Get Well Soon – The Horror
Door op 13 juli 2018

Band: Get Well Soon
Album_title: The Horror
Genre: alternative, indie, pop, Lounge
Release_date: 06/07/2018
Label: Caroline International
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Soundsid: 3798081
The Horror Get Well Soon
3.5
3.5

Konstantin Gropper, de man achter Get Well Soon, kwam er als midden-dertiger voor zichzelf achter dat angst de drijvende kracht is achter het handelen van de mens. Niet liefde. En dat terwijl liefde nog hét thema was van zijn vorige plaat uit 2016.

Van liefde naar horror. Hoewel Gropper muzikaal het een en ander heeft aangepast is het niet zo dat zijn sfeerrijke muziek nu ineens veel donkerder of heftiger is geworden. Integendeel, de muziek op dit vijfde album is filmisch en soms zelfs op een prettige manier ouderwets. En de horror of angst wordt vrijwel nergens echt expliciet. Het is duidelijk dat Groppers ervaringen bij het maken van tv-scores (Xanadu) en filmmuziek (Wim Wenders) de nodige vruchten hebben afgeworpen. Verdere inspiratie kwam overigens vooral van Nelson Riddle, de arrangeur van Frank Sinatra.

De plaat opent als een lang intro van een oude thriller of film noir om vervolgens een bijzondere sfeer los te maken, vooral door de vocalen van Ghalia Benali. Het zijn niet de enige gastvocalen op The Horror. Gropper pakt sowieso aardig uit op dit album. Elders, op de titeltrack, beweegt hij binnen enkele minuten van zwierige en opbeurende klassieke sferen naar bespiegelende, serieuze indiepop, een beetje in de trant van The Dears of gaat hij voor meeslepende en melodieuze dramatiek (Martyrs) of found sounds, zoals op An Air-Vent (In Amsterdam).

Gropper geeft ook ruimte aan drie nachtmerries die hij ooit had, waarbij vooral Nightmare No. 2 (Dinner At Carinhall) een typische exponent van dit album is, met zijn strijkers en jaren 50 (film)sfeer. Hij beschrijft bedreigende situaties voor vrouwen op het gejaagdere Nightjogging en stelt hiermee seksueel wangedrag aan de kaak. Op (How To Stay) Middle-Class draait het dan weer om de besognes van de gewone middenklasse-man, fraai omlijst door enerzijds barokke, filmische pop en anderzijds door elementen uit de alternatieve rock en triphop.

The Horror is dan ook een interessant album dat weer eens duidelijk maakt hoe eigenzinnig de invalshoeken van Gropper altijd zijn. Hij komt op deze soms wat impliciete stijloefening wat minder hard binnen dan op bijvoorbeeld The Scarlet Beast O’Seven Heads (2012), zijn wellicht beste plaat, maar dat neemt niet weg dat The Horror een geslaagde en (vreemd genoeg) ook best onderhoudende plaat is.

Tracklisting The Horror:

1. Future Ruins pt. 2
2. The Horror
3. Martyrs
4. Nightmare No. 1 (Collapse)
5. An Air Vent (in Amsterdam)
6. Nightmare No. 2 (Dinner at Carinhall)
7. The Only Thing We Have To Fear
8. Nightjogging
9. A Misty Bay (at Dawn)
10. Nightmare No. 3 (Strangled)
11. (How to Stay) Middle Class
12. (Finally) A Convenient Truth