The House of Love: meer dan nostalgie in Paradiso
Door op 28 mei 2016

Genre: indierock, alternative
Loc_venue: Paradiso
Loc_city: Amsterdam

Met mooie maar fragiele uitvoeringen van de aloude prijsnummers Hope en Christine opent The House of Love het exclusieve concert van 26 mei. Het valt te verwachten dat de band in het aardig gevulde Paradiso wel vaker zal teruggrijpen naar de jaren 1988-1990, toen de band op hoog niveau opereerde en daar ook nog eens succesvol mee was. Op bassist Matt Jury na is het de volledige oude bezetting die vanavond te bewonderen valt.

Wat eens te meer blijkt is dat The House of Love een uniek oeuvre heeft, het is een band die klassiek aandoende, bespiegelende, rijkgevulde popsongs afwisselt met soms bijtende noise en elegante uptempo tracks en dat alles op een wijze die zich met weinig andere bands laat vergelijken. Vanavond lijkt de groep bewust te hebben gekozen voor een ruimtelijk, effectvol geluid waar met name de langzamere songs van profiteren. Vooral gitarist Terry Bickers kan zijn effectenarsenaal dan ook optimaal inzetten. De uptempo songs missen door de weelderige sound soms wat stootkracht maar blijven fijn om te horen en komen nog zeker goed over. Met I Don’t Know Why I Love komt er voor het eerst echt beweging in de zaal. Destroy The Heart is altijd meer dan welkom en de laatste single uit 2013, A Baby Got Back On Its Feet, blijft gewoon een uitstekende song die meer mensen zouden moeten kennen.

De band speelt één gloednieuwe song, het aardige Eyes On You, en weet verder ondanks het vrij lage tempo een aantal keren weer flink in het hart te treffen. Vooral Terry Bickers speelt vanavond een aantal hemelse partijen die bepalend zijn voor de sfeer van de avond. Vooral het blok Touch Me en Love In A Car aan het einde van de set is schitterend. Natuurlijk zingen velen zachtjes mee met The Beatles And The Stones en blijft Never een heerlijke klassieker die vanavond niet mag ontbreken.

Guy Chadwick en de anderen zijn echter duidelijk niet uit op een gemakzuchtig avondje op hoog volume en grijpen dan ook regelmatige terug naar rustiger werk, zodat ook een aantal tracks van de ‘alternatieve’ compilatie A Spy In The House Of Love voorbijkomen, waaronder het ‘kleine’, korte Phone dat door Chadwick kalm maar met een priemende blik wordt gezongen. Verrassend goed. Het is het eerste nummer van een toegift waarbinnen de band ook weer ruimte geeft aan langzame songs. Se Dest, de laatste track van het fameuze ‘Butterfly album‘ volgt en pas daarna krijgt het publiek de favoriet Shine On, een song die zich vanavond niet onder de hoogtepunten schaart maar natuurlijk niet mag ontbreken tijdens dit bijzondere concert van een prachtige band.

Setlist:

  1. Hope
  2. Christine
  3. Questionnaire
  4. Never
  5. Eyes on You
  6. Plastic
  7. Road
  8. A Baby Got Back On Its Feet
  9. Sweet Water
  10. The Beatles and the Stones
  11. I Don’t Know Why I Love You
  12. This Strength
  13. Home
  14. Nothing to Me
  15. Safe
  16. Can’t Stop Loving You
  17. Destroy the Heart
  18. Touch Me
  19. Love in a Car
  20. Phone
  21. Se Dest
  22. Shine On

Foto: Rick van Hemert

Lees meer:

The House of Love: de snelle opmars naar succes

The House of Love: victorie en chaos

The House of Love: neergang en wederopstanding

Written in Music interview met Guy Chadwick

The House of Love – The House of Love (1988)

The House of Love – The House of Love (1990)