Alice Tambourine Lover – Down Below
Door op 26 april 2019

Band: Alice Tambourine Lover
Album_title: Down Below
Genre: alternative rock, indie
Release_date: 04/21/2019
Label: Go Down
Rating: Vierenhalve ster (4.5)
Down Below Alice Tambourine Lover
4.5
4.5

Toen in de jaren 90 vurig rockgeweld domineerde in de charts, kregen ze vooral in de Verenigde Staten tegengas met meer dromerige luisterliedjes. Soms lukte het een band zoals Smashing Pumpkins om dit geslaagd te combineren. Over het algemeen was er een duidelijke scheidingslijn tussen beide. Het Italiaanse gitaar gerichte Alice Tambourine Lover is duidelijk beïnvloed door de dreampop. Ook het in dit tijdsbeeld bepalende akoestische rage vormt een inspiratiebron. Gooi hier nog wat sporadische country en blues elementen bij, en je komt aardig in de buurt van wat dit duo op Down Below probeert neer te zetten. De uit Bologna afkomstige Alice Albertazzi en Gianfranco Romanelli klinken met hun donkere sound totaal niet Europees. Met het creëren van broeierige muziekschetsen waan je jezelf ergens in de druilerige moerassen van deprimerend Noordelijk Amerika. Het is wonderbaarlijk te noemen dat Alice Tambourine Lover totaal genegeerd wordt, hopelijk krijgt hun vierde plaat de welverdiende waardering.

Het titelstuk Down Below kan zich schaamteloos meten met de betere MTV Unplugged sessies van topbands die op internet terug te vinden zijn. Hoe de grilligheid hier in combinatie met de warmte van de instrumenten samensmelt is kenmerkend voor de succesformule van de toen nog bruisende jongerenzender. De prachtige samenzang geeft het een aangenaam folky karakter mee. Het enige wat hier ontbreekt is het kenmerkende gejuich aan het einde van de track. Probleemloos zetten ze op Dance Away deze behandeling door, waardoor het live gevoel nogmaals versterkt wordt. Vocaal eist Romanelli hier met zijn rauwheid de hoofdrol op, gevolgd door de serieuze ondertoon van muzikale partner Albertazzi. Ook Blow Away zou treffend passen in het repertoire van een betere grunge act, de eigenheid behoed zich ervoor om als een copycat te klinken. Uiteraard zijn ze hieraan schatplichtig, maar wat weten ze er een aangename eigen draai aan te geven. Moeiteloos stoppen ze er een swingend slidegitaar in, waardoor het een licht rockend tintje krijgt. Wil tegenwoordig menige band hun geluid perfectioneren met de studio variant van waar ooit de Americana voor stond, weet Follow zich bij de kale basis te houden. Zonder allerlei mixtechnieken blijft de ongedwongen puurheid veel meer staande. Misschien minder helder, maar wel overtuigender. Het enige hulpmiddel wat wordt toegevoegd is de mysterieuze e-bow.

Pas vanaf Into The Maze wordt de neerslachtigheid enigszins van zich afgeschud. De toegankelijkheid laat zich openbaren als een poging om contact te zoeken met de luisteraar. Opeens lijkt het dat je te maken hebt met new born hippies, die met een hoog lalala gehalte je proberen mee te voeren. Hierdoor ontwikkelt het zich als de slechtste song van de plaat, maar dat is ze vergeven. Muzikaal gezien is het namelijk zeker oké.  Gelukkig revengeren ze zich met het zwaar psychedelische up-tempo Rubber Land, waarbij je jezelf op Woodstock waant, omgeven door op LSD trippende festivalgangers. Een mooi gebaar naar de invloedrijke jaren zestig. De blues klanken van de mondharmonica hechten zich vastberaden hieraan vast. Train grijpt vertrouwd terug naar het geheimzinnige verdwalende van de eerste helft van Down Below, met ook hier slepend en slopend gitaarspel, waarmee ze de stoner rock treffend waarderen. Op boogie woogie wijze sluiten ze passend af met het verzonken Surround You, inclusief engelachtige hoge uithalen. Man, man, man, wat een prachtige plaat hebben deze twee Italianen gemaakt.

Tracklisting Down Below:

  1. Down Below
  2. Dance Away
  3. Blow Away
  4. Follow
  5. Into the Maze
  6. Rubber Land
  7. Train
  8. Surround You