dEUS laat The Ideal Crash prachtig herbeleven in Utrecht
Door op 18 mei 2019

Gig_title: dEUS laat The Ideal Crash prachtig herbeleven in Utrecht
Genre: Alternative
Loc_venue: Tivoli/Vredenburg
Loc_city: Utrecht
Loc_country: Nederland

Over wat het beste album van dEUS is, verschilt men wel van mening. Met het magistrale, experimentele debuut Worst Case Scenario overrompelen ze de muziekwereld. Sterker nog, ze voegen zelfs een nieuw hoofdstuk toe. Deze plaat wordt door mij zelfs zo gekoesterd, dat hij al vanaf het verschijnen niet meer geëvenaard is. Door geen enkele band meer. Met In A Bar Under The Sea werd het geluid nog bijgeschaafd, en de derde plaat The Ideal Crash is hun mooiste album. Voor velen staat mooiste gelijk aan beste, hier niet. Toch wel twee totaal verschillende begrippen, wat vaak vergeten wordt. Vanwege het alweer twintigjarige bestaan van The Ideal Crash wordt hier een tour aan geweid. Nog steeds verwachten velen een best of avond, wat niet het geval is. Uiteraard komen er in de toegift in de vorm van Roses, Quatre Main, Fell Of The Floor, Man en Nothing Really Ends wat oude publieksfavorieten voorbij, de nadruk ligt overduidelijk bij The Ideal Crash. De plaat waarmee ze de jazz op de achtergrond zetten, en plaats lieten maken voor dance. De Zooropa van dEUS, en reëel gezien hun laatste wapenfeit, waarbij het echt van het begin tot aan het einde helemaal klopt. Vanavond het derde concert in te Utrecht met een zeer dankbare Tom Barman, die voor de afwisseling meer interactie lijkt op te zoeken met de bezoekers, dan met de medebandleden. Deze relaxte sfeer zorgt voor een aangenaam spelende dEUS waarbij de frontman het enthousiasme goed weet over te dragen.

Met een zeer overtuigende Trixie Whitley als voorprogramma, die door haar hoge uithalen duidelijke raakvlakken heeft met een jonge PJ Harvey, kan de avond al niet meer stuk. Deze dochter van de jong overleden Chris Whitley, heeft in haar gelaatsuitdrukking nog dat karakteriserende van haar vader. Muzikaal gezien is ze duidelijk een ander pad ingeslagen. Ondanks dat ze zichzelf al op de kaart zet met het indrukwekkende Lacuna, weet ze dit nu al live op momenten te overtreffen. Ze kan nu al gezien worden als een van de grote beloftes voor de toekomst, in Utrecht laat ze zich alleen ondersteunen door een drummer, met wie ze tegen het einde van werkplek switcht. Daarvoor begeleide ze zichzelf al op gitaar en keyboard.

Vol huivering hoor ik bij de eerste tonen van opener Put the Freaks Up Front de zang van Tom Barman aan. Hij lijkt wat aan kracht verloren te hebben door de veeleisende vorige twee avonden. Toch weet hij zich al verbazend snel te herstellen, zodat dit schoonheidsfoutje al halverwege de eerste track is weggepoetst. De echte verrassing volgt dan al snel als er opeens een aantal volledig in het zwart geklede dansers op het podium verschijnen. Met de nodige expressie wordt een krachtig statement neer gezet. Met grootse bewegingen dringen ze zich aan de band op, waarbij door de choreografie het contact niet uit de weg gegaan wordt. Zelfs niet als tijdens de toegift een van de uitvoerende de rol van schaduw van Tom Barman op zich neem, en zich letterlijk erg close in zijn gezichtsveld opstelt. Het is allemaal tot in perfectie op elkaar ingespeeld, waardoor er hoopvol wordt uitgekeken naar meer van dit met energie vervulde extra’s. Zoals te verwachten, zijn ze weer aanwezig bij Instant Street, en maken ze nog bij een aantal andere tracks hun entree.

img-20190517-wa0053

Gedurende het concert is de swingende vocalist en tevens dirigent van het geheel voortreffelijk goed in vorm. De nieuwe ietswat houterige gitarist Bruno De Groote is nog zoekende naar zijn geluid. Het is allemaal net een tikkeltje te schel, waardoor het niet geheel aansloot bij de warmte die de rest wel weet over te brengen. De gunfactor is echter heel groot. dEUS was ook dwalende na het wegvallen van bassist Stef Kamil Carlens, de stabiliteit kwam er uiteindelijk met Mauro Pawlowski. Nu hij besloten heeft zich op andere projecten te richten, ontstaat er armoede op componerend vlak. Twee personen die Barman tegengas wisten te geven, en hem schijnbaar zelfs beter maakten. Neemt niet weg dat er een strakke band staat, de overige leden zijn minder frontaal aanwezig, maar van net zo groot belang. Tijdens het optreden ervaar je de zeggingskracht van de plaat. Na twintig jaar doet hij nog steeds niet gedateerd aan, ook op dit gebied blijkt weer eens dat dEUS voor liep op de heersende stromingen. Het blijft vooral Tom Barman die de show steelt. Door zijn ritmische bewegingen straalt het speelgenot van hem af. Hij wekt de indruk dat The Ideal Crash het meeste zijn persoonlijke plaat is. Vaak ervaar je live bij hem een gezonde, maar wel overheersende gespannenheid. Vanavond wandelt hij erg losjes en vrij rond in een gevulde Tivoli/Vredenburg. dEUS domineert nog steeds in de concertzalen, hopelijk geeft dit in de studio een aangenaam vervolg.

Setlist The Ideal Crash 20th Anniversary Tour:

  1. Put the Freaks Up Front
  2. Sister Dew
  3. One Advice, Space
  4. The Magic Hour
  5. The Ideal Crash
  6. Instant Street
  7. Magdalena
  8. Everybody’s Weird
  9. Let’s See Who Goes Down First
  10. Dream Sequence #1

Encore:

  1. Quatre Mains
  2. Fell Off the Floor, Man
  3. Nothing Really Ends
  4. Roses