Poil – Sus
Door op 05 september 2019

Band: Poil
Album_title: Sus
Genre: avant-garde, rock
Release_date: 04/26/2019
Label: Dur Et Doux
Rating: Tweeënhalve ster (2.5)
Soundsid: 3897756
Sus Poil
2.5
2.5

Het tegendraadse Franse driemanschap Poil uit Lyon laat zich totaal niet leiden. Met hun absurde samenspel van wiskundige onmeetbare collages treden ze buiten elk traditionele muzikaal pad. De onsamenhangendheid is ondertussen het handelsmerk van deze vreemde band geworden. Niet eens zo’n gek idee van website Everything Is Noise om de plaat Sus als volledige albumstream publiekelijk uit te brengen. Blijkbaar is het vertrouwen in de verkoop van dit product niet gigantisch groot. Met verschrikte gigantische ogen kijkt het Sesamstraat achtige wezen je vanuit de albumhoes aan. Met de gedachte dat Poil in het Frans “haar” betekend, blijf ik met de klassieker van Grover en Koekiemonster in mijn hoofd rond lopen; Pluizig en Blauw.

Het is dan ook monsterlijke muziek, maar dan niet beangstigend. De onevenwichtige loops en schemaveranderingen doen mij aan baanbrekende grootheden als Frank Zappa, Gong en vooruit dan, Primus denken. Al lijkt hier de logica totaal te ontbreken. Bij de overige genoemde acts leidde de funkende jamsessie of jazzy gefreak tot iets wat nog enigszins de definitie song mag dragen. Hier is het een overdosering aan kunstzinnig en onzinnig geklooi, waarbij het trio waarschijnlijk ook niet weet waartoe het zal leiden. En dat compromisloos te werk gaan is eigenlijk best wel gewaagd en lekker.

Dit kunstmatig reanimeren van al lang afgestorven en verloren gegane fragmentarische passages heeft zijn charme. Poil klinkt als een groepje afgekeurde hulpverleners die de studio lijken te bezetten. De instrumenten worden goed bedoeld mishandeld tot er alleen een vaag testbeeld over blijft. Het verwarrende van dit alles blijft het feit dat onder al die ongein behoorlijk goed gespeeld werk doorsijpelt. Met allemaal lastige benamingen wordt er op hun Bandcamp pagina geprobeerd om Sus te definiëren. Meer dan een hectische puinhoop is het eigenlijk niet.

De twee lange nummers zijn door iemand met een forse diepte afwijking in vijf stukken verdeeld, waardoor er een onevenredige verdeling ontstaat. Luseta bestaat uit het repeterende Sus La Peira die doordrenkt door explosieve keyboardspel een prima lichte industriële basis vormt. Na de zelfs tot harmonieus betitelde samenzang gaat het helemaal los. Ontremde psychedelica waarbij fusion en jazz vechten voor een gelijkwaardige tegenreactie. Dat hier dan nog vlagen duistere metal bij wordt toegelaten getuigd van het volle vertrouwen in elkaars kunnen. Met blaren veroorzakend duimgedraai aan de effectenknop wordt een overspannen opgevoerde eindsprint ingezet.

Dan is het folky traditionele meerstemmige Lo Potz eventjes een minuutje bijkomen van alle waanzin. Donderende drumslagen kondigen Luses Fadas aan. Eventjes verwacht je na de vriendelijke pianotoetsen dat het helemaal goed gaat komen. Al snel is daar weer het vingervlugge gerommel en benevelde kwaadaardige gezang. De percussie laat niet zo gemakkelijk over zich heen lopen, en gaat tot het einde de strijd aan om staande te blijven. Ik weet niet welk goedje de heren van Poil geconsumeerd hebben, schijnbaar zijn ze nog steeds in staat om je te verblijden met nog een plaatkant van Sus.

Lou Libre De L ‘Amour is niet de zachte liefdevolle zijde van Sus. Alles wat nog staande was wordt met grof geweld bij Grèu Martire omver gekegeld. Meerdere pogingen worden ondernomen tot met duizelingwekkend disbalans niets meer in evenwicht is. De heilige muzikale poortjes worden hardhandig door elkaar gehusseld.

Geheel ontwricht waag ik mij aan het lange Chin Fou. De klaagzang van de heren heeft iets treurigs in zich. Maar veel tijd om na te jammeren is er niet. Krachtige gillende uitlopen en heerlijk psychedelisch spel laten de keyboard als een gitaar janken. Er valt niet te ontkennen dat het allemaal geniaal en meesterlijk in elkaar steekt. Ze zouden warempel nog in staat zijn om een begrijpbare plaat op te nemen. Zoals verwacht neemt de gekte het weer over. Het is bijna voorspelbaar te noemen, al zal dat absoluut niet de inzet zijn geweest van deze Fransozen.

Tracklisting Sus:

Luseta

  1. Sus la Peìra
  2. Lo Potz
  3. Luses Fadas

Lou Libre De L ‘Amour

  1. Grèu Martire
  2. Chin Fòu

Written in Music Nieuwsbrief