Deerhunter – Why Hasn’t Everything Already Disappeared?
Door op 18 januari 2019

Band: Deerhunter
Album_title: Why Hasn't Everything Already Disappeared?
Genre: Alternative
Release_date: 01/18/2019
Label: 4AD
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Why Hasn't Everything Already Disappeared? Deerhunter
4.5
4.5

De uit Atlanta afkomstige indie rockband Deerhunter bracht het debuut album Turn It Up Faggot uit vlak nadat eerste bassist Justin Bosworth overleed ten gevolge van de opgelopen verwondingen bij een skate ongeval in 2004. Deze eigenzinnige band heeft zich vervolgens ontwikkeld van een lastig te plaatsen groep muzikanten tot een levendig aandeel in de huidige alternatieve scene. Met Why Hasn’t Everything Already Disappeared? brengen ze hun achtste album uit, als je de alleen met de tour verkrijgbare Double Dream of Spring van vorig jaar mee telt.

Thematisch weet Death in Midsummer al gelijk de boel flink wakker te schudden. Wat zich ontwikkeld als een prima indie popliedje met de nodige Britse invloeden blijkt een meer politieke statement te hebben. Foto’s van dodelijke slachtoffers in het boek Revolution In The Streets of St. Petersburg, July 1917 maakt zoveel los, dat er een heel nummer aan gewijd wordt. Niet zozeer met het oplezen van namen proberen ze indruk te maken, er wordt gekozen voor het noemen van beroepen. Juist hierdoor komt het waarschijnlijk nog harder binnen bij de gewone man. Een fabrieksarbeider van het heden kan zich gemakkelijker identificeren met iemand die datzelfde werk honderd jaar geleden verrichtte. Een strijdlied waarbij stil wordt gestaan bij de gruwelen die een opstand van het volk kunnen oproepen. Eigenlijk van toepassing bij elke vorm van revolutie. De boosaardige sneer in de zang, geeft het nog meer kracht, al werd dit al door de tekst bereikt. Niet dat No One’s Sleeping gelijk een stuk vrolijker is. De hoop wordt uitgesproken dat na de zinloze moord op Helen Joanne Cox in juli 2016 de goegemeente wakker geschud wordt, en ontwaakt. Het verdwaalde gitaarschot als onverwacht schrikeffect, vervolgd door een alledaags muzikale luchtigheid. Het leven gaat gewoon door, na een moment van opschrikken. Deerhunter is maatschappelijk betrokken, en hun grenzen reiken verder dan die van de al vreemde Verenigde Staten waar al genoeg politieke inspiratie te vinden is.

Greenpoint Gothic zou in de jaren tachtig futuristisch hebben geklonken, hier is het een kil woordloos verslag. Een ode aan de ontwikkeling van Krautrock tot modieuze synthesizer bandjes. Bij Element moet ook wel deze tijd centraal staan. Het effect van vervuiling verwoord in oranje wolken. De plasticsoep welke bestreden dient te worden, net zo actueel als jaren geleden. Psychedelische jaren zestig invloeden druipen als zure regen zich een weg door de track. De aanklacht tegen de egoïstische leefwijze, waar men zichzelf opsluit in kapitalistische woningen, afwacht om oud wordend weg te rotten, lieflijk bezongen in het met cynische sterke ondertoon What Happens to People? Een groots orkestrale song met mooie sfeervolle pianobegeleiding, die je op een dwaalspoor moet brengen.

Een voorgeprogrammeerde stem probeert ons te hersenspoelen in Détournement. Als een wekkerradio welke ingesproken is door Big Brother, want we leven toch in een geweldige wereld? Zonne-energie heeft ondertussen ook de echte lichtstralen vervangen. De dreiging die gekoppeld wordt aan de steeds verder vervormende stem is spookachtig, en griezelig realistisch. Toch is het lekker om weer terug in de tijd te gaan met Futurism, ook hier de nodige verwijzingen naar hoe we onze aarde de laatste jaren gruwelijk de vernieling in geholpen hebben. Verwoord als een vrolijk huppelende folk geheel. Als een slaapliedje met Oosterse invloeden wordt er een beter Europees leven geschept in het door vrouwenstemmen versierde Tarnung. Het kitsch werkstuk Plains benoemd de eeuwige jonge held James Dean in zijn zorgeloze bestaan, waar al snel abrupt een einde aan komt. Kill Your Idols, And Dream On! Het zeer weirde Nocturne is een zeer gevarieerd, maar lastig te plaatsen afsluiter. Door een zwaar bezopen crooner worden we in een lege nachtclub te woord gestaan, en wat zijn we blij als de instrumenten het over nemen. Vrolijk worden we nog gebrainwasht in een heerlijk warm bad.

Why Hasn’t Everything Already Disappeared? is een aanklacht, een pamflet welke vroeger nog ondergronds verspreid werd door idealisten, die strijden voor een gezonder bestaan. Niet de muziek staat hier centraal, al is die niet misselijk. Alle aandacht wordt opgeëist door de doordachte woorden, waar de meeste voorbereidingen aan besteed lijken te zijn. Het is voornamelijk een kijk van deze Amerikanen op het Europa van nu, maar ook dat van vroeger. En dit beeld weten ze verdomd goed neer te zetten.

Tracklisting Why Hasn’t Everything Already Disappeared?

1. Death in Midsummer
2. No One’s Sleeping
3. Greenpoint Gothic
4. Element
5. What Happens to People?
6. Détournement
7. Futurism
8. Tarnung
9. Plains
10. Nocturne

Written in Music Nieuwsbrief