dat maak je jezelf wijs.

Muzikaal ergens halverwege die twee opererend, komt echter ineens de oudgediende der oudgedienden genadeloos uit de hoek. Want Gary Numan is toch echt degene die zijn onmiskenbare stempel op het werk van zowel Depeche Mode als Nine Inch Nails heeft gedrukt. Tegelijkertijd is Numan ook zo’n artiest waar niemand echt meer iets van verwacht. ‘Een fossiel uit vervlogen tijden die de vroege jaren ’80 nooit ontgroeid is.’ Nu deel ik die mening niet, maar het is wel die algemene consensus die er voor zorgt dat zijn nieuwe album al bij voorbaat moeilijk voet aan de grond krijgt bij de critici en – belangrijker – de liefhebbers van dit soort muziek. En dat is zonde. Enorm zonde. Want Splinter (Songs From A Broken Mind) is wellicht in het rockende electrohoekje de plaat van het jaar. Zo niet van de afgelopen jaren.

In tegenstelling tot genoemde albums van de grote namen, hoeft deze niet te groeien en is het track na track na track meteen raak. Hoewel muzikaal weinig origineel, bruist, beukt en kolkt het album met meer passie en bewijsdrift dan menig ander album in het electropoprock-hoekje. Waarbij Numan, die naar verluidt voorafgaand aan de opnames jarenlang met een depressie kampte, tekstueel wel de diepte in gaat. Zoals in de diepduistere opener I Am Dust, dat de luisteraar de stuipen op het lijf jaagt. Of het verstikkende A Shadow Falls On Me. Maar er valt ook te dansen. Het magistrale Love Hurt Bleed is daarvoor weer een goed voorbeeld. Duister, met de jankende kraakstem van Numan over een onweerstaanbare beat. Zodat je – zoals het hoort bij Numan – even niet weet of je moet dansen of bang in een hoekje moet wegkruipen.

Gary Numan – Splinter (Songs From A Broken Mind)

  1. I am Dust
  2. Here in the Black
  3. Everything Comes Down to This
  4. The Calling
  5. Splinter
  6. Lost
  7. Love Hurt Bleed
  8. A Shadow Falls on Me
  9. Where I Can Never Be
  10. We’re the Unforgiven
  11. Who Are You
  12. My Last Day