Cocteau Twins: albumsucces en het einde van het tijdperk 4AD
Door op 09 december 2015

Cocteau Twins 1990Eind jaren tachtig, begin jaren negentig stond Cocteau Twins op een kruispunt. Robin Guthrie en Liz Fraser kregen een dochter en dat terwijl Guthrie nog steeds kampte met drugsproblemen. Aan de andere kant betaalden de investeringen in studiotijd en apparatuur van de afgelopen jaren zich steeds meer uit: Guthrie werd meer en meer bedreven als producer. Zijn destructieve levenswandel kostte de band vooralsnog niet de kop, al bleek meer dan ooit dat de Liz Fraser en Simon Raymonde onmisbaar waren in het continueren van het succes van de band.

Cocteau Twins was klaar voor toegankelijkere songs en groter commercieel succes. Toen de band de studio betrok voor de nieuwe plaat namen de bandleden zich in ieder geval voor songs te schrijven die wat gemakkelijker het podium opgetrokken konden worden. Op de achtergrond speelde echter een minder vrolijke ontwikkeling mee. De relatie met 4AD-labelaas Ivo Watts was de afgelopen tijd door herhaaldelijke meningsverschillen bekoeld geraakt. Het einde van een tijdperk leek in zicht.

De naam van het album dat in september 1990 uitkwam werd – heel treffend – Heaven Or Las Vegas. Wees de band hier op muzikaal avontuur versus commercie? Of, dramatischer: was deze plaat een laatste gok, een laatste poging stabieler vaarwater te vinden en daarmee op een hoger plan te belanden?

Hoe dan ook, Heaven Or Las Vegas bleek een zeer overtuigend werkstuk, zonder meer een van de sterkste Cocteau Twins-albums. De plaat bereikte de zevende plaats in Groot-Brittannië, voor de band en label 4AD een ongekend succes. Een succesvolle tournee volgde. Echter, de relatie tussen 4AD en Cocteau Twins liep ten einde. De band verkaste later naar Fontana en zou daar in de jaren negentig nog twee albums uitbrengen.

Written in Music sprak eerder dit jaar uitgebreid met Simon Raymonde en natuurlijk kwam de periode rond Heaven Or Las Vegas ter sprake.

WiM: Toch nog even de vraag: welk Cocteau Twins album vind je het meest geslaagd?
Ik vind Heaven Or Las Vegas heel goed, het is een heel complete plaat. De productie is uitstekend. Robin was toen echt aan het pieken.

WiM: Jullie hebben in de jaren negentig uiteindelijk flink getoerd. En met een uitgebreide band.
Ja. Dat laatste had ook te maken met de na-effecten van Robins rehab. Wilden we die tournee kunnen doen slagen dan was de samenstelling van de band en algehele stabiliteit wel belangrijk. We moesten de juiste mensen om ons heen hebben, als het ware. De drummer bijvoorbeeld had ook een verslavingsverleden gehad en was daar nu overheen, iets wat toch zou kunnen helpen de boel op de rails te houden. Maar 7 mensen op het podium, dat was wat teveel van het goede en we zijn later weer teruggegaan naar 5.

WiM: Als je nu als baas van Bella Union terugkijkt op de labels waar je destijds mee werkte (4AD, Fontana), zie je dan dingen die je nu helemaal anders aanpakt?
Absoluut. Er zit een compleet ander ethos achter Bella Union. Ik begeleid bands zodat ze niet dezelfde fouten maken als wij destijds. Wij hadden geen juridische adviseurs, geen management. Wij deden alles zelf en we deden het slecht; contracten getekend die eigenlijk onacceptabel waren, toen al. We hebben nooit verdiend. Maar goed, we waren allemaal volwassen en je kunt niet alles en iedereen de schuld blijven geven.

Lees meer over Cocteau Twins: