In navolging van Cocorosie in 2008 en Patrick Watson in 2011, is het dit jaar de beurt aan niemand minder dan Fink om te spelen met het orkest van het koninklijk concertgebouw. Op koninginnenacht, 29 april, zal de Britse formatie samen met het orkest onder leiding van Ivan Meylemans en Jules Buckley de grenzen van de klassieke,- en popmuziek gaan opzoeken.

Dit bijzondere initiatief is een idee van Entrée, de jongerenvereniging van het concertgebouw en het koninklijke Concertgebouworkest. Volgens deze vereniging is het de hoogste tijd dat er meer jongeren geïnteresseerd raken voor het concertgebouw en op deze manier moeten die contacten gelegd worden. De bedoeling is dat het beste van deze 2 werelden samen komen in een unieke productie. Gezien de muzikaliteit en de ontwikkeling van Fink de laatste jaren moet dat geen moeilijkheden opleveren. Sterker, het zou maar zo eens heel mooi kunnen worden.

De kaartverkoop gaat vandaag, 27 januari, van start en de prijzen variëren per leeftijd. Om jongeren te trekken krijgen deze een korting op het kaartje, het begrip jongeren is ruim. Iedereen onder de 30 kan voor €37,50 naar binnen. Ben je ouder dan 30, dan betaal je €42,50. De verkoop gaat via de site van het concertgebouw.

Soms komt er een debuutalbum uit dat je gelijk omver blaast. Finest Hour van het uit Leeds afkomstige Submotion Orchestra heeft die exacte verrassing die je hoopt als je muziek van een nieuwe band hoort.

De leden van de 7- koppige band vonden elkaar op de Leeds College of Music en startten Submotion Orchestra met het idee dat hun muziek niet duidelijk omlijnd zou moeten zijn. Met bandleden die allen een andere muzikale achtergrond en interesse hebben was dat ook de meest logische stap. Ze vonden elkaar in een mix van dubstep, jazz, soul, electronic, dub en fijne filmische sferen. Als instrumentale band begonnen werd de band uiteindelijke vervolmaakt toen zangeres Ruby Wood tot de band toetrad. Met wekelijkse optredens in de lokale Hulkaz Bar werd vervolgens de progressie van de band in volle vaart zicht en hoorbaar. In de winter van 2010/2011 en de lente van vorig jaar werd vervolgens het debuut Finest Hour opgenomen.

Finest Hour is een erg spannende collectie songs waarop de daadkracht van de band in opzwepende ritmes perfect samenvalt met de genialiteit van de instrumentalisten en de fijne en warme structuur van de songs. De filmische sfeer van de arrangementen, met vooral de klanken van de trompet van Simon Bobbie Beddoe als prachtige sfeerverrijker, de warme zang van Wood en de heerlijk rijke drumsound van Tommy Evans maken Submotion Orchestra tot een ware aanwinst binnen het muzieklandschap.

Gelijk met openingstrack Angels Eyes kun je in de sfeer proeven die de rest van Finest Hour herbergt. Met achtereenvolgend Backchat en Always wordt de structuur in songs van de band alleen maar meer zichtbaar. In een eerlijke wereld was Always trouwens overal al een dikke hit geweest…! All Yours is een absoluut hoogtepunt. Als een vrijwel akoestische song begonnen opent de song zich via een heerlijke trompetsolo naar een heerlijk apotheose. Geniale track! Pop ’n Chock is daarna dan weer een heerlijke instrumentale floorfiller met dikke beats en zeer vette bassen. Boven die beats uit bouwen de blazers een erg fijn jazzy feest.Het zeer sfeervolle Suffer Not wordt dan weer opgevolgd door het heerlijk stuwende Secrets. Met die dikke blazerssectie (hoor ik nu ska?) een track die live ook ongelooflijk zal gaan knallen. Ook het titelnummer, klassiek bij aanvang, is zo’n warme popsong die zich uitbouwt tot epische sferen. Het jazzy Perfection is de warme afsluiter van een indrukwekkend debuut dat zich na een keer luisteren volledig in je hoofd plant. Nadat Perfection in pracht wegsterft is er maar een ding mogelijk: Zo snel mogelijk die startknop weer indrukken!

Tracklisting Finest Hour:

1. Angel Eyes
2. Backchat
3. Always
4. Hymn For Him
5. All Yours
6. Pop And Lock
7. Suffer Not
8. Secrets
9. Finest Hour
10. Perfection

Ze kijkt je indringend en met een beetje boosheid aan, maar vooral de grauwe kleur van de plaat doet je hart niet sneller laten kloppen. Het artwork is in veel gevallen geen doorslaggevende factor voor het aanschaffen van een plaat, maar ik kan me voorstellen dat je bij het aanschouwen van dit brouwsel rechtsomkeert de platenzaak uit holt.

