Tindersticks – The Waiting Room
Door op 22 januari 2016

Band: Tindersticks
Album_title: The Waiting Room
Genre: Alternative
Release_date: 01/15/2016
Label: City Slang
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3460805
The Waiting Room Tindersticks
4.5
4.5

Het jaar is nog maar net begonnen en tegelijk wordt er al de nodige muziek uitgebracht die weet te pakken.  Na Bowie is dit een ander album dat pakt van kop tot staart. Meer dan dat zelfs. Dit album draaide uiterst boeiend zijn eerste rondjes en bracht daarna ingetogen stilte. Een overpeinzing over de muziek, de beleving ervan en hoe het mogelijk was dat de band een album met zo’n impact wist te maken,  hoe kreeg de band dat dan voor elkaar?

De liefhebbers van de band weten dat de band de gave heeft om melancholie in muziek om te zetten zonder dat daarbij gebruik wordt gemaakt van overdreven pathos. De muziek van Tindersticks valt soms als regen op een dag dat je je niet optimaal voelt en weet tegelijk betekenis te geven aan de vallende druppels. Niet dat de muziek van Tindersticks nu zo eenvoudig is of is geworden. Het album kent pareltjes van nummers en of het daarbij nu gaat om de korte instrumentals of om de nummers met zang, de muziek is steeds sfeervol en de arrangementen zijn zorgvuldig ontworpen. De soundtrackervaring van de band, bepaald niet beperkt, kwam, zo klinkt het tenminste, bij het schrijven van de muziek zeer wel van pas. In alles heeft het album een sterk cinematografisch karakter.

Het openingsnummer doet licht denken aan Calexico dat bezoek kreeg van Toots Thielemans. Of aan de grote Belg zelf. Tegelijk, het album wordt nooit een muzikale schatkist aan Americana. Daarvoor heeft het album teveel Europese wortels, de geest van het chanson waart er rond, zijn jazz en soul er rijkelijk in thuis en vindt zelfs zo nu en dan bijna swingende funk zijn weg naar de gevoelige trilharen in de oren van de luisteraars. En fier overeind in dat alles de stem van Stuart Staples. Wie zijn stem nog niet kent, je zou kunnen denken aan een amalgaam van Bryan Ferry, Matt Berninger (The National) en Ozark Henry. Maar… Waar je dan ook op uit komt in je verbeelding, luister vooral gewoon een keer naar Tindersticks. Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om de stem van Stuart zelf te horen. En op dit album zingt hij gloedvol en komt zijn stem steeds fraai binnen. Dat gebeurt in kleine nummers als Second Chance Man maar ook in een wat meer uitbundig nummer als Were We Once Lovers?

Naast de stem van Stuart horen we op dit album eveneens de stemmen van Jenny Beth (Savages) en van Lhasa De Sela. Het is hartverwarmend en tegelijk ontroerend om de stem van Lhasa terug te horen.  De opnames voor Hey Lucinda behoorden tot de laatste van voor haar vroegtijdige overlijden aan kanker nu alweer zes jaar geleden. Het mogelijk onbedoelde eerbetoon laat niet alleen horen hoe fraai de stem van Lhasa was, ook dit nummer draagt bij aan de zeer fraaie luisterervaring die dit album geworden is.

Tindersticks levert met The Waiting Room een album af dat een prachtige soundtrack vormt voor de start van een nieuw jaar. Waar enerzijds melancholie op het album klinkt, als een film van het voorbije jaar, is het anderzijds zowat het vieren van de melancholie dat dit album een dieperliggende levenszin geeft en maakt dat je midden in het leven wilt staan en alles wilt ervaren. Melancholie hoort immers gewoon bij het leven. Net als goede langspelers van Tindersticks. Prachtplaat met een grote P.

Tracklisting The Waiting Room:

  1. Follow Me
  2. Second Chance Man
  3. Were We Once Lovers?
  4. Help Yourself
  5. Hey Lucinda (featuring Lhasa De Sela)
  6. This Fear Of Emptiness
  7. How He Entered
  8. The Waiting Room
  9. Planting Holes
  10. We Are Dreamers! (featuring Jenny Beth)
  11. Like Only Lovers Can