De Kift – Bidonville
Door op 24 september 2014

Band: De Kift
Album_title: Bidonville
Genre: alternative, Fanfarepunkrock
Release_date: 08/19/2014
Label: De Kift
Rating: Drieënhalve ster (3.5)
Soundsid: 3349655
Bidonville De Kift
3.5
3.5

Een jaar na het vijfentwintigjarig jubileum is de Kift terug met het tiende album: Bidonville. Tijdens Oerol 2014 speelden de Noord-Hollanders, omringd door een enorme vuilnishoop, vijftien keer de voorstelling Bidonville, samen met acteur Sanne den Hartogh, die ook een woordje meespreekt op dit album. Hiermee werd achteraf gezien de basis gelegd voor deze nieuwe plaat.

Bidonville is het eerste reguliere Kift-album sinds Brik uit 2011. Het artwork mag er, zoals altijd, weer wezen. Het album is verpakt in een flinke stapel Oost-Europese bankbiljetten. Kleurrijk papier vol detail, dat verwijst naar tijden van inflatie. Zoals bij doorbladeren van het ‘boekwerk’ direct blijkt laat De Kift zich nog steeds door literaire werken en films inspireren. Ook zet de band weer zijn fijne, unieke instrumentarium in zodat we wederom kunnen rekenen op bijvoorbeeld bastuba, glasorgel, citer en fles. Niet alles is echter bij het oude gebleven: de (gast)vocalisten Lot Vandekeybus en de eerdergenoemde Sanne den Hartogh geven Bidonville een nieuw en eigen tintje.

Op Psychopompe worden we welkom geheten in Bidonville. Een opzwepende track, verwijzend naar Martinus Nijhoffs Het Uur U en Terry Gilliams The Imaginarium of Doctor Parnassus. Het tamelijk indringende Onderman voert nog veel verder terug en is deels gebaseerd op Dante’s Goddelijke Komedie. Lotti is Vlaamse fanfarepunk met een hoofdknik naar Willem Frederik Hermans. Het fraaie, wat plechtig gebrachte Paardjes is een door zanger Ferry Heijne bewerkte track van Nick Cave en Current 93.

De Kift liet zich ook door film inspireren bij het maken van Bidonville. Hovink is gebaseerd op de documentaire De Worm In Het Zijn van Maarten Schmidt en Thomas Doebele, uit 1993. Het blijkt een ontwapenende en nuchtere monoloog van Mathijs Houwink, onderbroken door meer verheven zang: “… uit alle hemelkringen / Als golven uit de zee aanstormen / En over brede stranden komen”.

Een van de spannendste tracks is zonder meer Verdieping nr. 10, een sprekende en beeldende sfeerschets over afscheid nemen.  De pieken in deze song, vol drukke percussie en knorrend koper, zorgen voor een mooie dynamiek. Met het even beklemmende als fraaie Parnasse beschrijft de band ervaringen van een kind dat letterlijk alleen op de wereld is. Hier vallen alle elementen die De Kift bijzonder maken fraai samen: originele teksten, even dwarse als pakkende muziek en dwingende, ongepolijste voordracht. Die vlieger gaat niet op voor alle tracks op dit album dat flink wat hoofdrolspelers en gesproken woord kent en soms meer interessant dan echt overtuigend is. Wat dat betreft is Bidonville geen klassieke Kift-plaat zoals Krankenhaus, Vlaskoorts of 7. Het is echter nog wel een album dat je gewoon moet horen en ondergaan. Er komen namelijk genoeg sterke momenten voorbij.

Tracklisting Bidonville:

  1. Ralphie
  2. Psychopompe
  3. Onderman
  4. Harde Munt
  5. Duet
  6. Hovink
  7. Een man
  8. Lotti
  9. Bavink
  10. Geld
  11. Verdieping Nr.10
  12. Witte Haring
  13. Parnasse
  14. Paardjes
  15. Taxi
  16. Oude Harp