Goed, genoeg oppervlakkige beoordeling. Droogt het lelijke eendje mooi op? Dat zou betekenen dat ze als een goede wijn is, dat beter wordt met de jaren. Dat is me iets te veel eer, maar een aardige plaat is het wel. Jennie Abrahamson is een Zweedse dame die woonachtig is in het prachtige Stockholm en met het uitbrengen van The Sound Of Your Beating Heart alweer toe is aan haar derde plaat sinds ze haar solocarrière begon in 2006.

Wat mag je verwachten? Best veel eigenlijk. Qua stijl doet ze het meest denken aan een toegankelijke Kate Bush en zijn er qua sound en vooral gevoel veel overeenkomsten met Lykke Li. Abrahamson maakt toegankelijke synth-pop die helaas niet zulke uitschieters bevat als eerder genoemde Lykke Li, laat staan Kate Bush. Het 12 tracks tellende album schotelt je een fijn geproduceerde plaat voor die erg strak klinkt, maar helaas wat te lang duurt. De kracht van de plaat hoor je vooral in het begin met nummers als het loungie en lichtelijk dansbare Wolf Hour en Hard To Come By. Dat ze mooi kan zingen bewijst ze in Raphael en afsluiter Falling. Verdere hoogtepunten van de plaat zijn She Don’t Lie, waar een toffe drumlijn inzit en een catchy popliedje is zonder een commercieel popliedje te zijn. FF is een donker, stemmig liedje die Editors had kunnen maken. Had willen maken misschien wel.

The Sound Of Your Beating Heart is een plaat die vrij snel opgenomen is. Door een druk tourschema moest het opnemen van de plaat uitgesteld worden. De datum die aanvankelijk stond, de zomer van 2010, kwam schijnbaar eerder dan gedacht. Abrahamson had slechts 2 liedjes geschreven en een stel losse flarden op haar telefoon staan toen de zomer 2010 aandiende. Zoals eerder gezegd duurt de plaat wat te lang. Ik wil niet zeggen dat het afgeraffeld is, daarvoor zijn de liedjes van te goede kwaliteit. Laat ik het zo stellen dat ik erg benieuwd was geweest naar het resultaat als er meer tijd voor het schrijven van nummers was uitgetrokken.

Tracklisting The Sound Of Your Beating Heart:

1. Sail Away, Player
2. Wolf Hour
3. Hard To Come By
4. Running
5. Give It Up
6. Raphael
7. She Don’t Lie
8. Hole In You
9. FF
10. Crash
11. A Better
12. Falling

Hoe goed kan het jaar muzikaal beginnen? Het fantastische nieuwe album van het Britse Portico Quartet bewijst dat de band met recht de grote belofte is geworden, die ze op basis van hun eerste 2 albums genoemd werd.

Portico Quartet heeft een raar jaar achter de rug. Nadat de band met de albums Knee-deep in the North Sea (2007) en Isla (2009) een belangrijke en invloedrijke band werd die menig muziekgenre opnieuw definieerde, besloot bandlid van het eerste uur Nick Mulvey de band te verlaten en een eigen carrière te beginnen. Saxofonist Jack Wyllie, drummer Duncan Bellamy en bassist Milo Fitzpatrick besloten met z’n drieën verder te gaan en de reeds eerder ingeslagen elektronische weg verder te gaan ontdekken. De opvallende sound van de hang (een percussie-instrument dat bestaat uit twee op elkaar geplaatste sferische schalen van staal) die de sound van de band op de eerste twee albums flink bepaalde, werd met het vertrek van Mulvey verlaten en de band dook maximaal de muzikale diepte in. In Keir Vine, die naast toetsen en percussie ook de hang speelt, werd uiteindelijk de perfecte muzikant gevonden die binnen het nieuwe bandgeluid volledig op zijn plek is. Gedurende de lente en zomer van 2011 definieerden de mannen hun nieuw ontwikkelde muzikale sound en vond er vervolgens een enorme creatieve explosie plaats. Er werden uit meer dan 48 uur muziek 10 stukken gekozen om uit te werken tot de composities die nu op het derde album, simpelweg Portico Quartet genoemd, te vinden zijn.

