Stillwave maakt het live waar
Door op 06 december 2017

Band: Stillwave
Gig_title: Stillwave Sugar Factory
Genre: alternative, postpunk
Loc_venue: Sugar Factory
Loc_city: Amsterdsam

Het Utrechtse Stillwave, dat de afgelopen jaren zulke fijne EP’s uitbracht, kwam deze herfst met het album waarmee de verwachtingen definitief werden ingelost: Sell Another Soul. Deze release bracht de band dit najaar op diverse podia in Nederland. Als laatste binnen de tournee staat op 3 december de Amsterdamse Sugar Factory op het programma.

Publiek en band staan dicht op elkaar in de kleine, donkere en lage ruimte; een ouderwets underground gevoel maakt zich van je meester. De indringende, sfeerrijke alternative rock/postpunk van Stillwave is natuurlijk ideaal materiaal om dat gevoel nog eens extra te versterken.

En dat gebeurt dan ook. Stillwave is intens vanaf het begin. De bandleden weten wat ze willen en waar ze voor staan. De vele live-meters die de band in Nederland en vooral ook Engeland heeft gemaakt betalen zich hier uit. Het trio, met het altijd weer overtuigende stemgeluid van Marcel Jongejan als leidraad, is even machinaal als warm en even dromerig als extatisch. Elektronica en pedalen alom, maar er is ook ruimte voor de akoestische gitaar. De drums en percussie van Joris Keijzer leggen de juiste basis: dan weer elektronisch/strak, dan weer robuust en in your face, dan weer organisch en ingehouden. Alles klinkt eigenlijk net zo goed als op de plaat. En dan is iets wat zeker niet vanzelf spreekt, als je de rijke sound van Sell Another Soul hebt gehoord.

Eigenlijk is elk nummer raak vanavond. Het ingetogen, atmosferische Cradle en het stevigere, pakkende She Flies A Tracer mogen op een warm onthaal rekenen. Met het nu al klassieke Box Cart Sucker gooit de band er nog een schep bovenop. De finale, na een klein uur, gaat tergend langzaam. Maar de band werkt natuurlijk ergens naartoe, weten we uit ervaring. En dat klopt: Stillwave doet iedereen met een stormachtig shoegaze-slot in het oog van de storm belanden. Een extatische finale waarvoor gitarist Michaël van Putten zelfs de zaal inspringt; het magnifieke slot van een kort maar bijzonder overtuigend optreden van een van Nederlands beste bands van dit moment.