We Stood Like Kings – USA 1982 – Koyaanisqatsi
Door op 17 oktober 2017

Band: We Stood Like Kings
Album_title: USA 1982 - Koyaanisqatsi
Genre: Alternative
Release_date: 09/29/2017
Label: Kapitaen Platte
Rating: Vier sterren (4)
Soundsid: 3726132
USA 1982 - Koyaanisqatsi We Stood Like Kings
4
4

Het Brusselse We Stood Like Kings greep de kans om weer iets heel speciaals te doen: Een herwerking maken van de muziek bij de film Koyaanisqatsi.

Het kwartet, bestaande uit pianiste Judith Hoorens, gitarist Philip Bolten, bassist Colin Delloye en drummer Mathieu Waterkeyn, maakte al verschillende filmische scores, zoals onder meer voor Berlin: Die Sinfonie Der Grobstadt (1927, Walter Ruttmann) en A Sixth Part Of The World (1926, Dziga Vertov). Met het nieuwe album maken ze niet enkel een tijdssprong, maar zoeken ze nog sterker aansluiting bij het moderne. Zo maakten ze een volledig nieuwe soundtrack voor Koyaanisqatsi, de beroemde filmklassieker van Godfrey Reggio uit 1982 waarvoor destijds Philip Glass muziek bedacht.

Koyaanatsqi is een film zonder dialoog, zonder echte noemenswaardige structuur, maar laat een intense blik op de steeds gejaagder wordende moderniteit zien. De versnelling van technologie en vooruitgang leid tot een volledig uit haar evenwicht gehaalde wereld. Bovendien bepleitte Reggio met de film de herwaardering van de verwezenlijkingen van het oude. Iets dat ook andere bands en artiesten niet is ontgaan, want ook Go Go Penguin maakte hun eigen Koyaanisqatsi soundtrack.

Netjes verdeeld over twee kanten laat We Stood Like Kings horen dat het zich beroept op hetzelfde bronmateriaal, maar dat de uitkomst bij hen héél anders is. Het Brusselse kwartet maakt muziek die ontegensprekelijk filmische kwaliteiten heeft. Daar waar in de oorspronkelijke versie Glass vooral inzette op vocaal werk ondersteund door minimalistische piano, horen we hier een jong kwartet die met veel eerbied voor het origineel een heel eigen visie biedt.

Opener Holy Ghosts bloeit met zijn pianolijnen traag open, al hoor je gaandeweg ook hoe de groep schakelt van minimalisme tot meer gespierde echo’s van Pink Floyd om dan vervolgens terug te keren naar het begin. Het vloeit erg fraai over in het acht minuten meeslepende Four Corners, waarin de pracht van Sigur Ros aanwezig lijkt. Die passage hoort bij het beeld van bovenuit in de lucht bekeken: de druk bevolkte wereld kan zo klein lijken.

De groep tracht de beelden te vertalen naar nieuwe muziek. In het geheel springt de piano van Hoorens er sterk uit, vooral in de solopassages. Toch vormen de andere muzikanten een meer dan wezenlijke aanvulling. Niet zelden hoor je hen zoals onder meer tijdens Nuages of het onheilspellende Heat Haze écht versterking geven in de songs, zodat de groep soms stevig lonkt naar postrockbands als Explosions In The Sky of Mogwai. Die stevigere passages worden afgewisseld met kleinere, intieme en traanvochtopwekkende songs als 33 Eleven.

Met een een totale lengte van een dik uur is het geen slechte zaak dat ze er twee aparte schijfjes van maakten. Zo ontdekken we dat in het tweede luik sterker ingezet wordt op sfeer en textuur. Zoals onder meer blijkt uit het donkere Night Owl. Het zijn dergelijke tracks waarin het kwartet ten volle haar ware kracht kan uitspelen. De groep blijft vanuit het beeldende vertrekken (Machines) om van daaruit pakkende muziek te maken die hier weer naar het drama van (neo)klassiek neigt (de intro van Eldoradosis herinnert bijvoorbeeld aan Steve Reich) om iets verder de invloeden van postrockbands van zich af te schudden.

Wie fan is van bands als Penguin Café of Balmorhea of gewoon zin heeft in knappe, filmische muziek kan dit album blindelings aanschaffen.

Tracklisting Koyaanisqatsi (vinyl):

Side A:

  1. Holy Ghosts
  2. Four Corners
  3. Nuages
  4. Heat Haze
  5. 33 Eleven
  6. Grand Illusion

Side B:

  1. Night Owl
  2. Machines
  3. Eldoradosis
  4. I Like That
  5. Atlas Centaur