Dreadzone – Second Light
Door op 31 maart 2012

Band: Dreadzone
Album_title: Second Light
Genre: dub, dance, trance, Reggae
Release_date: 02/29/2012
Label: EMI Records Ltd.
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Second Light Dreadzone
3.5
3.5

Met deze geremasterde reissue gaan we terug naar midden jaren negentig, toen de festivals explodeerden en dance acts headliners waren op de buitenpodia. Dreadzone herbergde drie ex-leden van Big Audio Dynamite, de band rond Mick Jones die midden jaren tachtig erg modernistisch bezig was geweest. Punk- en reggaelegende Don Letts was overigens ook betrokken bij Dreadzone, zodat we konden spreken van een door de wol geverfd gezelschap.

Second Light was na 360° – dat nog uitkwam op Creation – het tweede album van Dreadzone. Het blijft, ook na 17 jaar, een heerlijke plaat die ambient en dub combineert met trance en ludieke dance. “This is Britain”, horen we in de fraaie, diepe openingstrack Life, Love & Unity, een titel die de vrolijke en hedonistische club- en festivalcultuur van de jaren negentig direct in herinnering brengt. Leftfield opende hun klassieker Leftism in 1995 met een vergelijkbare track, eveneens ingezongen door Earl Sixteen. Dreadzone pakte het op de rest van het album echter toch wat anders aan. De band stopte zijn muziek vol verwijzingen naar de Engelse culturele geschiedenis:  sfeerrijke samples uit Britse films en verwijzingen naar literaire werken als The Lark Ascending en The Canterbury Tales.

Dreadzone deelde met generatiegenoten Orbital het vermogen om met de inzet van folky instrumentatie geslaagde dancetracks te produceren. Het hitje Little Britain, met zijn violen en piano is ludiek en staat te boek als een club- en festivalklassieker van de jaren negentig. Captain Dread, die andere bekende single, leunt op slimme samples en country-violen. “Wat The Grid met hun banjo-track Swamp Thing kan, moeten wij ook met violen kunnen”, zal Dreadzone gedacht hebben.

Second Light is niet overal zo poppy en catchy: de single Zion Youth is zwaar, dubby en laat heerlijke diepe bassen, lekkere percussie en de stem van Earl Sixteen horen. Cave Of Angels is een wat donkere, lome trip. One Way, met zijn kortstondige trance-piek, is een van die tracks die prima aansluiten op het werk van Massive Attack en Leftfield en staat dan ook ver af van de bovengenoemde hitjes.

Out Of Heaven, met zijn deephouse-sferen, fijne pianomotiefje en serene vocalen sluit Second Light op weldadige wijze af.  Deze reissue biedt echter nog een live-cd met opnamen uit 1994 en 1995. We horen een track van een Peel-sessie: Maximum. Het nummer valt op door de trance-invloeden die na een aantal minuten steeds meer grip krijgen op de muziek. Verder nog worden we getrakteerd op het optreden van Dreadzone op het NME-podium van Glastonbury 95, waar de band lekker uit twee goed ontvangen albums kon putten. Dit was het hoogtepunt in de carrière van de band (naar eigen zeggen “our last moment in the Garden of Eden”). De band kondigt de track Fight The Power aan met hét nieuws van die dag: “John Major has resigned!”

Dreadzone is in 2012 weer live te bewonderen. Het zal ongetwijfeld uitermate genietbaar zijn – compleet met de live-drums van Greg Roberts – maar de hoogtijdagen van Dreadzone lagen in het midden van de jaren negentig. En daar is deze reissue het levendige bewijs van.

Tracklisting Second Light:

CD1:

  1. Life, Love and Unity
  2. Little Britain
  3. A Canterbury Tale
  4. Captain Dread
  5. Cave of Angels
  6. Zion Youth
  7. One Way
  8. Shining Path
  9. Out of Heaven

CD2:

  1. Maximum (John Peel Session, 21 August 1994)
  2. Little Britain (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June 1995)
  3. The Good the Bad & the Dread (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June
  4. Life, Love and Unity (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June 1995)
  5. Zion Youth (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June 1995)
  6. House of Dread (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June 1995)
  7. Dream On (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June 1995)
  8. Fight the Power (Glastonbury Festival, Nme Stage, 24 June 1995)