Lowlands 2010 dag 3: zondag 22 augustus
Door op 23 augustus 2010

De afsluitdag van Lowlands 2010 bracht gelukkig niet de aangekondigde regen, maar wel een verrassing met The Drums, een prima The National en de perfecte afsluiter in Massive Attack.

We beginnen de zondag pas nadat Serj Tankian zijn witte pak heeft uitgedaan en het Metropole Orkest de instrumenten weer heeft opgeborgen. Met het Congolese Staff Benda Bilili wordt voor een onwaarschijnlijk groot aantal bezoekers een strakke Afrofunk en soukousset gespeeld. Gezien het dolle enthousiasme van het publiek is Lowlands absoluut klaar voor nog veel meer wereldmuziek in de komende edities!

Terwijl de aangekondigde regen nog even op zich laat wachten voegen we ons tussen de massa in de Grolsch tent bij Yeasayer, de band uit Brooklyn die bekend staat om zijn bezwerende elektronische, psychedelische en dansbare sound en gewaagde composities.

De band geeft een strakke show waarbij men put uit repertoire van het uitstekende debuutalbum All Hour Symbals en tweede album Odd Blood. De meest dansbare nummers van de set smaken naar meer dus sprinten we naar Apha voor de opzwepende drum&bass&beats van het Australische Pendulum. In een mum van tijd zetten zij de tent in vuur en vlam! Je kunt niet anders dan meedansen en springen op deze volvette klanken. Absoluut het eerste hoogtepunt van deze slotdag.

Twee te gekke bands binnen hetzelfde tijdbestek betekent tijd verdelen. The Drums maakte een van de zomeralbums van dit jaar met hun gelijknamige debuut. Live klinkt de jonge band vetter en gelaagder. Alle songs van het album krijgen daardoor extra dynamiek en dat geeft de band een absolute meerwaarde. Het publiek vrat hen op. Van The Drums gaan we dus nog veel meer van horen. The National blijven de grootmeesters uit Brooklyn. Alle nieuwe, jonge bands uit Brooklyn staan bij de band in het krijt. Terwijl een korte regenbui voor wat verkoeling zorgt, zijn de melancholische nummers van zanger Matt Berninger het ultieme ingrediënt voor een bijpassende regendans. Zijn vervreemdende podiumpresentatie doet soms denken aan die van Gordon Downie van The Tragically Hip, maar Berninger is uistekend bij stem en draagt zijn band door een afgelezen en spannende set. Naast een aantal National klassiekers van Boxer en Alligator worden veel nummers van het uitstekende nieuwe album High Violet op het publiek uitgetest. Het zeer fraaie Anyone’s Ghost en afsluiter Terrible Love vallen daarbij gelijk erg in de smaak. De band speelde twee jaar geleden ook al op Lowlands en ziet per editie zijn aanhang exponentieel toenemen. Met toegevoegd koperwerk (trompet en trombone) is het extra genieten ‘geblazen’.

In dezelfde Grolsch tent (ook dit jaar een absolute aanraadplek voor net wat grotere belangrijke bands, maar niet van het Alpha volume) was het daarna de beurt aan de verstilde klanken van The XX. De band was er beduusd van om in zo’n grote tent te staan en zo ontzettend veel publiek op zich te zien afkomen. Op basis van hun vorig jaar verschenen debuut, wat door veel muziekmagazines als een van de beste albums van het jaar werd gezien, verbaasde dat niets. Met hun ingetogen klanken, waarbij de bas en gitaar de bovenlijn voeren en de drums uit de computer komen, was het opvallend dat al het publiek ook inderdaad bleef. Ze werden beloond met een mooie set en een zeer fraai afgerond geluid.

Het klinkt natuurlijk mega oneerlijk maar met het openingsnummer van Massive Attack werden zondagavond gelijk toch wel heel veel bands van deze Lowlands editie volledig naar huis geblazen. Gezegend met een fantastisch zaalgeluid bracht de Massive Attack liveband een subliem samengestelde set songs. Met veel opwindende, lekker lang uitgesponnen tracks van hun laatst verschenen album Heligoland werd al snel duidelijk dat we dat album maar weer eens snel uit de kast moeten gaan halen en opnieuw een kans te geven. De oudere tracks als Teardrop, Safe From Harm en vooral Angel, de absolute Massive klassieker met de fabuleuze Horace Andy in de hoofdrol, sloten perfect in de set. Massive klonk vet, super overtuigend en was de perfecte afsluiter van Lowlands 2010.

Meer Lowlands: