Antimatter – Leaving Eden Live
Door op 01 april 2014; fotografie door Nausikaä de Blaauw

Band: Antimatter
Gig_title: An Electric Evening Of Antimatter
Genre: alternative rock
Loc_venue_prefix: De
Loc_venue: Boerderij
Loc_city: Zoetermeer

Afgelopen zaterdagavond bood de Boerderij in Zoetermeer een podium aan Leafblade, Scarlet Stories en Antimatter. Leafblade is een tweemansformatie uit het K-scope-nest, opgericht door Sean Jude (zanger, gitarist, componist, acteur en dichter) en Daniel Cavanagh (bekend van Anathema). Zij brachten in 2013 het album The Kiss Of Spirit And Flesh uit waarop zij worden bijgestaan door Daniel Cardoso op drums en Kevin Murphy op basgitaar. Sean Jude toert dit jaar als Leafblade met Kevin Murphy door Europa, samen met Antimatter, de melancholische rockband uit Liverpool.

De twee mannen van Leafblade trapten de avond af en het publiek kreeg een afwisselend repertoire te horen: singer-/songwriter meets alternative rock meets ‘Buckley-esque’ vocalen. De band maakt een intrigerende muziekstijl en zaterdagavond gaven zij zonder twijfel een zeer virtuoos optreden weg, wat werd beëindigd met een cover van The Beatles (Norwegian Wood ), hetgeen afgezien van de Liverpool-link wat mij betreft een ietwat vreemde keuze was.

De kern van de tweede band van de avond, het Brabantse Scarlet Stories, wordt gevormd door Bram te Kamp (gitaar) en Lisette van den Berg (vocalen). Ooit zijn zij begonnen als akoestisch duo, maar tegenwoordig ook live te bewonderen als melancholische metalband. Een energiek gezelschap dat met name opvalt door frontvrouw van den Berg: een zeer getalenteerde dame met een krachtig, eigen geluid. En er is een link met Anathema, want Scarlet Stories speelde eerder al als support act voor Danny Cavanagh.

De spil van headliner Antimatter is Mick Moss (gitaar, vocalen). Hij bracht in samenwerking met Duncan Patterson (voormalig bassist bij Anathema) drie albums uit onder de noemer Antimatter. Daarna verliet Patterson de band en kreeg Moss bij het maken van het album Leaving Eden (2006) hulp van gitarist Danny Cavanagh van Anathema. De link tussen de twee bands is derhalve snel gelegd, maar de connectie is muzikaal gezien een stuk minder duidelijk.

Antimatter kwam in Zoetermeer uiteindelijk pas rond tien uur op (maar misschien had dit te maken met het feit dat Leafblade op het verkeerde vliegveld op Antimatter stond te wachten om ze op te pikken) en zou vervolgens een set van ruim twee uur spelen. Het vergde wel wat van het concentratie- en uithoudingsvermogen van het publiek dat al vanaf kwart over acht muzikaal werd bediend.

Niettemin bleef de band tot in de nacht boeien en ondanks wat rumoerigheid in de zaal kan er met zekerheid gesteld worden dat het publiek, terecht, onder de indruk was van Antimatter. Zoals aangekondigd werd hun vierde album Leaving Eden integraal ten gehore gebracht en trakteerde de band het publiek daarna ook nog eens op een aantal nummers van de albums ‘Saviour’ en ‘Fear Of A Unique Identity’.

De prominente rol van Mick Moss is live net zo overduidelijk als op de albums. Hij trekt de spreekwoordelijke Antimatterkar en wordt daarbij, bepaald niet onverdienstelijk, ondersteund door in de eerste plaats gitarist David Hall (die ook een korte bijdrage op viool verzorgde en live een belangrijke bijdrage leverde aan het geluid van Antimatter met zijn gitaarspel en achtergrondzang), bassist Ste Hughes, drummer Liam Edwards en gast-zangeres Vic Anselmo. Anselmo treedt normaal gesproken voornamelijk in de Gothic sferen op, maar heeft in het verleden ook een tijd met Mick Moss samen, akoestisch, getoerd.

Hoewel de band als geheel enigszins ongeconcentreerd overkwam (vooral drummer Hughes leek het podium liever vroeg dan laat te willen verlaten en kwam bijna ongeïnteresseerd over), en Moss bij het inzetten van Redemption zelfs even zijn tekst vergat, was het een indrukwekkend optreden. Met iets meer concentratie zou het fenomenaal zijn geweest. De band bleef dichtbij de albumversies, maar gaf niettemin een livegeluid aan de nummers. De geluidstechnicus van de avond verdient overigens een compliment, want het geluid was perfect, waar je ook in de zaal stond (hoewel het aantal decibels gedurende de avond toenam, maar dat schijnt nou eenmaal bij live-concerten te horen). Uiteindelijk verliet zowel band als publiek tevreden de zaal, en met een voldaan gevoel de Boerderij.