Motorpsycho – The Tower
Door op 09 oktober 2017

Band: Motorpsycho
Album_title: The Tower
Genre: Alternative
Release_date: 09/08/2017
Label: Stickman Records
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3711893
The Tower Motorpsycho
4.5
4.5

Motorpsycho behoeft eigenlijk geen introductie meer. De trots van Trondheim leidt ons al bijna 30 jaar rond in een almaar uitdijend muzikaal universum waarin het eclectisme hoogtij viert en waarin de albumreleases altijd van zeer hoge kwaliteit zijn.

Waren de vroegste albums experimentele maar behapbare verkenningen van hardrock, indierock en metal; gaandeweg vervolgden de heren een allengs kronkeliger – en vooral psychedelischer – wordend pad dat leidde langs sixties westcoastpop, orkestrale jazzrockexercities en in uitzinnige jams uitmondende vormen van (garage)rock en folk om uiteindelijk uit te komen bij het gargantueske progmonster Heavy Metal Fruit.

De twee laatste, op CD verkrijgbare albums (ja: de mannen van Motorpsycho excelleren in het produceren van obscure vinyl only – releases) werden in de pers minder goed besproken; hoewel vooral hun voorlaatste worp, Here be Monsters, een prachtalbum is waarin Floydiaans gevoel voor sfeer het opneemt tegen folky rock en seventies prog. Maar de verrassing was er een beetje af en het instrumentale gepiel op de vierkante centimeter begon sommigen te vervelen.

Nadat in mei 2016 Kenneth Kapstad, die bijna 10 jaar het drumgeluid had bepaald, vertrok, trad begin 2017 Tomas Järmir toe tot de band die nog bestond uit de twee oerleden Bent Saether en “Snah” (Hans Magnus Ryan). Järmir verdiende eerder zijn sporen bij uiteenlopende muzikale gezelschappen als het avantgardistische Yodok (hectisch drummend op dark ambient-achtige dronemetal); het instrumentale en volstrekt krankzinnige Zu ; de grindcoreband Forraederi en het buitenissige The MaXx (jazzpop meets disco meets R&B meets metal meets funk meets whatever…). Zou hij de peper in de reet zijn van het Motorpsycho waarop men hoopte? Tot op zekere hoogte is het antwoord op die vraag: ja.

Wat het eerste opvalt aan The Tower is het artwork: refererend aan de Toren van Babel van Pieter Breughel de Oude suggereert het verwarring; een langs elkaar heen praten dat leidt tot chaos en onbegrip. Geeft de albumhoes (voor het eerst sinds tijden niet meer verzorgd door de begenadigde graficus Kim Hiorthøy) commentaar op wat er in muzikaal opzicht gebeurt op The Tower? Niet echt. Eerder is het tegendeel het geval: op deze plaat klinkt Motorpsycho meer gefocust dan in het laatste decennium ooit het geval was. Bovendien is het een dubbel-CD. Ideeën te over kennelijk.

Als altijd opereert de band op het kruispunt van stijlen die hun oorsprong hebben in de late jaren ’60 en in de eerste helft van de jaren ’70 van de vorige eeuw. De songs zijn doelgerichter; meer to-the-point en jazeker: frisser. Als dat de invloed is van Tomas Järmir dan heeft zijn toetreden tot de band vitaliserend gewerkt. De prog-invloeden komen deze keer van King Crimson en Yes; de hardrock komt van Led Zeppelin, van Blue Öyster Cult en van Black Sabbath, met een vleugje Grand Funk Railroad; de psychedelica wordt geleverd door Hawkwind en ook de late jaren ’70 worden geëerd met snufjes N.W.O.B.H.M. (New Wave of British Heavy Metal).

De eerste track – titeltrack The Tower ­– reminisceert aan King Crimsons 21st Century Schizoid Man: een grandioze opener die allengs verwordt tot een uitzinnige jam die uitmondt in Wishbone Ash-achtige esthetiek waarin zelfs plaats blijkt te zijn voor Canterburyromantiek.

Bartok of the Universe (check het woordgrapje in de titel; terwijl de verwijzing naar de Hongaarse componist Bartók mij in raadselen hult) leidt langs Black Sabbathpaden en voert ons via Amerikaanse seventieshardrock naar alles wat hardrock hardrock maakt. Inclusief agressieve N.W.O.B.H.M.-breaks. Een geschiedenislesje in ruim 6 minuten.

A.S.F.E.(a Song for Everyone) is een staaltje pakkende, commerciële Amerikaanse hardrock in het straatje van Cheap Trick. Ware het niet dat de lengte en het hypnotiserende karakter van de song roet in het eten gooit.

Het bijna 10 minuten klokkende Intrepid Explorer lonkt naar Yes en mondt uit in een orgastische geluidsmuur die ons uiteindelijk weer met beide benen op de grond zet.

Stardust grijpt terug op Let them eat Cake: we horen hier verwijzingen naar Crosby, Stills, Nash and Young. Een mooi rustpunt tussen al het instrumentale geweld.

In het meteen met de deur in huis vallende In Every Dream Home refereert de band niet zozeer aan Roxy Music (wat je zou verwachten, gezien de titel) maar aan de funky rock van Grand Funk Railroad. Het nummer eindigt alsof Jethro Tull de samenwerking zocht met Sonic Youth.

Disc 2 opent met opgewekt CSNY- geluid. The Maypole zet sixties psychedelica af tegen – alweer – Wishbone Ash.

A Pacific Sonata is een folky epic van ruim een kwartier. Mooi en melodieus; hoewel het semi-akoestische middendeel te lang voortdreutelt. Vanaf 8 minuten is de aan Mike Oldfield herinnerende versnelling een welkome afwisseling. De aan Tortoise refererende postrockfinale is van een grandioze grootsheid.

King Crimson komt weer kijken bij het hoekige The Cuckoo en lijkt de culminatie te vormen van alle invloeden die we hiervoor hebben gehoord, inclusief zweverig einde.

Het laatste kwartier wordt ingenomen door Ship of Fools, dat begint als een variant op Mike Oldfields’ Tubular Bells. Daarna moet je vooral denken aan Relayer van Yes: hun onbegrepen meesterwerk. Als de gitaren invallen worden alle invloeden door de mangel gehaald en bereikt Motorpsycho het hoogtepunt van een release die eigenlijk louter bestaat uit hoogtepunten. Horen is geloven.

The Tower is een nieuw startpunt van een band die op de toppen van hun kunnen zichzelf met behulp van een nieuwe drummer opnieuw heeft uitgevonden. The Tower is een meesterwerk.

Tracklisting The Tower:

CD1:

  1. The Tower (including the Wishboner)
  2. Bartok of the Universe
  3. A.S.F.E
  4. Intrepid Explorer
  5. Stardust
  6. In Every Dream Home (there’s a dream of something else)

CD2:

  1. The Maypole (including Malibu and Stunt Road)
  2. A Pacific Sonata
  3. The Cuckoo
  4. Ship of Fools

Written in Music Nieuwsbrief