Portico Quartet is het meesterwerk dat de band in zich heeft. Wat een fantastisch, wonderbaarlijk mooi album is het geworden. Alles wat muziek mooi en interessant maakt is op dit derde album te vinden. De warmte en spanning van openingstrack Window Seat geeft dat gelijk in alle pracht aan. Het daarop volgende Ruins, met een killerbassline die net zo hard binnenkomt als die van Brown Paper Bag van Roni Size zo’n 15 jaar terug, is nu al een klassieker. Wat zal deze tracks straks live los gaan! Het sfeerrijke Spinner en het heerlijk stuiterende Rubidium sluiten daar weer naadloos op aan. In deze eerste 4 tracks zet Portico Quartet de rijk geschakeerde sound uit die het nieuwe album zo adembenemend maakt. Door de band worden via briljant en spannende percussie, sfeerrijke soundscapes alle mogelijke muzikale genres tot een vloeiend geheel vergoten. Als Portico Quartet al als modern jazzkwartet gezien werd is die term met dit album zowel achterhaald als naïef.

Het sublieme Export To Hot Climates en naar Flying Lotus neigende Laker Boo geven dat in de fascinerende ruimtelijke productie nogmaals optimaal aan. Sleepless, met de zeer fraai zingende Armelia, is vervolgens de prachtige break die het album rust geeft. Het geweldige 4096 Colours en het fantastisch stuiterende City of Glass (in de stijl van Ruins met een powerfulle bassline) bouwen de spanning dan weer optimaal uit waarna met Trace, vol bizarre soundscapes, het album genadeloos wordt afgesloten.

Portico Quartet is een absoluut meesterwerk. Een album dat van grote invloed zal zijn op de muziek zoals die vanaf nu gemaakt zal gaan worden.

Tracklisting Portico Quartet:

1. Window Seat
2. Ruins
3. Spinner
4. Rubidium
5. Export To Hot Climates
6. Laker Boo
7. Steepless
8. 4096 Colours
9. City of Glass
10. Trace

Met een geweldig nieuw album verwacht einde van de maand januari gaat 2012 zonder twijfel het jaar van Portico Quartet worden. Hun fabuleuze mix van electronica en jazz vond al een fijne weg op hun 2 voorgaande albums, maar komen tot een glorieus geheel op hun nieuwe album, simpelweg Portico Quartet gedoopt.

Met hun albums Knee-deep in the North Sea (2007) en Isla (2009), beiden verschenen op Peter Gabriels’ Real World label, lieten de mannen van Portico Quartet reeds een knappe combinatie horen van spannende electronica en jazz improvisatie en het leverde hen een flinke schare fans op. Met hun nieuwe album zullen dat er nog veel meer gaan worden. Zowel onder de fans van spannende jazz als liefhebbers van alternative en electronica. Portico Quartet is de ultieme crossover band in alle spannende facetten.

Ulver – The Norwegian National Opera (DVD / Blu-ray trailer) from Kscope on Vimeo.

Na vier jaar komt Jazzanova met een splinternieuwe release getiteld Funkhaus Studio Sessions. De songs op het nieuwe album zijn een mix van klassieke Jazzanova (live)songs, remixes die ze voor andere artiesten maakten en een paar tracks van Of All The Things. Alle songs zijn opgenomen met de complete live band in de legendarische DDR Rundfunk Orchestra studio in Berlijn en worden begeleid door de vocalen van zanger Paul Randolph.

De track I Human is de eerste single en tevens naamgever van de tour. I Human featuring Paul Randolph geeft het gevoel weer dat het samen creëren van muziek oproept. Het gaat om de persoonlijke interactie, écht contact in plaats van het uitwisselen van smsjes en emails. Paul Randolph maakt vast onderdeel uit van Jazzanova en is zowel bekend van zijn solowerk als zijn samenwerkingen met o.a. Carl Craig, Moodyman en Amp Fiddler.

Preview van de nieuwe single I Human: http://www.sonarkollektiv.com/media/SK238/A_Jazzanova_I_Human_SNIPPET.mp3

De Nederlandse band Finn Silver zal in Amsterdam het voorprogramma van Jazzanova verzorgen. De band produceerde debuutalbum Crossing The Rubicon samen met Axel Reinemer in de Jazzanova studio’s in Berlijn.

Een akoestische live-sessie klinkt meestal anders dan het origineel: nummers zijn wat meer uitgekleed, rustiger, en soms zelfs gevoeliger. Tunng doet daar niet aan mee. Althans, rustig en gevoelig is This is Tunng…Live From The BBC zeker, maar dat geldt ook voor het origineel van de nummers die de plaat bevat. Toch is deze verzameling radiosessies zeer geslaagd.

Tunng weet de luisteraar telkens op het verkeerde been te zetten. Intro’s doen vermoeden dat er zojuist een heftig electro-nummer is ingezet. Maar schijnt bedriegt: Tunng is meer van de folk dan de electronica. Hier en daar doemt een licht electronisch geluidje op, maar gitaar en zang overstemmen. De stempel folktronica wordt wel eens op Tunng geplakt, een label dat zeker op gaat, als neigen de nummers toch meer naar folk dan electro. Of het nu om de vier voorgaande albums gaat of deze BBC registratie.

Vier albums heeft Tunng dus al gemaakt. Sinds 2005 is deze Londense formatie bezig, met telkens hetzelfde folk-achtige maar altijd interessante geluid. Ook This Is Tunng…Live From The BBC bevat enkele bijzondere nummers. Zo is er de cover van het Bloc Party-nummer Pioneers, dat Tunng om heeft getoverd tot een rustig nummer en dus niet zo hysterisch klinkt als het origineel. Ook Tamatant Tilay behoort tot de nummers die er bovenuit springen. Het is een samenwerking met de Malinese Tinariwen. De taal is onbegrijpelijk maar voegt wat mystiek toe aan het nummer. Tinariwen past prima bij de folky klanken van Tunng.

This Is Tunng…Live From The BBC is een verzameling van de beste nummers die de band in de afgelopen jaren heeft uitgebracht. Het is daardoor meer een best of dan een echt live-album. Een zeer gevarieerde best of, dat wel: akoestische ballades worden afgewisseld met uptempo nummers. Maar al het goede van Tunng is meegenomen op de plaat, en dat zorgt er voor dat dit een perfect album is voor iemand die Tunng nu eens goed wil leren kennen.

Tracklisting This Is Tunng…Live From The BBC:

1. Take
2. Bullets
3. Jenny Again
4. Tamatant Tilay
5. Beautiful & Light
6. Hustle
7. With Whiskey
8. Jay Down
9. Pioneers
10. Naked In The Rain
11. Suprise Me

Onder de titel Sunrise Belongs To Moderate Drinkers zien we een vet oudejaarsfeest en de aftelling naar 12 uur. Vervolgens het feest wat zich daarna afspeelt. Een prachtige club en coole mensen (waaronder natuurlijk het bekende Heineken model) bevolken de clip die veel energie en erg coole muziek (The Sunrise van Audrey Napoleon) bevat. Hoe kort de clip ook is, er is ook een lijn te ontdekken, die een klein beetje meer biedt dan de hoofdrolspeler die zijn meisje krijgt.

Opvallend is dat Heineken, toch hofleverancier van bier op vele belangrijke festivals, in de commercial een duidelijk statement maakt over drankgebruik. In de commercial drinkt de hoofdrolspeler bier maar als hij wat later op de avond, aan de bar staat en hem bier wordt aangeboden, kiest hij voor water. Het statement wat wordt gemaakt is ‘Drink met mate om de hele avond optimaal te kunnen beleven’. Een opvallend goed statement wat in deze commercial/clip duidelijk en cool overkomt.

(Dit is een gesponsord artikel)

1. Bon Iver – Bon Iver
2. Kate Bush – 50 Words For Snow
3. dEUS – Keep You Close
4. James Blake – James Blake
5. P.J. Harvey – Let England Shake
6. Fatoumata Diawara – Fatou
7. Amon Tobin – ISAM
8. Tinariwen – Tassili
9. The War On Drugs – Slave Ambient
10. Wolfert Brederode – Post Scriptum
11. Gillian Welch – The Harrow & The Harvest
12. Ryan Adams – Ashes And Fire
13. The Black Keys – El Camino
14. Destroyer – Kaputt
15. Noel Gallagher’s High Flying Birds
16. Jonathan Wilson – Gentle Spirit
17. Laura Marling – A Creature I Don’t Know
18. Rival Sons – Pressure & Time
19. Foo Fighters – Wasting Light
20. Danger Mouse And Daniele Luppi – Rome
21. Wilco – The Whole Love
22. Marcin Wasilewski Trio – Faithful
23. Feist – Metals
24. Selah Sue – Selah Sue
25. Tineke Postma – The Dawn Of Light

Natuurlijk hebben we ook specifieke genrelijstjes en deze kan je de komende periode op de site zien verschijnen. Mocht je hierop niet kunnen wachten kan je ook alvast de poster die bij Sounds Delft in de winkel hangt en wordt uitgedeeld bekijken.