Allusinlove – It’s Okay to Talk
Door op 29 mei 2019

Band: Allusinlove
Album_title: It's Okay to Talk
Genre: Rock, Emo, Alternative
Release_date: 06/07/2019
Label: Awal
Rating: Vier sterren (4)
Soundsid: 3895618
It's Okay to Talk Allusinlove
4
4

Dat de naam Allusondrugs niet echt positief gedragen wordt, komen de rockers uit Leeds na twee albums ook achter. Om nou direct alles totaal te veranderen, en een vernieuwende doorstart te maken, gaat ze ook te ver. Door de cruciale beslissing wordt het met een kleine aanpassing omgedoopt tot Allusinlove. Muzikaal veranderd er bar weinig op It’s Okay to Talk. Nog steeds maken ze slepende songs met een duister emocore randje. Al is het net wat minder zwaar en schreeuwerig. Of we ze nu moeten benaderen als een nieuwe grote belofte, of als een groep muzikanten die al  een tijdje in het circuit mee lopen; het maakt eigenlijk niks uit. Feit is dat ze mij wel weten te overdonderen en weg te blazen naar de andere hoek van de kamer, om het volume een standje hoger te zetten.

Denkbeeldig kun je de drummer een, twee, drie vier horen roepen, vervolgens wordt er gelijk bruut afgetrapt met het pittige Full Circle. De zelfverzekerde zang van Jason Moules dwingt gelijk al genoeg respect af. Er klinkt een verbitterdheid in door, waardoor je al kan aanvoelen dat hij nog gretiger toe zal slaan. De ingehouden boosheid wordt in toom gehouden door de achtergrondzang en het stevige doorhakkende akkoorden van gitarist Andrej Pavlovic. Met de nodige effectpedalen draaft deze als een dolle door de track. Met hard van zich af meppende heipaal drumslagen van Connor Fisher-Atack wordt het aan de grunge herinnerende All My Love ingeluid. De zang doet nog Amerikaanser aan, tegen het geforceerde aan zelfs. Door de psychedelica in Lucky You weerklinkt een hardere variant van de shoegazer die jaren geleden het Britse vasteland overheerste. De gitaar heeft zijn hoopvolle postpunk uithalen, die zorgen voor menthol frisheid en het niet allemaal te neerslachtig over laten komen.

De dreigende rol van de bas speler Jemal Beau Malki in Sunset Yellow laat de vocalist tot adem komen, zodat hij voorbereid de oerkreten uit zijn binnenste weet op te roepen. Wat moet dit verlossend werken. Gillend dringt de gitaarsolo zich aan het begin van All Good People op, om vervolgens plaats te maken voor zompige smerige moerasklanken. De vocalist werkt zich als een David Grohl met flinke keelontsteking door de ruige recht toe recht aan Foo Fighters achtige rocker heen. Niet vreemd als je weet dat Alan Moulder garant staat voor de productie van deze single. Wetende dat hij in het verleden al fraai werk heeft afgeleverd met Nine Inch Nails, The Smashing Pumpkins en Queens Of The Stone Age. Vocalist Jason Moules is dreigend als in een Industrial klassieker met het door herhalende riffs overdonderende Bad Girls. Het grote verschil met deze stroming is dat hier de instrumenten wel degelijk echt bespeeld worden, en niet eerder geprogrammeerd zijn.

Na perfect drumwerk met een hoog beats per minuut gehalte vervolgt het dromerige Lover I Need a Friend, die zelfs worden afgewisseld met boogiewoogie passages. Gelukkig wil ook hier de brutale gitarist nog heerlijk meesterlijk soleren, een meerwaarde in het al voortreffelijke It’s Okay to Talk. Het poppy I’m Your Man is het meest toegankelijke nummer van de plaat. Een compacte song met minimale uithalen, met een prachtig melodieus gitaarwerk met wat melancholische eighties folk invloeden. De gelaagdheid in de vocalen van Happy Eyes geven het een meer optimistische uitstraling in de overheersende duisternis. Het prachtige intieme woordeloze gezang in het tussenstuk maakt het helemaal af. Het hedendaagse It’s OK to Talk laat horen dat Allusinlove zich ook prima kan settelen tussen de postpunk beweging. De sentimentele zang ligt er misschien net te dik bovenop, maar ze komen er verder prima mee weg. Om zo stijlvol in alle rust af te sluiten met het hoog gezongen The Deepest laat de groeimogelijkheden van de band horen.

Blijkbaar hebben we hier nog maar een stukje Allusinlove mogen ervaren. It’s Okay to Talk is minder gericht op het Engelse publiek. Het is een recht toe recht aan album waar er in de Verenigde Staten meer liefhebbers voor te vinden zijn. Of ze daar een plek kunnen opeisen in het massale aanbod betwijfel ik. Kwalitatief gezien zit het zo sterk in elkaar dat ze tussen de vaandeldragers wel een vaste standplaats verdienen. Voor de Britse invulling zorgt verder indie producer Catherine Marks, ook niet de minste.

Tracklisting It’s Okay to Talk:

  1. Full Circle
  2. All My Love
  3. Lucky You
  4. Sunset Yellow
  5. All Good People
  6. Bad Girls
  7. Lover I Need a Friend
  8. I’m Your Man
  9. Happy Eyes
  10. It’s OK to Talk
  11. The Deepest