Dommengang – No Keys
Door op 14 augustus 2019

Band: Dommengang
Album_title: No Keys
Genre: bluesrock, psychedelica
Release_date: 05/17/2019
Label: Thrill Jockey
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Soundsid: 3890942
No Keys Dommengang
4.5
4.5

Sinds de blues en rock eind jaren zestig een collectief huwelijk afsluit, en uit dat geheime verbond de bastaardzoon hardrock voortkomt, blijven de volgelingen generatie op generatie de wereld bestieren. Altijd blijft de behoefte naar deze pure, rauwe zijtak aanwezig. Wel wordt er vaker gepoogd om meer strak naar de roots terug te keren. Met de nodige psychedelica ingrediënten en creatief soleren wordt de capaciteit van de versterkers verkent. Nu de aandacht zich voornamelijk richt op de groot geworden gesettelde namen, blijft de achterhoede veelal buiten beeld. Tijd om stil te staan bij een van de nieuwe zendelingen. Het Californische trio Dommengang levert met het sterke No Keys alweer hun derde volwaardige plaat af.

In het spacende Sunny Day Flooding wordt de effectenpedaal bijna vermorzeld tot een vuig jaren zestig garagerock niveau. Dan “Sig” Wilson laat zuigend de meest smerige geluiden op je los, alsof er een pact met de duivel is afgesloten. “Search and Destroy”. Om vervolgens de meest waanzinnige heldere postpunk klanken uit zijn gitaar tevoorschijn te toveren. Adam Bulgasem ruïneert met grof geweld alles tot verpulverd puin, terwijl Brian Markham zijn vingers open brand aan de dikke logge bassnaren. Hoe is het vervolgens mogelijk om hier nog acht nummers aan toe te voegen, als alles al totaal stuk gespeeld is.

In het rustig opbouwende Earth Blues wordt er een vangnet ingezet om de akkoorden een aangenaam spanningsweb te laten spinnen. Dit om te voorkomen dat de song verzuipt in eindeloos groovend gefreak. Deze structuur laat zich vermengen tot een duizelingwekkende opeenhoping van stijlen waar de blues er als uiteindelijke winnaar uit komt. Woest gaat Wilson voor de eerste keer ongetemd los in Wild Wash om vervolgens zijn onverschillige druggy zang er aan toe te voegen. Het zijn allemaal duidelijke invloeden van andere acts, de originaliteit is vooral te vinden om dit als een onmogelijke puzzel passend te maken. Waarschijnlijk nog een lastigere opgave.

Het hypnotiserende Stir The Sea smelt samen tot een gigantische brok aan druipende liquide mixtuur, waar de voedingsbodem getoxideerd wordt tot een langwerkend verslavend goedje. Je gaat helemaal op in hallucinerende werking van de track. Het spookachtige Blues Rot is enkel een aankondiging die leid tot Kudzu waar de bas een postpunk basis neerlegt. Daaroverheen volgt een ritmische trippende Madchester dekentje, waar de echtheid van de instrumenten reguleert dat het zich niet verstikkend en chaotisch ontwikkeld.

De serene rust van Arcularius: Burke krijgt kleur door het brede palet van de regenboogklanken die zich samensmelten tot muzikale vloeistofprojecties mengend tot de basisbeginselen van de hardrock. Het krachtige duo bestaande uit drum en bas stuwt het door de versnelde geluidsgolven om vervolgens te exploderen in vette solerende bluesrock. Nu de rem er helemaal af is kan Dommengang ontspannen methodisch te werk gaan zonder te verzuipen in het aansluitende Jerusalem Cricket. Geen nieuwe invalshoeken, maar eerder een hoorbare verfijning van het geluid.

Na dit spannende verloop valt Happy Death (Her Blues II) ondanks de jankende gitaar een beetje tegen. Meer nog wordt de basis opgezocht met een oud en geleefd klinkende Dan Wilson. Na zo’n aardverschuiving wil het allemaal te gewoontjes over komen. Neemt niet weg dat Dommengang gezegend is om zo veilig mogelijk af te ronden.

Tracklisting No Keys:

  1. Sunny Day Flooding
  2. Earth Blues
  3. Wild Wash
  4. Stir the Sea
  5. Blues Rot
  6. Kudzu
  7. Arcularius: Burke
  8. Jerusalem Cricket
  9. Happy Death (Her Blues II)