Radiohead – A Moon Shaped Pool
Door op 09 mei 2016

Band: Radiohead
Album_title: A Moon Shaped Pool
Genre: Pop; Artrock; Indie
Release_date: 05/08/2016
Label: XL
Rating: Vier sterren (4)
A Moon Shaped Pool Radiohead
4
4

Voor een band als Radiohead kan het nooit moeilijk genoeg zijn. Elke beweging die de band maakt wordt gelardeerd met een waas van geheimzinnigheid en steeds weer worden allerlei rookgordijnen opgetrokken rondom een aankondiging of release. Het moet toch een partij vermoeiend zijn.

De opmaat naar het nieuwe album A Moon Shaped Pool was wederom typisch Radiohead. Cryptische aanduidingen, op onbewaakte momenten lanceren van nieuw materiaal en bijbehorende videoclips en uiteindelijk die niet heel onverwachte aankondiging van een heus nieuw album. Niet onverwacht, want er was al die reeds aangekondigde tour die hen binnenkort naar de HMH brengt. Daar hoort natuurlijk ook een nieuw album bij. Radiohead doet alsof het schijt heeft aan al die ouderwetse mechanismen die platenmaatschappijen vaak tot zo’n conservatieve bolwerken maken, maar in the end moet er toch gewoon brood op de plank komen en bedienen zij zich daar ook gewoon van. Als daar moeilijkdoenerige interessantdoenerij bij hoort om het te verhullen, dan moet dat maar.

Radiohead komt er mee weg omdat ze als band een enorme staat van dienst hebben. Vooral hun OK Computer is een alternatief album dat een generatie heeft getekend. Natuurlijk getuigde daarna de verwijdering van het rockpubliek met de elektronica op Kid A van durf. De attitude die vooral Thom Yorke meer en meer tentoonspreidde werd echter steeds irritanter. Het devies lijkt ‘moeilijk doen is het nieuwe makkelijk’ en Radiohead staat inmiddels synoniem aan anders willen zijn. Het gevaar in het ‘anders zijn om het anders zijn’ is dat het op een gegeven moment wel erg doorzichtig wordt, als een ballon die steeds verder oprekt om op een bepaald moment heftig uit elkaar te klappen. In het geval Radiohead wordt de moeilijkdoenerij geaccepteerd omdat de muzikale verrichtingen het nog steeds rechtvaardigen.

Los van alle poeha er omheen en met een focus op hetgeen op A Moon Shaped Pool tot ons komt, dan is dit negende Radiohead-album best genietbaar. Minder tegendraadse ritmes, minder opzichtig geflirt met elektronica en minder expliciete uitstapjes naar andere muziekstromingen. Daarvoor in de plaats breed uitgesponnen klanktapijten, waarop de nog steeds zeurderige stem van Thom Yorke nog redelijk te pruimen is. De eerste single Burn The Witch klinkt met al die strijkers als de soundtrack voor een inktzwarte film. Het is ontegenzeggelijk Radiohead, maar tegelijkertijd weer een stapje verder, want de band blijft zich ontwikkelen. De track is voor Radiohead-begrippen tamelijk toegankelijk, zonder aan identiteit in te boeten. De verwachtingen lijken met dit eerste nummer waar te worden gemaakt, maar er zijn nog tien tracks te gaan.

Daydreaming is een spaarzaam, ingetogen en vooral bladerdwarrelende track. Dit tweede nummer dat het nieuwe album inluidde ging vergezeld van een aparte videoclip, waarin Yorke weer is opgedragen om vooral een zo serieus mogelijke snuit te trekken. Muzikaal is het echter gevoelig en breekbaar mooi. Decks Dark kabbelt in dezelfde lijn voort. Ook hier is het die dromerige, zweverige sfeer die boeit. Naarmate het album vordert (Ful Stop, de afsluiter True Love Waits), doet de stemming steeds meer denken aan wat bijvoorbeeld een band als Massive Attack al jarenlang voorschotelt. Soms donker, dan weer spooky, maar vooral ongrijpbaar.

Niet alle nummers op A Moon Shaped Pool zijn nieuw: het genoemde True Love Waits stamt al uit de jaren ’90 en vindt nu pas zijn definitieve vorm. Ook Ful Stop en Identikit hebben hun oorsprong al enkele jaren terug. Voor het geheel maakt het allemaal niet zoveel uit dat deze tracks nu pas op een Radiohead-album verschijnen. A Moon Shaped Pool klinkt echter ontegenzeggelijk als een geheel en niet als een lukrake verzameling nummers.

A Moon Shaped Pool valt mee. Sterker nog, A Moon Shaped Pool was het wachten waard. Geen vervolg op In Rainbows en King Of Limbs, maar ook geen doorgeschoten elektronische gekte zoals op Kid A en nog steeds een paar lichtjaren verwijderd van de eerste radicale koerswijziging van Radiohead die OK Computer was. Als er dan toch hokjes moeten worden aangevinkt, dan is A Moon Shaped Pool duister, sinister, filmisch, beklemmend en sfeervol. Door elkaar én tegelijkertijd. Als Thom Yorke nu eens stopt met al die moeilijkdoenerij en gewoon de aandacht vestigt op enkel muziek maken met dat bandje van ‘em, dan maakt dat Radiohead misschien nóg sympathieker. Misschien is het allemaal wel onderdeel van een Groter Geheel en hoort al die poppenkast er gewoon bij. Dat snappen gewone stervelingen misschien wel helemaal niet. Wie weet…

Radiohead – A Moon Shaped Pool

  1. Burn The Witch
  2. Daydreaming
  3. Decks Dark
  4. Desert Island Disk
  5. Ful Stop
  6. Glass Eyes
  7. Identikit
  8. The Numbers
  9. Present Tense
  10. Tinker, Tailor, Soldier, Sailor, Rich Man, Poor Man, Beggar Man, Thief
  11. True Love Waits