Joni Void – Mise en Abyme
Door op 28 maart 2019

Artiest: Joni Void
Album_title: Mise en Abyme
Genre: avant-garde, Electronic
Release_date: 03/29/2019
Label: Constellation Alias
Rating: Drie sterren (3)
Soundsid: 3873105
Mise en Abyme Joni Void
3
3

Wanneer noem je iets eigenlijk muziek? Wat de één muziek noemt, vind de ander een opsomming van klanken, die nergens naar toe leiden. Het blijft een interessant gegeven. Zo ook het begrip avant-garde. Wanneer is het nog experimentele muziek, en waar zit de grens? Stromingen ontstaan ook uit het feit dat iemand juist buiten de lijntjes durft te kleuren. Ideeën worden ook door anderen opgepakt, die hier weer op een eigen manier mee aan de slag gaan. Wat in een ver verleden ontoegankelijk werd genoemd, zou met terug werkende kracht als vooruitstrevend en baanbrekend worden beschouwd. Vaak hebben dit soort projecten een boodschap die ze willen uitdragen, welke nog belangrijker is dan de muziek. In dit schemergebied opereert ook Joni Void. Het misleidende is dat het hier niet om een vrouw gaat, iets wat je met zo’n naam zou verwachten. Dit is echter het alter ego van de Franse producer Jean Cousin. Door zijn studie richtte hij zich in eerste instantie op de filmwereld, maar blijkbaar vind hij de sfeer die het oproept een grotere inspiratiebron. Met dit gegeven gaat hij op zijn kamer aan het knutselen, gebruik makend van verschillende muziekstijlen, om te komen tot iets nieuws en unieks. In eigen beheer leverde dit vanaf 2011 al de nodige remixen en kleine releases op. Twee jaar geleden bracht hij voor het eerst via een platenmaatschappij een album uit; genaamd Selfless, nu is er de opvolger Mise en Abyme.

Ondanks het gebrek aan echte songs kan de plaat als een conceptalbum gezien worden. Paradox laat ons binnen stappen in een hedendaagse wereld. Er is bewust niet gekozen om de geluiden uit de omgeving te filteren, maar ze worden zelfs versterkt meer op de voorgrond geplaatst. De Oosterse jazzstem van Ayuko Goto wordt in Dysfunctional Helper benut als een waar instrument. Op de achtergrond meer afleidend geroesemoes, waardoor er hier een beeld ontstaat van een multiculturele gemeenschap. Een overbevolkt flatgebouw? geopende ramen in een drukke straat in een grote stad? De nieuwsgierigheid weet te intrigeren. Flarden aan jeugdherinneringen in de hiphop beats. Opstart moeilijkheden in de triphop van Lov-Ender, waarbij het geheugen steeds meer moeite moet doen om gedachtes te herervaren. Bij Abusers ontwikkelt zich zowaar een liedje. Nadat de vrouwelijke vocalen een plek hebben gecreëerd, worden ze versterkt door een man die daar met een zwaardere basstem tegenwicht geeft. Ritmes en refreinen van vroeger eisen ergens nog een plek op. Vanaf Non-Dit krijgt de vervreemding en het claustrofobische de overhand. De enige constante factor hier is de ritmische beat.

Een niet beantwoorde telefoonsignaal is de basis van No Reply. Het zou zo in een overvolle tram opgenomen kunnen zijn. Het beeld van personen, die allemaal druk zich afzonderen met hun smartphone, de omgeving totaal negerend. Een zeer realistisch beeld van de hedendaagse maatschappij. De stagnatie staat centraal in het bewust vast lopende Safe House. Cinetrauma gaat de strijd aan tegen de verandering. Onbekoorlijke industriële geluiden worden op een onbehaaglijke manier tot stopstand gedwongen. Het oorverdovende gezoem in Voix sans Issue gaat zelfs een stapje verder, nog dreigender weerklinkt de vervreemding van de omgeving, welke te snel aan het veranderen is. Een klok vecht tegen de toekomst, maar wordt ontvoerd door het paniekerige witte konijn uit Alice in Wonderland. Het verslag van een alles verslindende leefgemeenschap staat centraal in Deep Impression, waar er een toekomstig beeld wordt geschetst van een computer die uiteindelijk de stem van de verteller over neemt, Jean Cousin offert zijn eigen vocalen hiervoor op. Met het cineastische Persistence zoekt hij een rustpunt. Alle chaos die nog kenmerkend aanwezig waren in de overige tracks zijn vervlakt tot bijna een nulpunt. Uiteindelijk volgt in Resolve de overgave in het hedendaagse bestaan. Joni Void mengt zich tussen de menigte tot er in de verte nog zijn aanwezigheid te horen is, overkoepelend door andere gegalm. Mise en Abyme laat zich niet eenvoudig weg luisteren. Een niet geheel gelukte plaat, of een mooi eigenzinnig werkstuk. De keuze ligt bij de luisteraar.

Tracklisting Mise en Abyme:

  1. Paradox
  2. Dysfunctional Helper
  3. Lov-Ender
  4. Abusers
  5. Non-Dit
  6. No Reply
  7. Safe House
  8. Cinetrauma
  9. Voix sans Issue
  10. Deep Impression
  11. Persistence
  12. Resolve

Written in Music Nieuwsbrief