Kyle Craft – Showboat Honey
Door op 03 juli 2019

Artiest: Kyle Craft
Album_title: Showboat Honey
Genre: glamrock, rock
Release_date: 07/12/2019
Label: Sub Pop
Rating: Vier sterren (4)
Soundsid: 3899295
Showboat Honey Kyle Craft
4
4

Dat Sub Pop het imago van leverancier van zompige en smerige gitaarrock is ontgroeid is een feit. Toch zullen velen het label blijven associëren met de in de jaren negentig opbloeiende grunge scene. Terecht, omdat er in die periode zoveel baanbrekend werk op het label is verschenen. De grote successen kwamen echter nadat de gitaarbands bij andere labels werden ondergebracht, al bleef de vraag naar de eerdere opnames natuurlijk groeien.

De uit Portland afkomstige Kyle Craft maakt heerlijke rockmuziek, maar zijn basis gaat net een stap verder terug dan die van de grunge pioniers. Verwacht geen jaren zeventig georiënteerde hardrock, de roots liggen net in de andere hoek. Met de nodige wat verwijfd gezongen glamrock en stevige soultracks die doordrenkt zijn met een vleugje psychedelica waagt hij zich in een niet totaal leeg geroofd werkveld. Met Showboat Honey zet hij een verfijnde lijn voort die nog steviger zijn positie als hedendaagse excentrieke singer songwriter bepaald. Geen radicale switch ten opzichte van voorgangers Dolls of Highland en Full Circle Nightmare. Die sound is zijn handelsmerk geworden, waar hij trouw aan blijft. Het is net een tikkeltje stoerder en gewaagder.

Showboat Honey is een compact muzikaal tijdverslag van de roerige jaren zeventig. De funky aftrap door bassist Billy Slater in Broken Mirror Pose belooft al veel goeds. Omgeven door een psychedelisch vliegend klanktapijt, laat je jezelf terugvoeren naar het India van omstreeks 1970. Het beeld van medicatie goeroes, Afghaanse jassen en heel veel LSD. Trippend neemt de reisleider je bij de hand in het al even geestverruimende O! Lucky Hand. Om vervolgens een flinke stap vooruit te maken naar het stevig rockende 2 Ugly 4 NY. Alsof gitarist Jeremy Kale samen met Keith Richard flink van de genotsmiddelen gesnoept heeft in de kelders van de Franse Nellcôte villa, tijdens het opnameproces van Exile on Main St. Waar al jammend als vriendendienst deze song als einderesultaat gevormd wordt. Dat Kyle Craft zich buiten de vete houdt wie er nu beter zijn, The Stones of The Beatles weerlegt hij nogmaals in het sterk naar de laatste neigende Johnny (Free & Easy).

Het folky pianospel in Blackhole / Joyride is de toegangspoort naar de retro glamrock die vervolgens prominent aanwezig zal zijn zoals in de afsluiter She’s Lily Riptide, waar Kevin Clark als een dolle tekeer gaat op de piano.. De opbouw is niet beschamend platvloers. Het laat horen dat dit genre meer inhoud dan het imago van dik gevreten Elvis imitators in te strakke glitterpakjes, die zichzelf voortbewegend op plateauzolen. Een soultempel opent zich om tot bezinning te komen met het hemelse Bed of Needles #2.

Kyle Craft durft de grenzen te overschrijden. Dit bewijst hij in de soul pastiche Deathwish Blue. Deze tegen het wansmaak aan leunende tranentrekker bevind zich net nog aan de acceptabele scheidingslijn tussen goed en heel fout. Wat dus absoluut kenmerkend is voor deze periode. Muziek die direct binnenkomt maar ook het sentimentele weet op te roepen. Het korte Blood in the Water geld als intro voor de compacte rockopera Buzzkill Caterwaul met de heerlijke solerende uithalen van Jeremy Kale. Die zijn rol vervolgens ook opeist in Sunday Driver. Waarbij Haven Mutlz zich niet laat opjagen, en ontspannen het ritme aangeeft.

Absoluut een zeer goede ambitieuze plaat van een vrijgevochten zanger, die op Showboat Honey wordt bijgestaan door gepassioneerde huurmuzikanten met een voorliefde voor de rocking seventies.

Tracklisting Showboat Honey:

  1. Broken Mirror Pose
  2. O! Lucky Hand
  3. 2 Ugly 4 NY
  4. Blackhole / Joyride
  5. Bed of Needles #2
  6. Deathwish Blue
  7. Blood in the Water
  8. Buzzkill Caterwaul
  9. Sunday Driver
  10. Johnny (Free & Easy)
  11. She’s Lily Riptide