White Denim – Side Effects
Door op 26 mei 2019

Band: White Demin
Album_title: Side Effects
Genre: psychedelica, funk, garagepunk, rock
Release_date: 03/29/2019
Label: City Slang
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3875200
Side Effects White Demin
4.5
4.5

Wat blijft het uit Austin, Teaxs afkomstige White Demin toch een energieke band. Tegen het therapeutische aan gaan deze hyperactieve jongens eindeloos door. Hun vette mix van funkrock, fusion, psychedelica en zelfs country openbaart zich alsof er nooit iets anders heeft bestaan. De onvoorspelbare breaks zetten je schaakmat voordat je over hun volgende zet hebt nagedacht. Nog steeds sluiten ze geen compromis om een meer toegankelijke sound neer te zetten. De dynamiek draaft onverschrokken door met het in precisie uitgevoerde slagwerk van Greg Clifford. Met zijn hypnotiserende percussie vormt hij een speelveld waar de overige muzikanten eindeloos op mogen improviseren. De invloed van deze meesterlijke drummer is net zo van belang als zijn ondertussen grotendeels naar de eeuwigheid verbannen voorgangers uit de rockende jaren zeventig.

Door de korte duur van Side Effects is het in principe een veredelde mini album. Neemt niet weg dat er genoeg spannends staat te gebeuren. Het retestrakke Small Talk (Feeling Control) is het rond slingerende visitekaartje en sluit feilloos aan op het vorig jaar verschenen Performance. Door de effecten op de pedalen van James Petralli ontstaat een gitaarsound welke in de seventies de benaming futuristisch zou mee krijgen. Anno 2019 kwalificeren we dit als een nostalgische retro geluid. Met Afrikaanse elementen weet Clifford er een aangename draai aan te geven. De opgestapelde en aangekoekte stofdeeltjes in de versterkers hebben hun weg naar de verstikkende buitenwereld al snel gevonden.

Het herhalende zompige fullspeed Hallelujah Strike Gold is een opzwepende woestijnrocker waar de funky lijnen een weg uitstippelen voor de te volgen smerige gitaarakkoorden. Shanala heeft een clichématiger weinig afwijkend verloop. Lomp en dreigend komt het frontaal op je af, om dwars door je heen te gaan. Is het vervolgens verwarring of nagenieten? Weinig tijd om hierbij stil te staan, de overspannen orgelklanken van NY Money dringen zich alweer op. Bijna zeven minuten lang krijgt de track de mogelijkheid om zich op te bouwen, en neemt hier een vertraagd tempo voor. Toch bijzonder dat het zonder een duidelijke climax de hele tijd blijft boeien. Natuurlijk krijgt de gitaar vrij spel, maar gooit er geen complexe solo’s tussendoor. Meer in de vorm van sfeerbepaling krijgen we de nodige jaren tachtig verwijzingen te horen.

Het country tussendoortje Out of Doors vormt de aanzet tot het bluesy Reversed Mirror. Dat de blues aan de basis staat van de rock wordt hier muzikaal benadrukt. Met de switch naar de dromerige softporn kitsch weten ze er net een onverwachte wending aan te geven om vervolgens in stijl af te sluiten. Dat er in James Petralli een groot zanger schuilt mag hij in het warme So Emotional nogmaals benadrukken. De song wentelt zich vooral om zijn zwoele zelfverzekerde vocalen die op een totaal andere wijze gebruikt worden in de garagepunk van het opgefokte Head Spinning. De soul van het met dub echo geplaatste Introduce Me laat de vervreemding met de muzikale tradities nogmaals aangeven. White Denim laat zich niet in hokjes plaatsen. Dat lieten ze al horen tijdens het voortreffelijke Corsican Lemonade en daarvan wijken ze ook nu geen seconde van af.

Tracklisting Side Effects:

  1. Small Talk (Feeling Control)
  2. Hallelujah Strike Gold
  3. Shanalala
  4. NY Money
  5. Out of Doors
  6. Reversed Mirror
  7. So Emotional
  8. Head Spinning
  9. Introduce Me